หนูสหัสชัย ชวนคุณแม่ทำบุญตั้งแต่อยู่ในท้อง
ฉันชื่อ ไอวี่ แชน เป็นชาวฮ่องกง ได้มาวัดพระธรรมกายครั้งแรก เมื่ออาทิตย์ต้นเดือนปี พ.ศ.2542 จากการแนะนำของ กัลยาณมิตรแตงโม ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจภาษาไทย แตงโมจึงบอกฉันเกี่ยวกับศูนย์กลางกาย และให้ฉันทำใจสบายๆ ฉันจึงไม่คิดอะไรเลย เพียงแค่หลับตาเบาๆ ฉันสัมผัสถึงสายลมพัดมาอ่อนๆ ได้ยินเสียงนกร้อง
สักพักหนึ่ง ฉันก็รู้สึกถึงความสว่าง แล้วเหมือนตัวเองกำลังผ่านหลุมหรืออุโมงค์ ที่มีความสว่างมากๆ และตรงปลายอุโมงค์ มีจุดเล็กๆ คล้ายดวงดาว ตรงวินาทีนั้น น้ำตาก็ไหลออกมา เพราะฉันไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนในชีวิต ไม่อาจหาซื้อได้ด้วยเงินทอง วันนั้นฉันรู้สึกปลื้มปีติมาก แม้กลับฮ่องกงแล้วฉันก็ยังคงปฏิบัติธรรมเสมอๆ





จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ.2545 ฉันก็ตั้งท้อง สหัสชัย ตอนที่ฉันตั้งท้อง 3เดือน ฉันมาอยู่ที่เมืองไทย 1เดือนเต็มๆ ใช้ชีวิตอยู่กับการทำบุญ ทั้งทำบุญที่ดิน ทำบุญปล่อยปลา ทำทุกบุญเลย ฉันไม่สามารถหยุดทำบุญหรือ
สมาธิเป็นอย่างไรบ้าง” สหัสชัยตอบว่า “ผมเห็นดวงแก้วครับ มันสว่าง สว่างมากๆ” ฉันรีบถามต่อทันทีว่า “จริงเหรอ” เขาตอบว่า “จริงครับ” ตอนนั้น ฉันรู้สึกมีความสุข แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะเป็นจริงหรือไม่ แต่ทุกครั้งที่ถาม เขาจะตอบว่า “ในท้องผมมี
ฉันให้พี่เลี้ยงคนไทย คอยสอนภาษาไทยให้ เธอทำหน้าที่ได้ดีมาก นอกจากภาษา เธอยังได้สอนวัฒนธรรมไทยด้วย ฉันคิดว่าการรู้ภาษาไทยเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับสหัสชัย และเมื่อโตขึ้นฉันอยากให้สหัสชัยบวช เพราะนี่คือหนทางที่ดีที่สุดสำหรับการเกิดมาเป็นมนุษย์
พิมพ์บทความนี้




















