กาฬกัณณิชาดก ชาดกว่าด้วยมิตร

“พวกเธอจงเชื่อเถิด ขึ้นชื่อว่ามิตร ย่อมเกื้อกูลต่อกันเสมอ แม้มิตรนั้นจะตกต่ำในฐานะ แต่เมื่อจิตใจร่ำรวยดังนี้ มิตรอย่างเราก็ต้องอนุเคราะห์ให้ทรัพย์เป็นทุนกับเขายิ่งๆ ขึ้นไป” https://dmc.tv/a19657

บทความธรรมะ Dhamma Articles > นิทานชาดก 500 ชาติ
[ 28 ก.พ. 2558 ] - [ ผู้อ่าน : 14368 ]

ชาดก 500 ชาติ

กาฬกัณณิชาดก-ชาดกว่าด้วยมิตร

บุคคลชื่อว่ามิตร แค่เดินร่วมกัน 7 ก้าว ก็นับว่าเป็นมิตร เดินด้วยกัน 12 ก้าวนับเป็นสหาย ถ้าอยู่ร่วมกันถึงเดือน นับว่าเป็นญาติ

พระเชตวันมหาวิหาร สถานที่ซึ่ง<a href=http://www.dmc.tv/pages/buddha_biography/Lord-Buddha-History-00.html title='พระพุทธเจ้า' target=_blank><font color=#333333>พระพุทธเจ้า</font></a>ทรงจำพรรษาอยู่นานที่สุด

พระเชตวันมหาวิหาร สถานที่ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงจำพรรษาอยู่นานที่สุด

     ตลอดพระชนม์ชีพแห่งพระพุทธศาสดานั้น สถานที่ที่พระพุธเจ้าทรงจำพรรษาเพื่อเทศนาโปรดสาธุชนเป็นเวลานานปีที่สุด ก็คือที่พระเชตวันมหาวิหาร
ซึ่งกล่าวกันว่าท่านอาณาถบิณฑิกเศรษฐีต้องซื้อที่ดินมาปลูกสร้างด้วยการด้วยการเอาแผ่นทองคำปูลาดอาณาเขตพระอารามนั้นที่เดียว 
 
ท่านอานาถบิณฑิกเศรษฐีผู้ซื้อที่ดินก่อ<a href=http://www.dmc.tv/pages/top_of_week/%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%86%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81-%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7.html title='สร้างพระ' target=_blank><font color=#333333>สร้างพระ</font></a>เชตวันมหาวิหาร
 
ท่านอานาถบิณฑิกเศรษฐีผู้ซื้อที่ดินก่อสร้างพระเชตวันมหาวิหาร
 
     ซึ่งด้วยเหตุนี้เองจึงมีข้อธรรมอันเกี่ยวข้องกับเศรษฐีผู้เป็นองค์อุปถัมภ์ซึ่งเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาท่านนี้ ปรากฏอยู่ในพระไตรปิฎกอยู่เสมอ
และข้อธรรมคำสอนหลายข้อ ก็เกี่ยวข้องท่านผู้นี้อยู่ไม่น้อยเช่นกัน ดังเหตุแห่งการสาทกเทศนาคราหนึ่ง อาณาถบิณฑิกเศรษฐีได้กราบทูล
 
ผู้ดีตกยากซึ่งเป็นสหายเก่าของท่านอานาถบิณฑิกเศรษฐี
 
ผู้ดีตกยากซึ่งเป็นสหายเก่าของท่านอานาถบิณฑิกเศรษฐี
 
     เรื่องสหายเก่าที่ท่านอุปการะไว้ท่ามกลางความริษยาของบริวารในบ้าน สหายเก่าท่านนี้ได้รับความเกลียดชังจากบริวารในบ้าน เพราะเป็นผู้ดี
ตกยากมาและชื่อเสียงยังไม่เป็นมงคล “สหายท่านนี้ได้ทุ่มเทช่วยเหลือจนข้าพระพุทธเจ้าให้พ้นภัยจากโจรมาได้
 
ท่านอานาถบิณฑิกเศรษฐีทรงเล่าเรื่องราวเพื่อนเก่าถวายพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
 
ท่านอานาถบิณฑิกเศรษฐีทรงเล่าเรื่องราวเพื่อนเก่าถวายพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
 
