กักกรชาดก ชาดกว่าด้วยผู้ฉลาดเอาตัวรอดได้

ครั้งนั้นมีศิษย์ของพระสารีบุตรรูปหนึ่ง ได้ยินว่าภิกษุรูปนั้นเป็นผู้ฉลาดในการดูแลสุขภาพของตนเอง ไม่ฉันของเย็นจัด ร้อนจัด เพราะเกรงว่าร่างกายจะไม่สบาย ไม่ออกไปข้างนอกเพราะเกรงว่าร่างกายจะกระทบหนาวและร้อนไม่ฉันจังหันที่แฉะและเป็นท้องเลน https://dmc.tv/a23780

บทความธรรมะ Dhamma Articles > นิทานชาดก 500 ชาติ
[ 29 ส.ค. 2561 ] - [ ผู้อ่าน : 2168 ]

ชาดก 500 ชาติ

กักกรชาดก-ชาดกว่าด้วยผู้ฉลาดเอาตัวรอดได้

ภิกษุหนุ่มศิษย์ของพระสารีบุตรผู้มีความฉลาดในการดูแลสุขภาพของตนเอง

ภิกษุหนุ่มศิษย์ของพระสารีบุตรผู้มีความฉลาดในการดูแลสุขภาพของตนเอง
  
     ในสมัยพุทธกาล เมื่อครั้งที่พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภภิกษุหนุ่มศิษย์ของพระสารีบุตรแล้วทรงตรัสพระธรรมเทศนานี้
ครั้งนั้นมีศิษย์ของพระสารีบุตรรูปหนึ่ง ได้ยินว่าภิกษุรูปนั้นเป็นผู้ฉลาดในการดูแลสุขภาพของตนเอง ไม่ฉันของเย็นจัด ร้อนจัด เพราะเกรงว่าร่างกายจะไม่สบาย
 
ภิกษุรูปหนึ่งกำลังกล่าวชื่นชมภิกษุหนุ่มผู้มีความฉลาดในการรักษาสุขภาพตนเองได้อย่างดีเยี่ยม
 
ภิกษุรูปหนึ่งกำลังกล่าวชื่นชมภิกษุหนุ่มผู้มีความฉลาดในการรักษาสุขภาพตนเองได้อย่างดีเยี่ยม
 
      ไม่ออกไปข้างนอกเพราะเกรงว่าร่างกายจะกระทบหนาวและร้อนไม่ฉันจังหันที่แฉะและเป็นท้องเลน “ ท่านนี่ดูแลตนเองดีจริงๆ ” “ สำหรับเราสุขภาพเป็นเรื่องสำคัญ
สุขภาพแข็งแรงแบบเรา ต้องรู้จักดูแลตนเอง ” 
 
เหล่าภิกษุทั้งหลายต่างพากันสนทนาถึงศิษย์ของพระสารีบุตรผู้มีความฉลาดในการดูแลตนเอง
 
เหล่าภิกษุทั้งหลายต่างพากันสนทนาถึงศิษย์ของพระสารีบุตรผู้มีความฉลาดในการดูแลตนเอง
 
     ความที่ภิกษุหนุ่มนั้นเป็นผู้ฉลาดในการดูแลรักษาร่างกาย เป็นที่กล่าวถึงในหมู่สงฆ์ด้วยกัน ภิกษุทั้งหลายต่างพากันสนทนาถึงเรื่องนี้ “ ศิษย์ของพระสารีบุตรรูปนั้น
ช่างใส่ใจเรื่องสุขภาพโดยแท้ ”
 
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสเล่า กักกรชาดก แก่เหล่าภิกษุสงฆ์ ณ เทวสภา
 
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสเล่า กักกรชาดก แก่เหล่าภิกษุสงฆ์ ณ เทวสภา
 
