ทบทวนฝันในฝัน วันที่ 7 เมษายน พ.ศ.2554

พระศรีอริยเมตไตรย์ ตอนที่ 95 พระเจ้าสังขจักรบำเพ็ญปรมัตถบารมี ตอนที่ 3

พระศรีอริยเมตไตรย์สัมมาสัมพุทธเจ้า

ตอนที่ 95 "พระเจ้าสังขจักรบำเพ็ญปรมัตถบารมี ตอนที่ 3"

เรียบเรียงจากรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

 

        ความเดิมจากตอนที่แล้ว... ว่าแล้ว พระเจ้าสังขจักรก็ไม่ทรงรอช้า ทรงตัดสินใจเสด็จไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าทันที โดยไม่ให้ใครคอยตามเสด็จแม้แต่คนเดียว อีกทั้งพระองค์ก็ไม่ทรงใช้ยานพาหนะใดๆในการเดินทางในครั้งนี้เลย ซึ่งระยะทางที่จะต้องเดินทางไปนั้น ยาวไกลถึง 16-โยชน์เลยทีเดียว

 

        แต่เนื่องจากพระเจ้าสังขจักรทรงเป็นกษัตริย์สุขุมาลชาติ ซึ่งมีความเป็นอยู่ที่สุขสบายมาโดยตลอด และไม่เคยต้องกระทำในสิ่งที่ลำบากพระวรกายมาก่อนเลย ดังนั้น เมื่อพระองค์เสด็จดำเนินไปได้เพียงวันเดียว พระบาททั้งสองของพระองค์ก็ได้แตกช้ำ

 

 

        สามวันต่อมา พระบาททั้งสองข้างของพระเจ้าสังขจักรก็แตกจนมีพระโลหิตไหลออกมา ถึงขนาดที่พระองค์ต้องค่อยๆคลานไปเลยทีเดียว แต่ด้วยกำลังพระอุตสาหะอันแรงกล้า แม้จะเสวยทุกขเวทนาแสนสาหัสเพียงใด พระองค์ก็มิได้ทรงย่นย่อท้อถอย ตรงข้ามกลับทรงตั้งพระทัยอย่างแน่วแน่ที่จะไปเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้จงได้

 

 

 

 

        ด้วยเจตนาอันแรงกล้าที่จะได้พบพระจอมไตรผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐยิ่งกว่าผู้ใดในโลก พระเจ้าสังขจักรจึงทรงอดทนอดกลั้นในทุกขเวทนาต่างๆที่บังเกิดขึ้น โดยหาได้มีความอาลัยอาวรณ์ในพระวรกายของพระองค์เลยแม้แต่น้อย

 

 

 

 

        ด้วยความเพียรพยายามอันหาที่สุดไม่ได้ของพระเจ้าสังขจักร พระองค์จึงได้เสด็จไปถึงที่ประทับของพระสิริมิตรสัมมาสัมพุทธเจ้าในที่สุด

 

 

        ครั้นพระเจ้าสังขจักรเสด็จเข้าไปถึง ก็ได้ทอดพระเนตรเห็นพระพุทธองค์ทรงประทับอยู่ในพระวิหาร เมื่อมองเข้าไปก็เห็นพระรัศมีกายของพระตถาคตเจ้าสว่างไสวเรืองรองเป็นอย่างมาก เมื่อได้เห็นเช่นนั้น พระเจ้าสังขจักรก็ทรงเกิดความปลื้มปีติยินดีล้นพระทัยอย่างไม่มีประมาณ จนถึงกับวิสัญญีภาพ สลบลงไป ณ ที่นั้นนั่นเอง

 

 

        เมื่อพระเจ้าสังขจักรทรงฟื้นได้สติขึ้นมาแล้ว พระองค์ก็ทรงน้อมตัวเสด็จเข้าไปใกล้พระผู้มีพระภาคเจ้า จากนั้นก็ได้ประคองอัญชลีประณมเหนือเศียรเกล้าพร้อมกับตรัสว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงเป็นที่พึ่งของโลก”-ครั้นตรัสได้เพียงคำเดียว พระเจ้าสังขจักรก็ทรงนิ่งอึ้ง และมิอาจตรัสคำอื่นต่อไปได้อีก ที่เป็นเช่นนี้ ก็ด้วยความปลื้มปีติปราโมทย์ใจที่มันเปี่ยมล้นอยู่เต็มพระหฤทัยของพระองค์

 

 

        ครั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเห็นเช่นนั้น พระองค์จึงทรงแสดงธรรมว่าด้วยเรื่อง คุณของพระนิพพาน ครั้นพระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมได้เพียงบทเดียวเท่านั้น พระเจ้าสังขจักรก็ดำริว่า “พระนิพพานนี้...ถือว่าเป็นที่สุดแห่งโลกหล้า มิอาจหาสิ่งใดมาเทียบได้ ส่วนเศียรเกล้าของเราพร้อมทั้งมหามงกุฎนี้ก็ถือเป็นที่สุดแห่งโลกเช่นกัน ควรที่เราจะทำสักการบูชาพระธรรมเทศนาของพระองค์ด้วยเศียรเกล้าและมหามงกุฎนี้”

 

 

        เมื่อทรงดำริดังนี้แล้ว พระเจ้าสังขจักรจึงได้กราบทูลพระพุทธองค์ว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระธรรมเทศนาทั้งปวงนั้น มีพระนิพพานสิ่งเดียวเป็นที่สุด บัดนี้ ข้าพระบาทจะตัดเศียรเกล้ากับมงกุฎ กระทำสักการบูชาพระธรรมเทศนาของพระองค์ ด้วยเดชะแห่งผลสักการบูชาของข้าพระบาทนี้ ขอให้ข้าพระองค์ได้สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตกาลภายภาคเบื้องหน้าด้วยเถิด”

 

 

 

<< ตอนที่ 94 พระเจ้าสังขจักรบำเพ็ญปรมัตถบารมี ตอนที่ 2

พระศรีอริยเมตไตรย์

ตอนที่ 96 พระเจ้าสังขจักรบำเพ็ญปรมัตถบารมี ตอนที่ 4 >>