ผลแห่งการชวนคนมารู้จักพระรัตนตรัย

     การสร้างบารมีเป็นงานอันยิ่งใหญ่ของมวลมนุษยชาติ และของพวกเราทุกๆ คน ที่จะต้องทำกันไป จนกว่าจะบรรลุจุดหมายปลายทาง คือที่สุดแห่งธรรม ในระหว่างทางอาจจะมีปัญหาอุปสรรคต่างๆ เกิดขึ้นบ้าง แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องพิสูจน์กำลังใจ บางปัญหาเราแก้ไขได้ บางปัญหาก็รอคอยการแก้ไข ปัญหาทุกๆ ปัญหามีไว้ให้แก้ ไม่ได้มีไว้ให้กลุ้ม ถ้าใจสงบก็จะพบทางออก เพราะใจที่สงบจะเกิดปัญญารู้แจ้ง เป็นปัญญาความรอบรู้อันบริสุทธิ์ที่จะทำให้ตัวเรา และสรรพสัตว์ทั้งหลาย หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ไปสู่อายตนนิพพาน การหมั่นฝึกฝนใจให้สงบหยุดนิ่งอยู่ภายใน จะทำให้เราเกิดปัญญาที่จะพิชิตปัญหา เราจะเข้าใจและรู้ไปถึงต้นแหล่งที่มาของปัญหา พร้อมกับรู้วิธีการที่จะแก้ไข ดังนั้นการเจริญภาวนาจึงเป็นกรณียกิจสำคัญที่เราจะขาดไม่ได้

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า

“ปุญฺญฺเจ ปุริโส กริยา     กยิราเถนํ ปุนปฺปุนํ
      ตมฺหิ ฉนฺทํ กยิราถ         สุโข ปุญฺสฺส อุจฺจโย

     หากว่าบุคคลจะพึงทำบุญไซร้ ควรทำบุญนั้นบ่อยๆ ควรทำความพอใจในบุญนั้น เพราะการสั่งสมบุญนำสุขมาให้”

     คำสอนในพระพุทธศาสนาเป็นนิยยานิกธรรม สามารถนำพาผู้ปฏิบัติให้หลุดพ้นจากความทุกข์ เข้าถึงเอกันตบรมสุขอย่างแท้จริงได้ หากเราปรารถนาความสุขและความสำเร็จก็ต้องประกอบเหตุแห่งความสำเร็จ ซึ่งเริ่มต้นจากการสั่งสมบุญนั่นเอง บุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุข และความสำเร็จในชีวิต เมื่อบุญก่อตัวขึ้น จะเป็นดวงใสสว่างติดแน่นอยู่ที่ศูนย์กลางกายของเรา จะคอยประคับประคอง และสนับสนุนให้เราสมปรารถนาในสิ่งที่ตั้งใจไว้ สิ่งนี้พิสูจน์ได้ด้วยใจที่หยุดนิ่งในตำแหน่งที่ถูกต้อง คือที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เมื่อถึงคราวบุญส่งผล จะทำให้เราสมบูรณ์พร้อมไปด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุขทุกอย่าง เราจะประสบความสำเร็จในชีวิต กระทั่งได้บรรลุมรรคผลนิพพาน

     เพราะฉะนั้น ท่านถึงสอนว่าเมื่อจะทำบุญ ควรทำให้เต็มที่เต็มกำลังสุดความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นบุญที่เกิดจากการทำทาน รักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา หรือบุญอะไรก็ตาม แต่ต้องฝึกตั้งผังแห่งความสำเร็จ เป็นคนที่ทำอะไรแล้วทำจริง ไม่ใช่ทำๆ ไปแล้วหยุด มีอารมณ์เมื่อไรค่อยมาทำ หรือนึกไม่อยากทำก็ไม่ทำ ถ้าคิดอย่างนี้แสดงว่าบารมียังอ่อนอยู่ ต้องทำบ่อยๆ ทำให้ต่อเนื่อง คิดอยู่เสมอว่า ทำอย่างไรบุญในตัวของเราจะเพิ่มพูนมากขึ้น จะได้กลั่นเป็นดวงบุญ จากดวงบุญเป็นดวงบารมี เป็นรัศมี เป็นกำลัง เป็นฤทธิ์ สิทธิอำนาจเฉียบขาด นึกคิดสิ่งใดก็ให้สำเร็จเป็นอัศจรรย์ ถ้าคิดได้อย่างนี้ เรียกว่ามีหัวใจของพระบรมโพธิสัตว์ แม้เทวดาก็อนุโมทนาสาธุการ ต้องคิดบ่อยๆ ทำบ่อยๆ ทำไปจนกว่าบุญบารมีในตัวของเราจะเต็มเปี่ยม