     แม้เหล่าบริวารจะไม่ชอบ แต่หม่อมฉันก็ไม่อาจละทิ้งสหายผู้นี้ได้พระเจ้าค่ะ เมื่ออาณาถบิณฑิกเศรษฐีเล่าเรื่องราวถวายจนจบแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้า
ทรงตรัสว่า “ดูก่อนคฤหบดีมิใช่แต่บัดนี้เท่านั้นที่มิตรเก่ารักษาทรัพย์ในเรือนไว้ให้ในอดีตชาติก็เคยเกื้อกูลต่อกันมาแล้ว” 
 
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสเล่าชาดกเรื่อง "กาฬกัณณิ"
 
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสเล่าชาดกเรื่อง "กาฬกัณณิ"
 
     เมื่อท่านเศรษฐีกราบทูลอาราธนาจึงทรงตรัสเล่าเรื่อราวว่าด้วยมิตรแท้ กาฬกัณณิชาดกขึ้นดังนี้ ในอดีตชาติหนึ่งยังมีกุลบุตรในตระกูลดี คบหากัน
เป็นสหายรัก ร่วมกินร่วมเล่นกันจนเติบโตขึ้นก็ได้ไปเรียนในสำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์ด้วยกัน
 
กุลบุตร 2 ตระกูล คบหาเป็นสหายรักและได้ร่ำเรียนในสำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์ด้วยกัน
 
กุลบุตร 2 ตระกูล คบหาเป็นสหายรักและได้ร่ำเรียนในสำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์ด้วยกัน
 
     “ดีนะที่เราเรียนมาด้วยกัน เราจะได้ไม่เหงามีเพื่อน” “นั้นนะซิ มีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันได้ คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อตาย” แม้เมื่อจบการศึกษา
ก็ยังสำเร็จมาพร้อมกัน ได้เวลาเดินทางกลับพาราณสีบ้านตนพร้อมๆ กัน 
 
กุลบุตรสองสหายได้เรียนจบจากสำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์พร้อมกัน
 
กุลบุตรสองสหายได้เรียนจบจากสำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์พร้อมกัน
 
     “บัดนี้พวกเจ้าก็ศึกษาเล่าเรียนจนจบแล้ว พวกเจ้าจงนำความรู้ที่ได้ไปประกอบอาชีพวิชา พัฒนาบ้านเมืองของพวกเจ้าเถิด” สหายทั้งสอง
ได้แยกทางกันไปใช้ชีวิตที่เขตแบ่งของนครหลวงกับนิคมชนบทเพื่อกลับสู่บ้านเกิดของตน “กาฬกัณณิ สัญญานะเพื่อน ว่าจะมาเยี่ยมเราบ้าง” 
 
กุลบุตรสองสหายได้แยกย้ายเดินทางกลับยังบ้านเมืองของตน
 
กุลบุตรสองสหายได้แยกย้ายเดินทางกลับยังบ้านเมืองของตน
  
     “เออ เราสัญญา ไปดีมาดีนะเพื่อนเอ๋ย ” ฤดูกาลผ่านไปหลายพรรษา เพื่อนของกาฬกัณณิทำมาค้าขายจนกลายเป็นเศรษฐีตั้งแต่วัยหนุ่มใหญ่
และไม่เคยได้ข่าวของสหายรักแต่อย่างใด “เฮ้อ จากกันไปตั้งนาน ทำไมสหายรักของเรา ถึงไม่มีข่าวคราอะไรเลยนะ จะอยู่ดีมีสุขอย่างไรบ้าง
ก็ไม่รู้”
 
เพื่อนของกาฬกัณณิได้กลายเป็นเศรษฐีผู้ร่ำรวยจากการค้าขาย
 
เพื่อนของกาฬกัณณิได้กลายเป็นเศรษฐีผู้ร่ำรวยจากการค้าขาย
   
     กระทั่งวันหนึ่งเศรษฐีผู้นี้ก็ได้เจอกับสหายรักกาฬกัณณิ “นายครับ ข้างนอกกบ้านมีคนชื่ออัปมงคลผู้หนึงมาหา อ้างว่าเป็นมิตรสหายของนายขอรับ”
“ให้ดิฉันไล่ไปเลยมั๊ยค่ะ” “ให้เขาเข้ามาเถิด” “นี่คือกาฬกัณณิ คนที่ว่าขอรับ”
 
พ่อบ้านมารายงานท่านเศรษฐีเรื่องมีคนมาขอเข้าพบ
 
พ่อบ้านมารายงานท่านเศรษฐีเรื่องมีคนมาขอเข้าพบ
 
     เมื่อแรกเห็นสภาพซอมซ่อของเพื่อนรัก เศรษฐีก็ไม่ได้รังเกียจแต่อย่างใด กลับยินดีเป้นอย่างยิ่งที่ได้พบสหายเก่า “โอ้ กาฬกัณณิเพื่อเกลอ
จากกันตั้งนาน เราไม่ได้ข่าวท่านเลย เป็นอย่างไรบ้างเพื่อเกลอ” เศรษฐีมิดีรังเกียจเพื่อนแต่อย่างใด กลับนึกเวทนาและตั้งใจอุปถัมภ์ 
 
