[X] ผู้ช่วยส่วนตัว

ก่อนหน้านี้ประมาณสี่เดือนก่อนเคยมีปํญหามากจนนอนไม่หลับ พอได้อ่านเรื่องนี้แล้วหายเลยค่ะ คิดได้

ตอน...คนแคว้นฉีกังวลถึงฟ้า จากหนังสือมังกรสอนใจ
ครั้งกระโน้นในแคว้นฉีมีชายคนหนึ่ง มีปกติชอบนั่งอยู่คนเดียวในห้องหนังสือ เพื่อตรึกตรองขบคิดปัญหาต่าง ๆ อยู่มาวันหนึ่ง เขามองเห็นดวงหางดวงหนึ่งตกวูบลงมาจากฟ้า จึงเกิดความคิดขึ้นว่า ในอนาคตฟ้าก็มีโอกาสถล่มลงมาได้

เขารำพึงกับตัวเองว่า..

“เมื่อถึงวันนั้นจะทำอย่างไรกันดี ผู้คนทั้งหมดจะต้องถูกทับตาย ไม่ว่าจะเป็นดีคนเลว

ไม่มีใครหนีรอด โอ ช่างน่ากลัวจริง ๆ “

เขายิ่งคิดก็ยิ่งหวดวิตก เพียงไม่กี่วันแม้ข้าวก็กินไม่ลง นอนก็ไม่หลับ หน้านิ่วคิ้วขมวดซึมอยู่ทั้งวัน มีเพื่อนคนหนึ่งแนะนำเขาว่า

“ฟ้าไม่เหมือนเพดานห้องหรอก ฟ้าไม่ถล่มลงมาหรอก แกอย่าไปกังวลเรื่องไม่ใช่เรื่องเลย ยังคงกินข้าวนอนหลับตามปกติเถิด อย่าทำลายสุขภาพตัวเองอย่างนี้เลย”

ชายแคว้นฉีกลับพูดกับเพื่อนว่า

“แกอย่ามากังวลเรื่องฉัน ฉันกลับขอเตือนแกรีบเตรียมตัวเสียแต่เนิ่น ๆ เพราะจะเร็วจะช้าฟ้าก็ต้องถล่มลงมา”

เพื่อนของเขาพูดว่า

“บนโลกก็ไม่ใช่มีแต่แกคนเดียว คนอื่น ๆ เขาล้วนอยู่กันอย่างสุขสบาย ไม่มีใครมานั่งกังวลว่าฟ้าจะถล่มลงมา แล้วทำไมแกต้องหาเรื่องเดือนร้อนกลุ้มใจมาให้ตัวเองอย่างนี้ด้วย”

ชายแคว้นฉีตอบว่า

“ถ้าฉันจะมีอะไรไม่ถูกต้องละก็ นั่นก็คือฉันมองเห็นเรื่องราวต่าง ๆ ได้ลึกซึ้งทะลุปรุโปร่งเกินไป แต่นี้ก็คืออุปนิสัยของฉัน จะให้ฉันดำเนินชีวิตไปแบบมั่ว ๆ เหมือนคนทั่วไป นั่นเป็นสิ่งเป็นไปไม่ได้”

และแล้วเพราะความที่เขาวิตกกลุ้มใจอย่างต่อเนื่อง สุขภาพยิ่งมาก็ยิ่งทรุดโทรม และในที่สุด ในขณะที่ฟ้ายังไม่ทันถล่มลงมานั่นเอง เขาก็ด่วนจากโลกนี้ไปเสียก่อน

ท่านสาธุชนทั้งหลาย...

อย่าเพิ่งหัวเราหรือขำชาวแค้วนฉีคนนี้ว่าโง่ กังวลเรื่องไม่เป็นเรื่อง ขอให้ลองถามตัวเองก่อนว่า เราได้เคยเป็นเหมือนชายแคว้นฉีคนนี้ คือไปคิดสมมุติเรื่องต่าง ๆ ของตนเองหรือครอบครัวขึ้นว่า ถ้าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้แล้วจะทำอย่างไรหรือเปล่า เราเคยหาทุกข์กินเปล่ามาใส่ตัวหรือไม่

“ผู้ใดไม่จมอยู่กับอดีต ไม่พะวงถึงอนาคตจนเกินไป แต่ตั้งใจทำกิจในปัจจุบันของตนให้ดีที่สุด ความสุขความสำเร็จของบุคคลนั้นย่อมอยู่แค่มือคว้า”