     ปัจจุบันนี้ มีหลายท่านกำลังสวมหัวใจของพระบรมโพธิสัตว์ ทำหน้าที่เป็นยอดนักสร้างบารมีผู้มีจิตใจสูงส่ง  ทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตร ชักชวนคนให้มาฟังธรรม ทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา โดยไม่ย่อท้อต่อปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้น

     การทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตรนี้ จึงเป็นหน้าที่อันทรงเกียรติและจะเป็นเกียรติประวัติชีวิตอันงดงาม เมื่อใดที่เราสามารถทำใจหยุดนิ่งได้อย่างสมบูรณ์ แล้วย้อนกลับไปดูประวัติศาสตร์อันงดงามของตัวเองได้ ความปลื้มปีติจะบังเกิดขึ้น จะปีติและภาคภูมิใจในตัวเองทีเดียวว่าเราได้ทำสิ่งที่ทำได้ยาก แต่ก็ทำได้สำเร็จมาแล้ว

     * เหมือนในสมัยพุทธกาล สันตติมหาอำมาตย์ ได้ฟังธรรมเพียงบทเดียว ก็สามารถบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์พร้อมทั้งปฏิสัมภิทา ๔ ตั้งแต่เป็นคฤหัสถ์ ท่านระลึกชาติไปดูว่าได้ทำความดีอะไรไว้ ถึงบรรลุธรรมได้อย่างง่ายๆ ชนิด สุขาปฏิปทา ขิปฺปาภิญฺญา ปฏิบัติสะดวกและตรัสรู้ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อระลึกชาติไปดูก็ทราบว่า ในสมัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่า วิปัสสี ท่านบังเกิดในตระกูลสัมมาทิฎฐิ ในพันธุมดีนคร เมื่อทราบว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอุบัติขึ้นในโลก จึงอยากจะให้มหาชนได้รู้จักสั่งสมบุญข้ามภพข้ามชาติ อยากให้เขามาฟังธรรม จะได้มีพระรัตนตรัยภายในเป็นที่พึ่ง

     คิดแล้วก็ออกจากบ้านด้วยเท้าเปล่า ไม่มีใครชักชวนหรือบังคับ แต่ที่ทำไปเพราะเห็นว่าเป็นบุญสำหรับตัวเอง และเป็นประโยชน์ใหญ่ต่อเพื่อนร่วมโลก จึงได้เที่ยวชักชวนมหาชนทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก ให้ทำบุญกุศลกัน ท่านได้ป่าวประกาศว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอุบัติขึ้นในโลกแล้ว ขอพวกท่านได้มาทำบุญกุศลกันเถิด จงสมาทานอุโบสถศีล ถวายทาน และได้หาโอกาสไปฟังธรรมกันเถิด รัตนะอย่างอื่นที่จะประเสริฐเหมือนกับพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ  สังฆรัตนะ ไม่มีอีกแล้ว ขอท่านทั้งหลายได้ไปสักการบูชาพระรัตนตรัยกันเถิด

     พระเจ้าพันธุมะ ผู้เป็นพระพุทธบิดา เมื่อสดับเสียงของเด็กหนุ่มคนนั้น ก็รับสั่งให้เรียกมาเข้าเฝ้า ตรัสถามว่า “พ่อหนุ่มน้อย เธอเที่ยวทำอะไรหรือ” เมื่อทรงทราบว่า เด็กหนุ่มนี้กำลังเดินเที่ยวประกาศคุณของพระรัตนตรัย ชักชวนมหาชนให้สั่งสมบุญกุศล ก็ทรงอนุโมทนาบุญด้วย พระองค์ทรงเห็นว่า การไปทำหน้าที่ทรงเกียรติอย่างนี้ เดินไปด้วยเท้าเปล่าคงลำบากมาก จึงพระราชทานม้าที่ฝึกอย่างดีเป็นยานพาหนะ

     เมื่อเด็กหนุ่มได้รับพระราชทานม้าเป็นรางวัลอันทรงเกียรติ ก็เกิดกำลังใจ ออกทำหน้าที่ทุกวันมิได้ขาด ทั้งยังทำหน้าที่กัลยาณมิตรแผ่กว้างออกไปได้ไกลกว่าเดิมอีก พระราชาทราบว่า หนุ่มน้อยนี้ยังคงทำหน้าที่กัลยาณมิตรด้วยความเบิกบานเหมือนเดิม จึงรับสั่งให้มาเฝ้าอีกเป็นครั้งที่ ๒ ทรงรับสั่งว่า “ม้าก็ยังไม่เหมาะสมสำหรับผู้มีใจสูงส่งอย่างเธอ” แล้วก็พระราชทานรถที่เทียมด้วยม้าสินธพ ๔ ตัว เป็นพาหนะคู่ใจ จะได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรได้อย่างสะดวกสบาย

