Case study
เรียบเรียงจากรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ทาง DMC
 
กราบแทบเท้าพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่เคารพอย่างสูง
 
    สามีของลูก โดยลักษณะนิสัยส่วนตัว เป็นคนใจเย็นขยันทำงาน ไม่ชอบทำบุญ ไม่ชอบเข้าวัด แต่ก็ไม่ห้ามลูกทำบุญ และจริงจังกับชีวิตมาก  ชอบดื่มเหล้า โดยจะดื่มเหล้าก่อนทานข้าวเย็นทุกวัน วันละ 2 แก้ว  และสูบบุหรี่จัดมาก  
 
    วันหนึ่ง ลูกและสามีพร้อมลูกชาย 2 คน ได้ไปเที่ยวทะเลในช่วงวันหยุดการทำงาน คืนก่อนเดินทาง สามีไม่ได้พักผ่อนและนอนเลย เพราะทำงานหนัก ตอนที่อยู่ทะเลเขาได้บอกลูกว่า จะออกไปหาหอยนางรมมาทาน และก็ได้ว่ายน้ำออกไปทะเลลึก หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมง ก็มีคนได้พบร่างของชายคนหนึ่ง ที่เสียชีวิตแล้วจากการจมน้ำตาย คือ สามีของลูกนั่นเอง เมื่อลูกได้ทราบ ลูกรู้สึกตกใจสมองมึนงง และสับสนมากจนคิดอะไรไม่ออก ได้แต่อธิษฐานจิตให้เขาได้ไปดี และไม่ต้องห่วงลูกทั้งสอง หมอได้ตรวจสอบสาเหตุการจมน้ำตายของสามี ก็ไม่พบสาเหตุอันใดที่ทำให้เขาจมน้ำจนกระทั่งเสียชีวิต สามีของลูกเสียชีวิต เมื่อเดือนสิงหาคมปี พ.ศ.2545 รวมอายุได้ 53 ปี
 
    แม่สามี ป่วยเป็นอัมพาต เพราะหกล้ม ลูกได้ปรนนิบัติดูแลท่านอย่างดี เช็ดอุจจาระ ปัสสาวะ ป้อนข้าวอาบน้ำทำทุกอย่าง ช่วงนั้นลูกรู้สึกเหนื่อยและท้อใจเป็นบางครั้ง เพราะลูกต้องทำทุกอย่าง ต้องไปทำงานที่บริษัทฯ ต้องดูแลลูกเล็กๆ 2 คน ทั้งทำงานบ้าน ทั้งดูแลแม่สามี เวลาทานข้าวแทบไม่มี มีอยู่ช่วงหนึ่งทะเลาะกับสามีเรื่องแม่และงานบ้าน ลูกจึงคิดฆ่าตัวตาย โดยเอาผ้าผูกคอหมายจะปลดชีวิตตัวเอง เพื่อหนีความลำบาก แต่แล้วก็ฆ่าตัวเองไม่ลง เพราะลูกชาย 2 คน ร้องไห้และขอชีวิตว่า “แม่จ๋า อย่าคิดฆ่าตัวตายเลย สงสารหนูเถอะ” ด้วยเหตุที่ทะเลาะกับสามีครั้งนี้ ทำให้ลูกคิดว่า เราเคยมีเวรมีกรรมกับแม่สามีมาก่อนหรือไม่ หรือมีเวรกรรมอะไรมาหนอ สามีไม่เคยปรนนิบัติดูแลแม่ของเขาเลย และงานภายในบ้านทุกอย่างสามีไม่เคยจับต้อง หรือทำอะไรเลยแม้กระทั่งดูแลเลี้ยงลูก เขาจะขยัน และรับผิดชอบเฉพาะงานนอกบ้าน ซึ่งโดยปกติพ่อบ้านชาวญี่ปุ่นจะเป็นแบบนี้ จนกระทั่งแม่สามีได้เสียชีวิตไปเมื่อ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2547 รวมอายุได้ 89 ปี
 
    ลูก เป็นคนโมโหง่าย แต่หายเร็ว และเป็นคนคิดมาก ได้เคยผ่าตัดเนื้องอกที่ปีกมดลูกมา 2 ครั้ง คือ เมื่อตอนอายุ 18 ปี และเมื่อปี พ.ศ.2546 ที่ผ่านมา ทำให้ลูกกลัว และไม่อยากจะเป็นโรคนี้อีก
 
ลูกกราบขอความเมตตาจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ถามคำถามดังต่อไปนี้ค่ะ
 
1.สามีของลูกทำกรรมอะไรมา จึงมาเสียชีวิตด้วยสาเหตุจมน้ำตาย ก่อนเสียชีวิตเขารู้สึกอย่างไรบ้าง  ตอนนี้สามีของลูกอยู่ที่ไหน ภพภูมิใด ลูกทำบุญไปให้ สามีได้รับหรือไม่ และทำไมจึงอายุสั้นคะ
 
