พระศรีอริยเมตไตรย์ ตอนที่ 6 เผาตัวเองบูชาพระเจดีย์ (พระสุมังคลพุทธเจ้า)

ทบทวนฝันในฝัน วันที่ 3 กันยายน พ.ศ.2553

พระศรีอริยเมตไตรย์ ตอนที่ 6 เผาตัวเองบูชาพระเจดีย์ (พระสุมังคลพุทธเจ้า)

 

 

พระศรีอริยเมตไตรย์สัมมาสัมพุทธเจ้า

ตอนที่ 6 "เผาตัวเองบูชาพระเจดีย์ (พระสุมังคลพุทธเจ้า)"

เรียบเรียงจากรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

 

 

        ความเดิมจากตอนที่แล้ว...หลังจากนั้น พระบรมโพธิสัตว์ได้ตั้งความปรารถนาว่า ด้วยอานิสงส์จากการสร้างมหาทานบารมีที่ทำได้ยากอย่างยิ่งนี้ ขอให้เราได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคต และขอให้เราเป็นผู้ที่มีรัศมีกายเปล่งออกจากสรีระตลอดเวลา ประดุจเลือดที่กำลังพุ่งออกมาจากปากยักษ์ในขณะนี้ด้วยเถิด ด้วยอานิสงส์จากการสร้างมหาทานบารมีที่ทำได้ยากอย่างยิ่งในครั้งนี้ จึงถือเป็นหนึ่งในเศษเสี้ยวของบุพกรรมที่ทำให้พระรัศมีกายของพระมังคลสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้แผ่ออกไปโดยรอบตลอดหมื่นโลกธาตุ อยู่เป็นนิตย์

 

 

        นอกจากนี้ ยังมีอีกบุพกรรมหนึ่งซึ่งถือเป็นบุพกรรมหลัก (ที่มีปรากฏอยู่ในตำราโดยพระอรรถกถาจารย์)_ที่ทำให้พระมังคลสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีพระรัศมีกายที่สว่างไสว ไปตลอดหมื่นโลกธาตุ เรื่องก็มีอยู่ว่า...ในสมัยที่พระมังคลสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสวยพระชาติเป็นมานพหนุ่มรูปงาม อยู่มาวันหนึ่ง มานพบรมโพธิสัตว์ได้ไปเห็นพระเจดีย์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งเข้า ด้วยจิตที่เลื่อมใส และด้วยความศรัทธาอย่างแรงกล้าของพระบรมโพธิสัตว์ที่มีต่อพระบรมศาสดา ท่านจึงคิดว่า “เราจะบูชาพระเจดีย์นี้ ด้วยการถวายประทีปเป็นพุทธบูชา แต่การที่จะบูชาด้วยประทีปธรรมดานั้นหาควรไม่ เราควรทำร่างกายของเราให้เป็นประดุจดวงประทีป เพื่อน้อมถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า”

 

 

        เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว มานพบรมโพธิสัตว์จึงได้พันร่างกายของท่านด้วยไส้ประทีปที่ชุบด้วยเนยใสจนชุ่ม ประหนึ่งเหมือนพันประทีปคบเพลิงด้วยผ้าชุบน้ำมัน จากนั้น มานพบรมโพธิสัตว์ก็ได้นำถาดทองคำใบใหญ่สูงหนึ่งศอก มูลค่านับแสนกหาปณะ (หรือประมาณสี่แสนบาททองคำ)_มาบรรจุเนยใสจนเต็ม พร้อมกับจุดไส้ตะเกียงหนึ่งพันไส้ในถาดทองคำนั้นให้ลุกโชนขึ้นมา แล้วนำถาดมาทูนไว้บนศีรษะ ต่อจากนั้น ท่านก็จุดไฟจนทั่วทั้งตัว ไฟนั้นได้ลุกโชติช่วงสว่างไสวท่วมตัวของท่าน แล้วมานพบรมโพธิสัตว์ก็ได้กระทำการสักการะ เวียนประทักษิณรอบพระเจดีย์ ด้วยจิตอันเลื่อมใสตลอดทั้งคืนจนกระทั่งถึงรุ่งเช้า

 

 

        เมื่อถึงเวลาอรุณขึ้น ด้วยอานุภาพแห่งบุญที่ตั้งใจบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเอาชีวิตเป็นเดิมพันของมานพบรมโพธิสัตว์ ความร้อนจึงมิได้ระคายเคืองผิวของท่านเลยแม้เพียงปลายเส้นขน ในความรู้สึกของท่านกลับเป็นเหมือนกับว่า ได้เข้าไปอยู่ในห่อกลีบของดอกบัวหลวงที่ชุ่มชื่นเย็นใจอย่างไม่มีประมาณ ซึ่งเป็นปกติธรรมดาว่า ธรรมะย่อมรักษาบุคคลผู้ประพฤติธรรม_ดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ธรรมแล...ย่อมรักษาบุคคลผู้มีปรกติประพฤติธรรม ธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้ นี้เป็นอานิสงส์ในธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ผู้มีปรกติประพฤติธรรมย่อมไม่ไปสู่ทุคติ”

 

 

        และด้วยอานิสงส์แห่งการสละชีวิตของตนเองเป็นดวงประทีป เพื่อน้อมถวายเป็นพุทธบูชาแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในครั้งนี้ กอปรกับอานิสงส์จากการสร้างมหาทานบารมี ที่พระบรมโพธิสัตว์ได้บริจาคมหาทานที่ทำได้ยากอย่างยิ่ง (การบริจาคบุตรเป็นทาน)_จึงส่งผลทำให้พระมังคลสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงมีพระรัศมีสีทองแผ่ออกมาจากพระวรกายไปโดยรอบตลอดหมื่นโลกธาตุ อยู่เป็นนิตย์

 

หมายเหตุ: สำหรับบุพกรรมที่ทำให้พระมังคลสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงมีพระรัศมีสีทองแผ่ออกไปโดยรอบตลอดหมื่นโลกธาตุ อยู่เป็นนิตย์นั้น ในความเป็นจริงแล้ว น่าจะมีมากกว่านี้ แต่ที่ยกมาให้ฟังเพียงแค่สองบุพกรรม เพราะมีปรากฏอยู่ในตำราเพียงแค่นี้

 

 

<< ตอนที่ 5 การถวายบุตรเป็นทานของพระสุมังคลพุทธเจ้า

พระศรีอริยเมตไตรย์

ตอนที่ 7 การสร้างมหาทานบารมีของสุรุจิพราหมณ์ >>

 

รับชมวีดีโอ พระศรีอริยเมตไตรย์ ตอนที่ 6

รับชมคลิปวิดีโอพระศรีอริยเมตไตรย์ ตอนที่ 6