     “ ได้ยินว่าเพราะดูแลร่างกายดีก็เลยไม่อาพาธบ่อยๆ ” “ ฮะๆๆ อย่างท่านคงลำบากหน่อยล่ะ ก็เล่นฉันเลือกนี่น่า ” ระหว่างที่ภิกษุทั้งทั้งหลายสนทนากันในเทวสภานั้น
พระศาสดาทรงเสด็จผ่านมาและทรงตรัสถามถึงเรื่องที่สนทนากันอยู่นั้น
 
<a href=http://www.dmc.tv/pages/buddha_biography/Lord-Buddha-History-00.html title='พระโพธิสัตว์' target=_blank><font color=#333333>พระโพธิสัตว์</font></a>ได้เสวยพระชาติเป็นรุกข<a href=http://www.dmc.tv/search/เทวดา title='เทวดา' target=_blank><font color=#333333>เทวดา</font></a> ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่งในเมืองพาราณสี
 
พระโพธิสัตว์ได้เสวยพระชาติเป็นรุกขเทวดา ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่งในเมืองพาราณสี
 
     “ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้พวกเธอนั่งประชุมกันด้วยเรื่องอันอะไร ” “ พวกเรากำลังคุยถึงเรื่องความฉลาดในการดูแลร่างกายศิษย์พระสารีบุตรอยู่พระเจ้าค่ะ ”
“ ภิกษุหนุ่มรูปนี้มิใช่ฉลาดในการรักษาร่างกายในบัดนี้เท่านั้น แม้เมื่อก่อนเธอก็เป็นผู้ฉลาดเหมือนกัน ”
 
นายพรานผู้มีอาชีพดักไก่ป่าเลี้ยงชีพของตน
 
นายพรานผู้มีอาชีพดักไก่ป่าเลี้ยงชีพของตน
 
     พระศาสดาตรัสดังนี้แล้ว ทรงนำเรื่องราวในอดีตมาสาทกดังนี้ ในอดีตกาลครั้งพระเจ้าพรหมทัต เสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์ได้เป็นรุกขเทวดาในป่าใหญ่
ครั้งนั้นมีพรานนกผู้หนึ่งเลี้ยงชีพด้วยการดักไก่ป่า
 
 
นายพรานมีไก่ป่าที่ตนเลี้ยงไว้เพื่อนำไปล่อไก่ป่าตัวอื่นๆ ให้มาติดบ่วงของตน
 
นายพรานมีไก่ป่าที่ตนเลี้ยงไว้เพื่อนำไปล่อไก่ป่าตัวอื่นๆ ให้มาติดบ่วงของตน
 
     ในแต่ละวันนายพรานผู้นี้จะนำไก่ของตนไปต่อไก่ป่าเพื่อล่อให้ไก่ป่าติดบ่วง “ ฮ่าๆๆๆ นี่แน่ะ จับได้แล้ว ตัวโตแบบนี้ อิ่มไปหลายมื้อเลยทีเดียว ” ในบรรดาไก่
ที่ใช้ในการต่อไก่ของนายพรานนั้น มีไก่ตัวหนึ่ง เป็นไก่ที่ฉลาด มันจดจำการวางกับดักของนายพรานไว้ได้ทั้งหมด 
 
ไก่ที่นายพรานจับมาเลี้ยงไว้เป็นไก่ที่มีความฉลาดมาก
 
ไก่ที่นายพรานจับมาเลี้ยงไว้เป็นไก่ที่มีความฉลาดมาก
     
     “ วันนี้ข้าโชคดีจริงๆ ได้ไก่มาหลายตัวเลย ” “ หึๆๆๆ บ่วงแร้วและวิธีการจับดักของนายพราน ข้าจำได้หมดแล้ว ทีนี้ก็รอเวลาแค่การหนีเท่านั้น ”
วันหนึ่งขณะที่พรานผู้นี้ กำลังนำไก่ของตนมาต่อไก่ป่าอยู่นั้น ไก่แสนรู้ของนายพราน ได้โอกาสก็ดิ้นหลุดจากมือนายพรานหนีไปได้ 
 