หิยฺ̣̣̣โยติ หิยฺ̣ยติ โปโส ปเรติ ปริหายติ

อนาคตํ เนตมตฺถีติ ญตฺวา

อุปฺปนฺนจฺฉนฺทํ โก ปนุเทยฺย ธีโร

มัวรำพึงถึงความหลัง ก็มีแต่จะหดหาย

มัวหวังวันข้างหน้า ก็มีแต่จะละลาย อันใดยังไม่มาถึง อันนั้นก็ยังไม่มี รู้อย่างนี้แล้ว เมื่อมีฉันทะเกิดขึ้น คนฉลาดที่ไหนจะปล่อยให้หายไปเปล่า

(พุทธพจน์)

หน้งสือมังกรสอนใจ
ในการดำเนินชีวิตของคนเรา จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมีกัลยาณมิตรคอยชี้แนะและให้กำลังใจ เพื่อให้สามารถเดินทางไปสู่ความสุขและความสำเร็จที่ดีงาม พระมหาสมชาย ฐานวุฑฺโฒ ท่านได้มีโอกาสไปศึกษาภาษาจีนที่ไต้หวัน เพื่อฝึกอ่านคัมภีร์จีนโบราณทางพระพุทธศาสนา หนังสือนิทานสุภาษิตจีนเป็นหนังสืออ่านประกอบเล่มหนึ่งในการศึกษา ซึ่งได้คัดเรื่องราวนิทานสุภาษิตที่มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักของชาวจีนโดยทั่วไปมารวมไว้ ด้วยคติธรรมที่น่าสนใจและยังทำให้เข้าใจรากฐานวัฒนธรรม วิธีคิดของชาวจีนเพิ่มขึ้นด้วย การนำมาถ่ายทอด พร้อมเพิ่มเติมข้อคิดสั้น ๆ ในตอนท้าย โดยหวังว่าสาธุชนทั้งหลายจะได้ความเพลิดเพลิน และข้อคิดในการดำเนินชีวิตไปพร้อมกัน
[u]สามารถอ่านเรื่องอื่นๆได้จากหนังสือเล่มนี้หรือหาอ่านได้จาก www.kalyanamitra.org ที่หัวข้อธรรมมะประจำวัน ค่ะ หรือลิ้งค์ที่กัลยาณมิตรข้างล่าง ท้ายหน้าได้เลยค่ะ มีอีกหลายเรื่องน่าอ่านค่ะ[/u]

...หิยฺ̣̣̣โยติ หิยฺ̣ยติ โปโส ปเรติ ปริหายติ

อนาคตํ เนตมตฺถีติ ญตฺวา

อุปฺปนฺนจฺฉนฺทํ โก ปนุเทยฺย ธีโร

มัวรำพึงถึงความหลัง ก็มีแต่จะหดหาย

มัวหวังวันข้างหน้า ก็มีแต่จะละลาย อันใดยังไม่มาถึง อันนั้นก็ยังไม่มี รู้อย่างนี้แล้ว เมื่อมีฉันทะเกิดขึ้น คนฉลาดที่ไหนจะปล่อยให้หายไปเปล่า

(พุทธพจน์)...___By ท่าน 'm-ss'

ขออนุโมทนาบุญ กับ ท่าน m-ss ด้วยครับ สำหรับ นำหัวข้อคิดดีๆ ที่แฝงด้วยธรรมะ มาแนะนำให้ศึกษากัน นะครับ (โดยที่ข้าพเจ้าเข้าใจว่า นำมาจาก หนังสือ มังกรสอนใจ เรียบเรียงโดย พระมหาสมชาย ฐานวุฑฺโฒ)

พอดีข้าพเจ้าเห็นคำว่า ฉันทะ เลยไปค้นหามา ซึ่งกล่าวถึงหัวข้อธรรมอันนี้นะครับ

อิทธิบาทมี 4 ประการ อิทธิบาท แปลว่า คุณธรรมที่ทำให้สำเร็จความประสงค์ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นทั้งทางโลก และทางธรรม
1) ฉันทะ| ความพอใจ คือพอใจในการปฏิบัติความดี
2) วิริยะ| มีความเพียร
3) จิตตะ| มีใจจดจ่ออยู่ในสิ่งนั้น
4) วิมังสา| ใช้ปัญญาควบคุมอยู่เสมอ หมายความว่า ใช้ปัญญาควบคุมอารมณ์อยู่ตลอดเวลา แม้ว่า ปัญญาในที่นี้ต้องใช้ ใคร่ครวญ เป็นตัวนำอยู่เสมอที่เรียกกันว่า สัมมาทิฏฐิ (ความเห็นที่ถูกต้อง)
ที่มา: คลิ๊กที่นี้