พ่อบ้านพาชายที่สภาพซอมซ่อเข้าพบท่านเศรษฐี
 
พ่อบ้านพาชายที่สภาพซอมซ่อเข้าพบท่านเศรษฐี
  
     เพราะสภาพนั้นดูสิ้นไร้ไม้ตอกแล้วจริงๆ “สหายเอ๋ย บัดนี้เราทุกข์ทรมานเหลือเกิน ที่ชนบทนั้นแห้งแล้งเหลือเกิน ไม่ว่าจะปลูกพืชผลเท่าใด
ก็ไม่ได้ผลเลย” “เพื่อเอ๋ย จงมาทำงานกินอยู่กับเราเถอะ อย่าได้เร่ร่อนลำบากอีกเลย”
 
ชายที่เข้าพบท่านเศรษฐีก็คือสหายเก่าที่เคยร่ำเรียนมาด้วยกัน

ชายที่เข้าพบท่านเศรษฐีก็คือสหายเก่าที่เคยร่ำเรียนมาด้วยกัน
 
     เศรษฐีทำการเกื้อกูลมิตรซึ่งทุกข์ยากอย่างดี ทั้งข้าวของเครื่องกินดื่ม และเสื้อผ้าที่พัก อันเป็นคุณธรรมข้อสงเคราะห์มิตรที่ดี “ขาดเหลือสิ่งใด
ก็เรียกเอาได้จากพ่อบ้านของเราน่ะ อย่าได้เกรงใจ คิดว่าเป็นบ้านของเจ้าเองเถิด” “ชิ มาปุ๊บก็ได้ดิบได้ดีปั๊บ น่ารังเกียจจริงๆ ฮึ เหม็นสาบคนจน” 
 
ท่านเศรษฐีได้มอบหมายให้พ่อบ้านดูแลเรื่องที่พักอาศัยให้กับสหายของตน
 
ท่านเศรษฐีได้มอบหมายให้พ่อบ้านดูแลเรื่องที่พักอาศัยให้กับสหายของตน
  
     กาฬกัณณิแม้ตกระกำลำบากมานาน เมื่อสุขสบายก็มิได้ลำพอง กลับช่วยงานในไร่สวนจนมืดค่ำ ถึงได้กินนอนเอาแรงในยามค่ำสนองคุณเศรษฐี
เช่นนี้ทุกวัน “อืม ทำงานเหนื่อยๆ แล้วมากินของอร่อยๆ หายเหนื่อยไปเลยเรา ที่อยู่ที่นอนก็สบาย สหายเรานี่ดูแลเราอย่างดีจริงๆ” 
 
กาฬกัณณิได้กินอาหารที่ดีและพักอาศัยในที่ที่เหมาะสมภายในบ้านสหายของตน
 
กาฬกัณณิได้กินอาหารที่ดีและพักอาศัยในที่ที่เหมาะสมภายในบ้านสหายของตน
 
     แม้ยามหมดการผลิตสินค้าเกษตรในสวน ก็มักมาช่วยเหลืองานบ้านเป็นการเบาแรงข้าทาสที่เป็นคนแก่และสตรีอยู่เสมอ “สหายท่านเศรษฐีนี่
ขยันจริงๆ เลย  ดูซิทำงานตั้งแต่เช้ายังไม่หยุดเลย เราก็พลอยสบายไปด้วย” “หึ ทำขยันไปเถอะ ตักน้ำเป็นตุ่มๆ ให้ได้อย่างนี้ทุกวันก็แล้วกัน 
 
กาฬกัณณิได้ช่วยงานท่านเศรษฐีอย่างเต็มกำลังความสามารถของตน
 
กาฬกัณณิได้ช่วยงานท่านเศรษฐีอย่างเต็มกำลังความสามารถของตน
 
     หมั่นไส้นัก ผู้ดีตกยากนี่” เมื่อกาฬกัณณิทำงานหนักเพียงไร เศรษฐีก็ตอบแทนความดีของสหายที่เป็นบริวารเป็นน้ำใจมิได้ดูดายเช่นกัน ด้วยเหตุนี้
พ่อบ้านก็บันดาลริษยาขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ “เก็บเบี้ยนี้ไว้เถอะ เราทำงานก็เพื่อจะตอบแทนที่ท่านดูแลเราอย่างดี” “ไม่เป็นไรหรอก เรายินดี