นายพรานนำไก่ของตนออกออกดักล่อไก่ป่าตัวอื่นๆ ตามปกติ
 
นายพรานนำไก่ของตนออกออกดักล่อไก่ป่าตัวอื่นๆ ตามปกติ
 
     “ ทางสะดวกแล้ว เสร็จไก่ล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ ” “ เฮ เจ้าไก่ หยุดนะ อย่าหนีนะ กลับมานี่น่ะ ” “ เฮ้ย กลับให้ก็โง่นะสิ ข้ารอโอกาสนี้มานานแล้ว ” “ หนอย หลุดไปซะได้
ไก่ป่าก็ไม่ได้ ไก่ที่เอามาก็ดันหนีไปอีก แหม นายพรานเซ็งไก่ ” วันต่อมา นายพรานก็นำไก่อีกตัวมา เพื่อดักไก่ของตนที่หลุดหนีไปได้เมื่อวันก่อน
 
ไก่ป่าที่นายพรานเลี้ยงสามารถดิ้นหลุดจากมือพรานและหนีไปได้
 
ไก่ป่าที่นายพรานเลี้ยงสามารถดิ้นหลุดจากมือพรานและหนีไปได้
 
     เมื่อวางบ่วงและแร้วเป็นกับดักแล้ว ก็แอบซุ้มอยู่ “ คอยดูเถอะ จับได้ละน่าดู ” “ ฮ่าๆๆ มีความสุขจริงๆ อิสระนอกสุ่มไก่เนี่ย มันดีอย่างนี้นี่เอง ”
เจ้าไก่นั้นรู้ทันกลลวง ด้วยคุ้นเคยกับบ่วงของนายพรานเป็นอย่างดี นอกจากมันจะไม่ยอมเข้าไปติดบ่วงแล้ว มันยังถอยหนีไปเรื่อยๆ
 
นายพรานไล่ตามไก่ที่หลุดหนีไปได้แต่ไม่สามารถไล่ทัน
 
นายพรานไล่ตามไก่ที่หลุดหนีไปได้แต่ไม่สามารถไล่ทัน
  
     “ เฮ้ย มามุขเก่าแบบนี้ไก่ รู้ทันหรอกน่า ” “ หนอย เจ้าไก่นี่ ไม่ยอมเข้ามาซะที แถมยังเดินหนีห่างออกไปซะอีก ” “ เอ้าตามมา ตามเข้ามา อยากได้ไก่ก็ต้องตามไก่สิ ”
เมื่อไม่สามารถล่อให้ไก่เข้ามาติดบ่วงได้ นายพรานจึงเอากิ่งไม้และใบไม้คลุมกำบังตนไว้ แล้วค่อยๆ เลื่อนคันแร้วและบ่วงตามไปด้วย 
 
นายพรานไม่ละความพยายามที่จะไล่ล่าตามไก่ของตนกลับมา    

นายพรานไม่ละความพยายามที่จะไล่ล่าตามไก่ของตนกลับมา
 
     “ คราวนี้ล่ะ เสร็จข้าแน่ ” “ ลงทุนขนาดนี้เลยหรือเนี่ย ดีเหมือนกัน มาดูซิว่า คนกับไก่ ใครฉลาดกว่ากัน ” “ มามะ มาๆๆๆ เข้ามาสิเข้ามา กุ๊กๆๆๆ เฮ้ยอย่าไปทางนั้นสิ เข้ามาๆ ”
“ นายพรานนี่คิดว่าข้าโง่หรือยังไง หนอย แบบนี้ต้องเดินล่อให้เหนื่อย ”
 
นายพรานได้ทำการดักบ่วงแร้วในจุดที่เขาพบเห็นร่องรอยของไก่ที่หนีไป
 
นายพรานได้ทำการดักบ่วงแร้วในจุดที่เขาพบเห็นร่องรอยของไก่ที่หนีไป
  
     นายพรานถือคันแร้วและบ่วงตามไก่จนเหนื่อยก็หยุดพัก เมื่อไก่เห็นนายพรานหยุดตาม ก็คิดให้นายพรานเกิดความละอายใจ จึงพูดภาษามนุษย์ให้ได้ยิน “ เหนื่อยเลย
ไอ้เจ้าไก่บ้า หลอกให้ข้าเดินตามทั้งวัน ไม่ยอมมาติดบ่วงซะที ” 
 