สาธุ...สาธุ...สาธุ...ครับ

ปล. ข้าพเจ้ารู้สึกว่าคุ้นๆ กับหนังสือเล่นนี้ อยู่เหมือนกันนะครับ ยังไม่ได้จับจองมาเป็นเจ้าของเลยจ้า
อาจจะต้องรีบพิจารณาใหม่ ซะแล้วซี ขอบคุณ ท่าน m-ss ที่นำเนื้อหาบางส่วน มาเล่าสู่กันฟังนะครับ

คุณ Peacefulness เก่งจังครับ ความรู้เยอะดี
เอามาแบ่งปันเพื่อนในบอร์ด
อนุโมทนาบุญด้วยครับ

อืมม....เป็นข้อคิดที่ดีมาก ขออนุโมทนาสาธูครับ

บ่อยไปค่ะที่ดิฉันชอบ วิตกกังวลถึงสิ่งต่างๆไปล่วงหน้า..เหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะยังฝึกสติไม่มากพอ ทำให้ปล่อยใจเลื่อนลอยไปเรื่อย สร้างโลกสมมุติขึ้นมาเองเป็นตุเป็นตะ แบบที่ชอบใจบ้าง ไม่ชอบใจบ้าง....

การไม่จรดใจไว้กับตัวเองที่ศูนย์กลางกายอย่างนี้..ทำให้ดิฉันนึกขึ้นมาได้ว่า จะเป็นผู้รู้แจ้งเห็นแจ้งไปได้อย่างไร ก็ในเมื่อความรุ้เรื่องตัวเอง และหยุดใจตัวเอง ยังทำไม่ได้เลย

ต้องฝึกอีกมากเลยค่ะ

ถ้าเปลี่ยนเป็น นึกถึงความตาย แล้วก็อดรนทนไม่ได้ อยู่เฉยๆไม่ได้ รีบทำบุญ ทำความดีแบบสุดๆ เพราะกลัวว่าตัวเองจะตาย ทำแบบนี้น่าจะworkมากกว่า

คุณ Peacefulness เก่งจังครับ ความรู้เยอะดี
เอามาแบ่งปันเพื่อนในบอร์ด
อนุโมทนาบุญด้วยครับ___By ท่าน 'Diamond YA'

ก่อนอื่น ข้าพเจ้าอยากจะขอกล่าวคำขอบคุณแก่ ท่าน Diamond YA สำหรับ คำชมเชย ข้าพเจ้านะครับ 'ขอบคุณมากครับ'

แต่อย่างไรก็ตาม ข้าพเจ้าก็อยากจะใคร่ขออนุญาต ต่อท่านทั้งหลาย ที่จะ แจกแจง อธิบาย และ ขอออกตัวก่อน นะครับว่า จริงๆไม่ได้เป็นคนเก่งกาจ สามารถ อะไรหรอกนะครับ เพราะ (เกือบ)ทุกๆอย่าง ที่ข้าพเจ้าได้นำมาแสดงความคิดเห็นในที่แห่งนี้ ให้ท่านทั้งหลายได้พิจารณา และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน ข้าพเจ้าเองก็เรียนรู้มา กับท่านผู้รู้อีกหลาย ต่อหลายท่านเหมือนกันครับ โดยเฉพาะธรรมะอันสุดประเสริฐที่พระพุทธเจ้า พระองค์ทรงได้ทรงโปรดเมตตานำมาสอนแก่หมู่สัตว์ทั้งหลาย จากพระครูบาอาจารษ์หลายๆคน ที่นำธรรมะของพระพุทธองค์มาสั่งมาสอนให้ได้รับรู้ รับทราบ และ ท่านผู้ฉลาดรู้อีกมากมายหลายๆคนทั้งทางโลก และทางธรรม และบ่อยครั้งก็ได้เรียนรู้จากที่ DMC.tv จากพวกท่านทั้งหลาย ด้วยเช่นกันครับ ข้าพเจ้าเองนั้นก็เพียงแต่ จดจำ เรียนรู้ พิสูจน์ และ นำ ความคิดเห็นของท่านผู้รู้เหล่านั้น มาแสดงความคิดเห็นแลกเปลี่ยนกับ ท่านทั้งหลาย อยู่บ้าง ดังที่ ท่าน Diamond YA อาจจะได้เห็นอยู่บ้าง (เหมือนเป็นดังคำในลายเซ็นต์ ท่านหัดฝัน ที่ว่า "ได้ดีเพราะ มีกัลยาณมิตร") โดย ทั้งจำได้บ้าง ไม่ได้บ้างว่า ได้เรียนรู้มาจากใคร ซึ่งข้าพเจ้าเองก็ตั้งใจอยู่เหมือนกันว่าได้สิ่งนั้น สิ่งนี้มาจากใคร นะครับ จึงอาจจะกล่าวได้ว่าความรู้จริงๆ ที่มาจากตัวของข้าพเจ้าเองนั้น จริงๆ นั้นไม่มี