     ผลแห่งการทำหน้าที่ชักชวนคนให้ทำความดีครั้งนั้น ทำให้มีมหาชนทั้งใกล้และไกลได้พบเส้นทางสายกลาง  ได้รู้จักทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา เมื่อได้รับฟังธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็บรรลุธรรมกันเป็นจำนวนมากมายทีเดียว ส่วนหนุ่มน้อยท่านนี้ ได้รับพระราชทานทรัพย์สมบัติและเครื่องประดับเป็นอันมาก และพระราชทานช้าง ๑ เชือกเป็นพาหนะใช้ในการสร้างบารมี

     ท่านได้ประดับเสื้อผ้าอาภรณ์ทุกอย่าง นั่งบนคอช้างทำการป่าวร้องให้มหาชนได้เห็นคุณค่าของพระรัตนตรัยอยู่นานถึงแปดหมื่นปี เมื่อละโลกไปแล้ว ทำให้ได้ไปสู่สุคติสวรรค์มีวิมานใหญ่โตมโหฬาร รัศมีกายสว่างไสว และที่พิเศษ คือมีกลิ่นจันทน์ฟุ้งออกจากกายของท่าน กลิ่นอุบลฟุ้งออกจากปาก มีกลิ่นปากหอมทุกภพทุกชาติ เพราะผลบุญที่ได้ทำหน้าที่บอกข่าวอันเป็นสิริมงคล เพื่อให้ทุกคนมาฟังธรรม และเข้าถึงพระรัตนตรัยภายในตัว ภพชาตินี้ทำให้ท่านได้บรรลุธรรมหมดกิเลสตรัสรู้เป็นพระอรหันต์ รู้แจ้งเห็นแจ้งแทงตลอดในธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างง่ายดาย

     นี่ก็เป็นตัวอย่างของนักสร้างบารมีในสมัยก่อน ที่ได้อุทิศตนเพื่องานพระศาสนา เป็นประดุจทหารกล้ากองทัพธรรม ย่ำธรรมเภรีให้สรรพสัตว์ได้ตื่นจากความหลับใหล และพบแสงสว่างแห่งธรรม ท่านทำตนเป็นแบบอย่างที่ดีให้เราได้ศึกษาเป็นแนวทางกันแล้ว เพราะฉะนั้นพวกเราทุกคนก็ควรจะดำเนินตามปฏิปทาของท่าน เพื่อบุญบารมีของเราเอง และเพื่อสันติสุขอันแท้จริงของมวลมนุษยชาติ

     บุญควรสั่งสมกันบ่อยๆ เพราะจะเป็นเหตุให้เราประสบความสุขและความสำเร็จในชีวิต และยังเป็นพลวปัจจัยให้เราไปถึงที่สุดแห่งธรรมได้โดยไม่ยาก เมื่อตัดสินใจเป็นนักรบกองทัพธรรมแล้ว ให้ทุ่มเทกันให้เต็มที่ สร้างบารมีให้ชนิดเป็นบุญบันเทิงกัน ทั้งมนุษย์ และเทวดาจะได้อนุโมทนาสาธุการ  

     เพราะฉะนั้นให้ไปชักชวนกันเข้าวัดฟังธรรม เพื่อให้เขาได้มารู้จักพระรัตนตรัย และหมั่นทำความบริสุทธิ์ ด้วยการฝึกใจของเราให้หยุดนิ่ง ให้ได้ทุกๆวัน การที่เราชักชวนคนให้มารู้จักและยึดเอาพระรัตนตรัย จะปลอดภัยข้ามชาติ เราจะได้เข้าถึงความสุขภายใน เข้าถึงพระธรรมกาย มีพระรัตนตรัยภายในเป็นที่พึ่ง

พระธรรมเทศนาโดย: หลวงพ่อธัมมชโย (ไชยบูลย์ ธมฺมชโย)  
 
* มก. เล่ม ๔๒ หน้า ๑๑๖
 

 

บทความนี้พิมพ์จาก http://www.dmc.tv/pages/dhamma_for_people/ผลแห่งการชวนคนมารู้จักพระรัตนตรัย.html
เมื่อ 21 ตุลาคม 2560 08:08
สงวนลิขสิทธิ์ © 2547 - 2560 http://www.dmc.tv