เจ้าไก่จอมฉลาดไม่หลงกลติดบ่วงของนายพราน
 
เจ้าไก่จอมฉลาดไม่หลงกลติดบ่วงของนายพราน
 
      “ นายพรานเอ่ย ต้นหูกวางและสมอพิเภกทั้งหลายในป่า ข้าเคยเห็นมาแล้ว แต่ต้นไม้พวกนั้นไม่มีต้นไหนเดินได้เหมือนท่านเลย เฮอะๆๆๆ ”
เมื่อเจ้าไก่พูดจบนายพรานก็เกิดความละอายใจที่ไม่มีปัญญาจะจับไก่ได้ จึงเก็บคันแร้วและบ่วง แล้วเดินหนีจากไป
 
เจ้าไก่หนีนายพรานเข้าป่าใหญ่อย่างปลอดภัยเพราะนายพรานมีความละอายแก่ใจเลิกคิดที่จะติดตาม
 
เจ้าไก่หนีนายพรานเข้าป่าใหญ่อย่างปลอดภัยเพราะนายพรานมีความละอายแก่ใจเลิกคิดที่จะติดตาม
 
     “ น่าอายจริงๆ ไก่ตัวนี้มันฉลาดเกินปัญญาเราซะแล้ว ไปจับไก่ตัวอื่นดีกว่า เห้ย เซ็งไก่เลย ” “ อ้าวไปซะแล้วเหรอ แหม ถอดใจเร็วจริงๆ ข้าว่าจะเล่นกับท่านอีกสักหน่อยนะเนี่ย ”
พระศาสดาทรงนำพระเทศนานี้แล้ว ทรงประชุมชาดก

 
 
 

พรานในครั้งนั้น กำเนิดเป็น พระเทวทัต
ไก่ กำเนิดเป็น ภิกษุหนุ่มผู้ฉลาดการรักษาร่างกาย
รุกขเทวดา เสวยพระชาติเป็นพระพุทธเจ้า
 
 

รับชมคลิปวิดีโอกักกรชาดก ชาดกว่าด้วยผู้ฉลาดเอาตัวรอดได้
ชมวิดีโอกักกรชาดก ชาดกว่าด้วยผู้ฉลาดเอาตัวรอดได้   Download ธรรมะกักกรชาดก ชาดกว่าด้วยผู้ฉลาดเอาตัวรอดได้
 
 
 




พิมพ์บทความนี้



บทความอื่นๆ ในหมวด

      จุลลโพธิชาดก ชาดกว่าด้วยความโกรธ
      ฉวชาดก ชาดกว่าด้วยการนั่งที่ไม่สมควร
      ครหิตชาดก ชาดกว่าด้วยลิงติเตียนมนุษย์
      ปัญจภีรุกชาดก ชาดกว่าด้วยความสวัสดี
      ทุราชานชาดก ชาดกว่าด้วยภาวะของหญิงรู้ได้ยาก
      จัมมสาฏกชาดก ชาดกว่าด้วยนักบวชไหว้แพะ
      ฆตบัณฑิตชาดก ชาดกว่าด้วยความดับความโศก
      กุลาวกชาดก ชาดกว่าด้วยการเสียสละ
      อัสสกชาดก ชาดกว่าด้วยพระเทวีอุพพรีเกิดเป็นด้วงขี้ควาย
      อารามทูสกชาดก ชาดกว่าด้วยความฉลาดอันไม่เป็นประโยชน์
      ลฏุกิกชาดก ชาดกว่าด้วยนางนกไส้ ตอนที่ 1
      มสกชาดก ชาดกว่าด้วยมีศัตรูผู้มีปัญญาดีกว่ามีมิตรโง่