ไปที่เนื้อหา


รูปภาพ
- - - - -

โอวาทหลวงพ่อ : ใจเป็นกลาง


  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • กรุณาลงชื่อเข้าใช้เพื่อตอบกระทู้
มี 5 โพสต์ตอบกลับกระทู้นี้

#1 ฟ้ายังฟ้าอยู่

ฟ้ายังฟ้าอยู่
  • Members
  • 2511 โพสต์

โพสต์เมื่อ 28 January 2008 - 01:53 PM

ใจเป็นกลางๆ จะเป็นใจที่เข้ากลางได้

จิตจะมีพลังถ้าหมั่นนั่งสมาธิ

เรื่องข้างในมีอีกเยอะ อย่าไปเลอะเรื่องข้างนอก

ภารกิจกับจิตใจต้องไปด้วยกัน

ลัดที่สุด คือ ใจหยุดนิ่งเฉยที่ศูนย์กลางกาย

ฝึกสมาธิเป็นการฝึกความไม่คิด

ดูศูนย์กลางกายจะมืดหรือสว่างก็อยู่ตรงนั้น

มองไปเรื่อย ๆ ให้ใจคุ้นกับศูนย์กลางกาย

การนึกนิมิตให้นึกง่าย ๆ นึกเบา ๆ นึกบ่อย ๆ นึกสบาย ๆ

การนึกเป็นการเห็นด้วยใจเบื้องต้น ให้รักษาการเห็นนั้นให้ต่อเนื่อง

การเห็นด้วยใจเริ่มต้นด้วยการนึก นึกได้ก็เห็นได้ เข้าถึงได้

การเห็นภายในนั้นเป็นการเห็นแบบค่อยเป็นค่อยไป

ตั้งแต่รัว ๆ ราง ๆ คุ่ม ๆ ค่ำ ๆ จนกระทั่งชัดขึ้น ๆ

จนเรากับสิ่งนั้นคืออันหนึ่งอันเดียวกัน นั่นแหละคือการหยุด

"เกิดมาว่าจะมาหาแก้ว พบแล้วไม่กำจะเกิดมาทำไม
อ้ายที่อยากมันก็หลอก อ้ายที่หยอกมันก็ลวง ทำให้จิตเป็นห่วงเป็นใย.."
พระมงคลเทพมุนี (สด จันทสโร)


#2 Miss [email protected] 072

Miss [email protected] 072
  • Members
  • 84 โพสต์
  • Location:บ้านสีขาว
  • Interests:สนใจแต่ศูนย์กลางกายของเราค่ะ

โพสต์เมื่อ 28 January 2008 - 02:40 PM

อ่านแล้วดีจังเลยค่ะ อนุโทนาบุญด้วยนะคะ สาธุ

#3 suppy001

suppy001
  • Members
  • 2210 โพสต์

โพสต์เมื่อ 28 January 2008 - 04:42 PM

ดีจังเลยครับ อนุโมทนาบุญด้วยนะครับ...สาธุ

#4 ^_^หลับตาพริ้ม๐นั่งหน้ายิ้ม^_^

^_^หลับตาพริ้ม๐นั่งหน้ายิ้ม^_^
  • Members
  • 62 โพสต์

โพสต์เมื่อ 28 January 2008 - 06:06 PM


สาธุ สาธุ สาธุ happy.gif เห็นชอบแล้ว

#5 glouy.

glouy.
  • Members
  • 605 โพสต์

โพสต์เมื่อ 28 January 2008 - 10:01 PM

สาธู


สาธู

ลูกพระธรรม

#6 วัดในดวงใจ

วัดในดวงใจ
  • Members
  • 1199 โพสต์

โพสต์เมื่อ 29 January 2008 - 04:48 AM

อนุโมทนาบุญด้วยนะครับ...สาธุ

พระพุทธเจ้ารู้
และท่านก็ตรัสสรุป
ว่าทางเดียวที่จะรู้ตามท่าน
ตลอดจนหยุดตามท่าน
คือการมองเข้าข้างใน
และการหยั่งรู้สรรพสิ่งออกมาจากภายใน
คือสัญลักษณ์สำคัญของพุทธแท้
พุทธแท้จะรู้ว่าการพยายามมองออกข้างนอก
เป็นวิธีที่ไม่ทำให้รู้จักประโยชน์สูงสุด
อันพึงมีพึงได้จากความเป็นมนุษย์