2.แม่สามีกับลูก เคยเกี่ยวพันหรือมีเวรกรรมต่อกันมาก่อนหรือไม่ ทำไมลูกต้องคอยมาดูแล และปรนนิบัติท่านเช่นนี้ ตอนนี้ท่านอยู่ภพภูมิใด ได้รับบุญที่ลูกอุทิศไปให้หรือไม่คะ
 
3.ลูกเคยทำกรรมอะไรไว้คะ จึงต้องมาผ่าตัดเนื้องอกที่มดลูก 2 ครั้ง และลูกควรจะทำบุญอะไร จึงจะตัดวิบากกรรมนี้ได้คะ
 
4.ลูกได้ตั้งจิตอธิษฐานว่า ขอให้ลูกทั้งสองอย่าได้มีครอบครัวหรือออกเรือนไปเลย ขอให้ลูกทั้งสองได้บวชตลอดชีวิตจะเป็นไปได้หรือไม่คะ
 
5.ลูกชายคนโตนั่งสมาธิมีประสบการณ์หลากหลายมาก จะดีหรือไม่ดีอย่างไรคะ กราบขอความเมตตาจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อช่วยแนะนำทางที่ถูกที่ควรให้กับลูกชายในเรื่องการนั่งสมาธิด้วยเจ้าค่ะ
 
6.ลูกและลูกชายทั้งสองของลูก เคยสร้างบุญสร้างบารมีกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อและหมู่คณะหรือไม่คะ
 
กราบขอบพระคุณพระเดชพระคุณหลวงพ่ออย่างสูง
 
ฝันในฝัน
หลับตาฝันเป็นตุเป็นตะ ตื่นขึ้นมาหาว 1 ที
แล้วนำมาเล่าให้ฟังเป็นนิยายปรัมปรากันนะจ๊ะ
 
1.ในอดีตสามีของลูกเป็นชาวประมง ได้ทำปาณาติบาตจับปลาฆ่าขายเป็นอาจิณกรรม จึงทำให้อายุไม่ยืน และจมน้ำตาย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2.แม่สามีกับลูกก็ไม่ได้มีเวรกรรมอะไรต่อกัน แต่เพราะว่ามันเป็นหน้าที่ และก็เป็นทางมาแห่งบุญของลูก ให้นึกว่าเป็นบุญของเราที่ได้มีโอกาสได้ทำอย่างนี้จะดีกว่า
 
 
 
 
3.ตัวลูกเองมีเศษกรรมกาเมฯ เจ้าชู้ในสมัยที่เกิดเป็นผู้ชาย เพราะฉะนั้นชาตินี้ให้อดทน และทำบุญทุกบุญแล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้ผู้ที่เราไปล่วงเกินเขาเอาไว้ เมื่อทำบุญแล้วก็ให้อธิษฐานจิต ให้พ้นจากวิบากกรรมนี้ ให้ทำบ่อยๆจนตลอดหมดอายุขัย
 
 
4.ลูกต้องประคองให้ลูกทั้งสองอยู่ในเส้นทางธรรม ในอดีตเขาก็มีบุญบวช เพราะเคยบวชมา ดังนั้นขึ้นอยู่กับปัจจุบันที่จะต้องทำให้เขาเห็นคุณค่าของการบวช หรือให้เขาเห็นโทษภัยในสังสารวัฏ และชีวิตของการเป็นฆราวาสที่คับแคบ ต้องแนะนำเขาบ่อยๆ
 
 
5.ให้แนะนำลูกชายที่ปฏิบัติธรรมะ และเห็นอะไรหลากหลาย ให้รักษาดวงแก้วกับองค์พระเอาไว้เท่านั้น โดยให้นับดวงแก้วและองค์พระไปเรื่อยๆ อย่าเพิ่งให้ไปสนใจเกี่ยวกับภาพอะไรต่างๆ และธรรมะก็จะดีขึ้นไปเรื่อยๆ ใจก็จะใสสะอาดบริสุทธิ์ ธรรมะก็จะยังคงอยู่จนโตขึ้น ให้เขาทำสม่ำเสมออย่าให้ขาดเลย  แม้แต่เพียงวันเดียว ไม่ว่าจะนั่งมากหรือน้อยก็ตาม
 
 
6.ลูกและลูกชายทั้งสอง ก็เคยสร้างบารมีมากับหมู่คณะ  แต่สร้างบารมีแบบธรรมดา คือ ทำไม่มาก แต่ก็ไม่ขาด ทำทีละน้อย
 
บทความนี้พิมพ์จาก http://www.dmc.tv/pages/casestudy/2547-03-20.html
เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2562 23:31
สงวนลิขสิทธิ์ © 2547 - 2562 http://www.dmc.tv