December 2nd, 2009
สวัสดีค่ะ วันนี้ดาวดวงน้อย มาออดอ้อน ขอความสงสาร ..ป่วยอ่ะค่ะ มีอาการรู้สึกเจ็บคอ น้ำมูกไหล ปวดศรีษะเป็นอาการเริ่มต้นของความไม่สบายกาย ซึ่งมาเยือนอย่างไม่ทันตั้งตัว อาจจะมีสาเหตุมาจากอากาศที่กำลังเปลี่ยนแปลงในช่วงนี้ก็เป็นได้ … ทำให้คิดบางสิ่งขึ้นมาจึงนำมาถ่ายทอดให้ฟังหน่อยน๊า
เหตุเกิด ณ บ้านของดาวดวงน้อยค่ะ วันที่ป่วย แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนทำให้ตื่นขึ้น อาการปวดหัวเริ่มลดน้อยลง เมื่อมองดูนาฬิกา เอ้าเพิ่งแปดโมงเช้าเองหรือนี่ แต่ที่จริงมันน่าจะบ่ายแก่ ๆ แล้วด้วย…ปรากฏว่าบ่ายสี่โมงเย็นแล้วจริง ๆ
อะไรหว่า? ฉันเพิ่งเปลี่ยนถ่านได้ไม่ถึง ๒ เดือนเลย นาฬิกาคู่ใจก็มีอันต้องลาป่วยเสียแล้ว เมื่อมาหวนคิดถึงนาฬิกาที่เดิน ๆ หยุด ๆ ก็เหมือนกับเป็นการเตือนเราอยู่เนือง ๆ ในเรื่องความไม่ประมาท เพราะถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ดาวดวงน้อย ยังยิ้มอยู่ในใจว่า เปลี่ยนถ่านนาฬิกาคราวนี้ มันเดินต่อไปได้อีกนาน คงไม่มีอาการเกเรอีกต่อไป แต่สุดท้ายมันก็หักหลัง หยุดเดินจนได้ …
ชีวิตของเรานั้นก็ไม่ต่างอะไรกับนาฬิกา มันพร้อมจะหยุดเดินเมื่อไหร่ก็ได้ โดยที่ไม่จำเป็นแจ้งให้เจ้าของทราบล่วงหน้า จะดีกว่ามั้ย ถ้าหากเราหันหน้ามาทำให้คนที่เรารักและรักเราได้ชื่นใจ และรีบทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ตั่งแต่อายุที่อยู่ในช่วงวัยรุ่น วัยหนุ่มสาว เพราะไม่มีใครรู้ว่านาฬิกาแห่งชีวิตของคนเรามันจะหยุดเดินเมื่อไหร่…??ดาวดวงน้อยไม่อยากให้ใครประมาทในชีวิตเลย
รักทุกคนค่ะ
ดาวดวงน้อย
Posted in Little Star | 11 Comments »
October 29th, 2009
บางครั้งคนเรารู้สึกว่าจำเป็นต้องเอาใจคนอื่น คนโน้นคนนี้โดยอัตโนมัติไม่รู้สึกตัว การเอาใจคนอื่นไม่ใช่เรื่องน่ารังเกียจ เพียงแต่จะต้องไม่เบียดเบียนตนเอง ไม่กระทบกระเทือนตนเองจนเสียศูนย์เพราะบางครั้งเรามักทำไปโดยไม่ทันคิดว่า เราต้องเสียอะไรไปบ้างกับการเอาใจนั้น……. เราจำเป็นต้องมีความกล้าและรู้จักพูดปฏิเสธโดยใช้คำว่า “ไม่” บ้าง ไม่ว่าคนๆ นั้นจะเป็นใครก็ตาม
การพูดปฏิเสธถือว่าเป็นการแสดงเจตจำนงอย่างอิสระ โดยไม่ต้องทนอึดอัดใจและไม่ต้องระเบิดออกมาเป็นความโกรธ “อย่างไม่มีเหตุผล” ในภายหลัง ยิ่งกว่านั้น เรายังได้มีความสบายใจที่จะ ไม่หลอกลวงตัวเองและให้อิสระแก่ตัวเองในการแสดงความกล้าและความคิดเห็นของตัวเอง