ตัวของข้าพเจ้าจริงๆแล้ว มีแต่ ตัวเรียนรู้ ที่พยายามเรียนรู้มาจาก หลายๆท่าน หลายๆแห่ง โดยต้องพยายามอาศัย ธรรมะอันสุดประเสริฐของพระพุทธเจ้า ในการพิจารณา ว่า สิ่งไหนเป็นสิ่งไหน อะไรเป็นอะไร อะไรควรหรือไม่ควร ฯลฯ

อืมมๆ ข้าพเจ้าไม่แน่ใจว่าได้รู้มาจากที่ DMC.tv หรือป่าว กับท่านๆหนึ่ง ซึ่งได้กล่าวไว้ว่า "เราเองก็เรียนรู้ อะไรๆมาก็เยอะแล้วนะ แต่ก็ยังมีอะไรอีก มากมาย หลายยๆอย่าง ที่เรายังต้องเรียนรู้กันอีก" โดยตามความเข้าใจของข้าพเจ้าเองนั้น เข้าใจว่า เราทุกๆคนยังจะต้องเรียนรู้ ไปตลอดจนกว่า จะได้เรียนรู้จน ถึงที่สุดแห่งพระนิพพาน เคล็ดไม่ลับของข้าพเจ้าที่ได้เรียนรู้มาอีกที่หนึ่ง และได้พยายามใช้อยู่ตลอดเวลาที่มีสติระลึกได้ นั้นก็คือ "ขยัน อึด อดทน และมีศีลธรรม"


ขอขอบคุณ กับ ทุกๆท่าน ทุกๆคน ที่เป็น กัลยาณมิตร แก่ ข้าพเจ้า ทั้งทางตรงและทางอ้อม ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัวก็ดี ไว้ ณ. ที่นี้ ด้วยนะครับ


ขออนุโมทนาบุญ กับ ทุกๆท่าน ด้วยนะครับ

สาธุ...สาธุ...สาธุ...ครับ


ปล. ข้าพเจ้าก็ยังคงเป็นผู้ที่ยังประมาทอยู่ ยังต้องเรียนรู้ และมั่นฝึกฝนตนเองอีกเยอะ นะครับ ยังไงข้าพเจ้าก็อยากจะเป็นกำลังใจให้กับทุกๆท่าน ที่กำลังเป็นอย่างเช่นข้าพเจ้า ทุกๆคน ด้วยนะครับ ท่านไทนที่ มีอะไรดีๆ ก็ได้โปรด กรุณานำมาแลกเปลี่ยน และแบ่งกัน ซึ่งกัน และกันนะครับ ขอขอบคุณ และอนุโมทนาบุญ ไว้ล่วงหน้ากับ ท่านเหล่านั้น ด้วยจ้า สาธู...สาธู...สาธุ...ครับ

เคยอ่านเหมือนกันครับ ในหนังสือมังกรสอนใจ มีแต่เรื่องที่ดีๆทั้งนั้น

ขอกราบอนุโมทนากับผู้ที่ให้หนังสือมาอ่านนะครับ สาธุ

อดีต มันเป็นสิ่งที่ผ่านไปแล้ว
อนาคต เป็นสิ่งที่ยังมาไม่ถึง
ปัจจุบันสิสำคัญที่สุด เป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์มี มันจึงถูกเรียกว่า Present (ของขวัญ) ไง

หนังสือมังกรสอนใจ เรียบเรียงโดยพระมหาดร.สมชาย ฐานวุฒิโท ซึ่งเป็นอีกรูปหนึ่งของพระในดวงใจของผมทีเดียวน่ะครับ (ในบรรดาหลายๆ รูป ที่เป็นพระในดวงใจเหมือนกัน)

ใครๆ เกิดมาแล้ว ก็ต้องตายกันทั้งนั้น
ไม่ควรพะวงกับความตาย
แต่ต้องทำใจว่า วันหนึ่ง ต้องตายอย่างแน่นอน จึงไม่ควรดำรงชีวิตอยู่ด้วยความประมาท
ควรเร่งทำกิจที่สมควรทำ โดยเร็ว
ก่อนที่จะหมดเวลาของชีวิต

เพราะเมื่อถึงเวลาแล้ว แม้มีเงินมากมายก็ซื้อเวลาไม่ได้

ผมก็ชอบอ่านนะครับหนังสือจากมังกรสอนใจ หลวงพี่ท่านเขียนมาแล้วให้ข้อคิดอะไรดีดีเยอะเลย

satu satu ka.