บันทึกการเดินทางของทานตะวัน

บันทึกการเดินทางของทานตะวันจากเมล็ดพันธุ์...

สู่เส้นทางสายบิณฑบาต

   

และแล้ว  งานวันแห่งความรักสากล  ที่วัดพุทธโจฮันเนส-เบิร์ก  ก็ผ่านไปอย่างสวยงามและประทับใจ  ท่ามกลางผู้ที่รักสันติภาพที่เดินทางมาตักบาตร  แด่พุทธบุตร 22 รูป  ประมาณ 400 คน
   

 

เราได้ลงมือปลูกทานตะวันเป็นครั้งแรก  ในวันที่ 3 ธันวาคม ปีที่แล้ว  และได้เห็น “ดอก” ทานตะวันบานเป็นดอกแรก ในวันที่ 27 มกราคม (เมื่ออายุได้ประมาณ 8 สัปดาห์)  ซึ่งไม่น่าเชื่อว่า  วันที่เราได้เห็นทานตะวันดอกแรกนี้  ตรงกับวันคล้ายวันเกิดของคุณรอนอย่างน่าอัศจรรย์ 
   

ตอนแรกเราก็เป็นห่วงว่า  ทานตะวันจะบานไม่ทันในวันที่ 14 กุมภาพันธ์  แต่ปรากฏว่าเพียงวันที่ 7 กุมภาพันธ์เท่านั้น  ประมาณ 50% ของพื้นที่รูปหัวใจ  ทานตะวันได้ผลิดอกเหลืองอร่าม  อย่างน่าชื่นใจ
   

นับเป็นเวลานานถึง 6 สัปดาห์  ที่ฝนได้ตกอย่างหนักเกือบทุกวัน  จนกระทั่งก่อนวันงานเพียง 1 วัน คือวันที่ 13 กุมภาพันธ์  ท้องฟ้าที่เคยมืดครึ้มตลอดทุกวัน  ก็ได้เปิดออก (ฟ้าเปิด) ทำให้เราได้เห็นฟ้าเป็นสีฟ้า  และเมฆเป็นสีขาว  กลับคืนมาอีกครั้ง  ทำให้ทีมงานของเรา  ใจชื้นขึ้นเป็นอันมาก
   

เราได้รับโจทย์อันท้าทาย  จากคุณครูไม่ใหญ่  เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม  ปีที่แล้ว  ว่า...

ให้ปลูกดอกไม้
ให้บิณฑบาต
ให้เขาได้ถาม

เราจะได้ตอบ

 

ด้วยการตอบโจทย์ทีละข้อ  เราจึงได้คำตอบตามลำดับดังต่อไปนี้คือ...

 

ข้อ 1 - เราเลือกปลูกดอกทานตะวัน
ข้อ 2 - เราจึงนิมนต์พระภิกษุ จำนวน 22 รูปจากทุกมุมโลก  มาบิณฑบาต  เพื่อเป็นเนื้อนาบุญแก่สาธุชน
ข้อ 3 - เราได้รับคำถามอย่างมากมาย  ว่าบิณฑบาตคืออะไร? เป็นต้น
ข้อ 4 - เราจึงได้ตอบคำถามเหล่านั้น ตลอดวันงาน 
   
   

แท้ที่จริงแล้ว  การบิณฑบาตของเพระสงฆ์  ก็คือการวางรากฐานวัฒนธรรมแห่งการให้นั่นเอง  การให้คือหัวใจของการสร้างสันติภาพ  ซึ่งการให้ที่สมบูรณ์นั้น  จะต้องประกอบไปด้วย 1. “วัตถุทาน” อันจำเป็น  และ 2. “สันติสุขภายใน”  ซึ่งก็คือ “ธรรมทาน” นั่นเอง     ในพิธีตักบาตรแด่พระสงฆ์ 22 รูป  และพิธีมอบข้าวของเครื่องใช้แด่องค์กรที่ขัดสน นั้น  เราจึงให้มีการนั่งสมาธิ(Meditation)  เพื่อให้ผู้ให้ และผู้รับ  ได้เข้าถึงแหล่งแห่งสันติสุขภายใน  ที่ศูนย์กลางกายเสียก่อน   เพื่อให้  “การให้”  อันเป็นความดีสากล  ในวันวา-เลนไทน์  หรือวันแห่งความรักสากลนี้  มีความสมบูรณ์ทั้ง 2 ด้านอย่างแท้จริง
   

ในพิธีภาคบ่าย เราได้ประกอบพิธีเปิดห้องปฏิบัติธรรม ที่ได้รับความเมตตาจากคุณครูไม่ใหญ่  อนุญาตให้ใช้ชื่อว่า “ธัมมชโย Meditation Hall” โดยมีผู้แทนของคุณครูไม่ใหญ่ คือพระครูปลัดภูเบศ ฌานาภิญโญ เป็นประธานในการประกอบพิธีกรรมอันเป็นมหามงคล   

 

พิธีกรรมสุดท้าย  ในวันแห่งความรักสากลนี้  คือพิธีทอดผ้าป่าสามัคคี  เพื่อสร้างวัดพุทธโจฮันเนสเบิร์ก  ปรากฏว่า  มีเจ้าภาพท้องถิ่น  (ที่ไม่ใช่พี่น้องชาวไทย)  มีจิตศรัทธาเลื่อมใส  ถวายปัจจัยทอดผ้าป่า  เป็นสัดส่วนมากถึง 25%
   

สิ่งที่น่าประทับใจมากที่สุด  นอกเหนือจากความร่วมแรงร่วมใจของทุกๆ ฝ่ายแล้ว  ท่านบาทหลวง เจอร์-หราด  ซึ่งมีตำแหน่งเจ้าคณะแห่งโบสต์คริสต์ อัง-กลิ-กัน  ซึ่งท่านได้ไปกล่าวสุนทรพจน์ที่งานจุดประทีปสันติภาพ ที่ Freedom Park เมื่อปีที่แล้ว  ได้กล่าวกับคุณรอนเมื่อจบพิธีว่า...

“ สันติภาพของโลก  จะเกิดได้นั้น

มีอยู่หนทางเดียวเท่านั้น  คือ  Meditation ”

 

ในเมื่อเพื่อนต่างศาสนิก  ที่มีฐานะเป็นนักบวช  ได้สรุปอย่างหนักแน่นอย่างนี้  ถือเป็นนิมิตหมายอันประเสริฐยิ่ง  ว่าสันติภาพในทวีปอาฟริกานั้น  ไม่ใช่สิ่งที่เกินฝัน  แต่อย่างใด.