" รัก " มีลักษณะของการรวบเอามารวมกัน
แต่
" เมตตา " มีลักษณะของการแผ่จากตัวเราขยายออกไป

" รัก " มีความเร่าร้อน ( ด้วยตัณหา) เป็นเบื้องต้น มีความยึดมั่นถือมั่นเป็นเบื้องกลาง และมีความโศกเป็นที่สุด
แต่
" เมตตา " มีความเยือกเย็นเป็นเบื้องต้น มีความปราถนาดีเป็นเบื้องกลาง และมีอุเบกขาเป็นที่สุด

" รัก " มีรัศมีวงจำกัดแคบ มุ่งเน้นเอาที่บุคคลใดบุคคลหนึ่ง หรือของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
แต่
" เมตตา " มีรัศมีเป็นวงกว้าง ไม่เฉพาะเจาะจง


( ข้อมูลจากหนังสือ ของป้าใส ขออภัยที่จำชื่อไม่ได้ เพราะชอบก็จดเก็บเอาไว้ )

ทราบแบบนี้แล้ว คุณล่ะ อยากมีความรัก หรือ ความเมตตา

รักศูนย์กลางกาย

ส า ธุ _/\_
*********

ความรักขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เป็นความรักที่มีแต่ความปรารถนาดีต่อมวลสรรพสัตว์ และทรงมีพระเมตตาอย่างมหาศาลไม่มีประมาณครับ

แล้วความรักระหว่าง แม่-ลูก เป็นรัก หรืดเมตตาค่ะ

ความโกรธ ก็เกิดได้เพราะมีความรัก

โกรธมากๆ เข้า ก็กลายเป็นพยาบาท

...........................................

แต่ความเมตตา ไม่ก่อให้เกิดความโกรธ

...........................................

รักอะไร ให้เหมือนรักดอกไม้ที่อยู่บนต้น

ที่ไม่พยายามครอบครองดอกไม้ ตัดมาใส่แจกัน

ให้ผู้คนได้ชื่นชมสวน ดอกไม้ ประดับโลกอย่างงดงาม

แต่ก็ต้องระวังด้วยเหมือนกันนะครับ เพราะ "ศัตรูไกลของเมตตา คือ โทสะ ส่วนศัตรูใกล้ของเมตตา คือ ราคะ" ครับ

ความรักกับความเมตตา...ไม่เหมือนกัน

ความรักที่พระพุทธเจ้าทรงสอน หมายถึง ความรักแบบธรรมดาทั่วไป เช่น ความรักของหนุ่มสาว.. สามี-ภรรยา.. ความรักลูก.. รักข้าวของของเรา... สิ่งของเครื่องใช้ทุกอย่างก็จัดเป็นความรักในที่นี้ และยังมีรักในอะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย (รึปล่าว)...และความรักที่ว่านี้แหละ ที่เป็นสาเหตุแห่งความทุกข์ เพราะเมื่อมันพังไป สลายไป ผู้ที่รักในสิ่งนั้นอยู่ ก็ต้องโศกเศร้าเสียใจ .... ก็ถ้าไม่มีรัก ความทุกข์จะมีมาจากไหน

บุคคลไม่ควรทำสิ่งใดๆ ให้เป็นที่รัก เพราะว่าการพลัดพรากจากสิ่งที่รัก เป็นความทรมาน และการที่จะไม่ให้พลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รักนั้น ก็เป็นเรื่องที่สุดวิสัย ทุกคนจะต้องพลัดพรากจากสิ่งที่รักอย่างแน่นอน ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

ส่วนความเมตตาหมายถึง ความปรารถนาดี หรือจะเรียกว่าความรักก็ได้ แต่เป็นความรักอีกแบบหนึ่งที่ไม่มีความรู้สึกแหนหวง ความรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเข้ามาประกอบ มีแต่ความปรารถนาดีเพียงอย่างเดียว เมตตาจึงไม่นำมาซึ่งความทุกข์ใดๆ เลย นำมาให้แต่ความสุขเท่านั้น ...

ความรักไม่ได้มีความหมายไปในทางลบขนาดนั้นนะคะ
เพราะรักที่บริสุทธิ์ รักที่ไม่เกี่ยวกับกามคุณนั้น ก็ยังมีอยู่ค่ะ
เช่น ความรักอันไม่มีประมาณของพระพุทธองค์ที่มีต่อสรรพสัตย์ในภพสาม
ความรักของพ่อ แม่ ที่มีต่อลูก , ความรักของคุณครูไม่ใหญ่ที่มีต่อนักเรียนอนุบาลฯลฯ
ขึ้นอยู่กับบุคคลมากกว่าที่จะให้นิยาม ระหว่าง รัก กับ เมตตา
รัก-ปรารถนดี อยากให้มีแต่ความสุข
เมตตา-อยากให้พ้นจากทุกข์ อยากให้ดีขึ้นกว่าเดิม

ทั้งนี้ทั้งนั้น ทั้งรักและเมตตา ก็จำเป็นต้องมีอุเบกขามากำกับค่ะ
ถึงจะถูกหลักวิชชา

ถูกต้องแล้วครับ ความรักและเมตตาจึงจะไม่เกิดเป็นความทุกข์ขึ้นมาได้

ภาษาทางโลก กับทางธรรม ไม่เหมือนกัน นะครับ

ภาษาทางธรรม เป็นภาษาบริสุทธิ์กว่านะครับ

สาธุ

อย่างนี้ต้องรัก ด้วยใจที่เมตตา