การพูดปฏิเสธทั้งที่ใจกลัว มักทำให้เราใจคอไม่ใคร่ดี เรื่องนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะเราต้องจ่ายให้กับความคุ้นเคยเก่า ๆ เหมือนกัน แต่ผลที่ได้รับคุ้มค่ากว่าค่ะ เพราะ เราจะเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น กล้ายืนหยัดในความคิดเห็นของเรามากขึ้น ในทางที่ถูกต้อง และนับถือตัวเองมากขึ้น ทั้งนี้ ขอให้รวบรวมความกล้าให้ฝึกหัดพูดปฏิเสธให้ได้สัก 2 -3 ครั้ง แล้วเราจะรู้สึกเข้มแข็งและ เชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น หงุดหงิดน้อยลง นับถือตนเองมากขึ้น จงทำใจให้เป็นอิสระ ลองพูดปฏิเสธคนบางคนดูบ้าง แล้วอาจจะเกิดสิ่งที่ดี ๆ กับคุณก็ได้นะ
รักทุกคนค่ะ
ดาวดวงน้อย
Tags: Add new tag, หัดพูดคำว่า "ไม่" บ้าง
Posted in Little Star | 30 Comments »
September 28th, 2009
สวัสดีค่ะ..กราบงาม ๆ 3 ครั้งนะคะ ขออภัยที่ทำให้หลายคนเป็นห่วงและคิดถึง (เข้าข้างตัวเอง) ไม่อยากบอกว่า วัน เวลาที่หาย ไปฝึกวิทยายุทธ์ (ใจ) มาค่ะ(อ้าวบอกไปแล้ว) วันนี้ขอนำเรื่องความรัก มาฝาก..หาก“ความรัก” และ “ความดี” สามารถชั่งน้ำหนักได้ ถ้าเรารักใครสักคนอย่างมากในระยะเวลาที่รู้จักกันเพียงสั้น ๆ เพราะคิดว่าเขาคือคนดีและรีบเขียนความดีเพื่อสนับสนุนความรัก โดยยังไม่ทันเห็นความจริงว่าแท้จริงแล้วเขาดีแค่ไหน? และหากวันหนึ่งต้องแยกจากกันด้วยสาเหตุใดก็ตาม เราก็จะบาดเจ็บมากกว่าที่ควรจะเป็น เพราะความดีที่แท้จริงของเขากับน้ำหนักความรักที่เราแบกอยู่ไม่สมดุลกัน … ดังนั้น ก่อนจะรักใครหมดใจ ลองใช้เวลาเป็นตัวตั้ง หารด้วยการกระทำที่บ่งบอกถึงความดีของเขา แล้วเราจะได้พบคำตอบ…ว่าควรรักเขาเท่าไรดี?
แต่มีบุคคลท่านหนึ่งที่ดาวดวงน้อยมอบ “ความรัก” ให้หมดใจ และบันทึกถึงความดีได้อย่างรวดเร็วและไม่มีวันหมดสิ้น เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ท่านมีแต่ให้ทั้งความรัก ความเมตตา ปกป้องผองภัย จนถึง ณกาลปัจจุบันท่านก็ยังคงดูแลพวกเราอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง ท่าน..คุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้เป็นที่สุดแห่ง ความรัก ความเคารพยิ่งของพวกเราทุกคน ดังนั้น จึงขอเชิญพวกเราลูกหลานคุณยาย แสดงความกตัญญูต่อท่านด้วยการทุ่มเทแรงกาย แรงใจ และแรงสติปัญญาทำบุญกฐินสร้างอาคาร100 ปีคุณยายอาจารย์ ให้สำเร็จเป็นอัศจรรย์เพื่อใช้สำหรับเป็นฐานที่มั่นในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชาธรรมกายไปทั่วโลก…และเพื่อให้หลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ได้สมปรารถนาดั่งบทสวดสรรเสริญคุณยายที่หลวงพ่อได้ประพันธ์ไว้ตอนสุดท้ายว่า “แผ่ขยายวิชชาเลิศ ให้บรรเจิดทั่วโลกา ศิษย์มั่นคำสัญญา แทนมาลาบูชาคุณฯ”
รักทุกคนค่ะ
ดาวดวงน้อย
Posted in Little Star | 28 Comments »