ท่านเศรษฐีได้มอบรางวัลตอบแทนน้ำใจในความขยันของกาฬกัณณิ
 
ท่านเศรษฐีได้มอบรางวัลตอบแทนน้ำใจในความขยันของกาฬกัณณิ

     น้ำใจที่ท่านช่วยเหลือเรานะ มันมากมายนัก ของเหล่านี้จริงๆ แล้วทดแทนไม่ได้ด้วยซ้ำ รับไว้เถิดสหาย” “แหม ทำเป็นเล่นตัวไม่ยอมรับ สักวันเถอะ
ข้าจะต้องไล่เจ้าไปอยู่ที่อื่นให้ได้” พ่อบ้านได้บันดาลกาฬกัณณิมากขึ้นทุกๆ วัน จนกระทั่งทนไม่ไหว เขารวมเอาพรรคพวกซึ่งเป็นคนเก่าแก่ 
 
พ่อบ้านเกิดความอิจฉาริษยากาฬกัณณิ
 
พ่อบ้านเกิดความอิจฉาริษยากาฬกัณณิ
 
     พากันมาร้องขอให้เศรษฐีกระทำเนรเทศกาฬกัณณิออกไปจากบ้าน “ได้โปรดไล่กาฬกัณณิ ออกไปเถิด เขาช่างชื่ออัปมงคล อีกทั้งเคยตกต่ำ
เขาอาจจะคบหาผู้ร้ายยากจนมาก็ได้นะ ท่านเศรษฐี ทั้งน่ารังเกียจ น่ากลัว นายไล่มันไปเถอะ”
 
พ่อบ้านได้บอกท่านเศรษฐีให้ไล่กาฬกัณณิออกจากบ้านเพราะเกรงว่าจะนำความเดือดร้อนมาสู่บ้าน

พ่อบ้านได้บอกท่านเศรษฐีให้ไล่กาฬกัณณิออกจากบ้านเพราะเกรงว่าจะนำความเดือดร้อนมาสู่บ้าน
 
     “ทุกคนฟังนะ คนเรานั้นนะ แค่เดินร่วมกัน 7 ก้าว ก็นับว่าเป็นมิตร เดินด้วยกัน 12 ก้าวนับเป็นสหาย ถ้าอยู่ร่วมกันถึงเดือน นับว่าเป็นญาติ
ยิ่งคนอยู่ร่วมทุกข์สุขกันมานานเช่นเพื่อนเราคนนี้น่ะ นับได้ว่าเสมอเป็นเองทีเดียว แล้วจะให้เราขับไล่คนที่ยิ่งกว่าญาติของเราคนนี้ไป
ได้อย่างไร”
 
กาฬกัณณิกำลังซ่อมแซมกำแพงบ้านและได้ยินคนข้างนอกกำแพงคุยกัน
 
กาฬกัณณิกำลังซ่อมแซมกำแพงบ้านและได้ยินคนข้างนอกกำแพงคุยกัน
 
     “แต่เขาชื่อเป็นอัปมงคลนะขอรับ อาจทำให้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับนายท่านนะขอรับ” “ความอัปมงคลของชื่อนั้นหน่ะ หมู่บัณฑิตผู้เจริญ
เขาไม่ได้ยึดถือเลย ให้เขาอยู่โดยสวัสดีเถอะ”
 
กาฬกัณณิได้ยินกลุ่มโจรคุยกันเรื่องวางแผนปล้นบ้านท่านเศรษฐี
 
กาฬกัณณิได้ยินกลุ่มโจรคุยกันเรื่องวางแผนปล้นบ้านท่านเศรษฐี
 
     กาฬกัณณิเมื่อรู้ว่าพ่อบ้านไม่ชอบตน ก็เลี่ยงไปทำงานห่างๆ วันหนึ่งขณะกำลังเก็บก้อนหินซ่อมกำแพงบ้านอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงคนภายนอก
พูดคุยกัน “คืนนี้ ต้องคืนนี้สหายเอ๋ย พวกข้าได้ยินมาว่า เศรษฐีจะออกนอกบ้านทั้งคืน เมื่อนายไม่อยู่ บริวารก็ย่อมละทิ้งหน้าที่กันอย่างแน่นอน
 
พ่อบ้านได้ให้ความร่วมมืออย่างดีกับแผนการของกาฬกัณณิ
 
พ่อบ้านได้ให้ความร่วมมืออย่างดีกับแผนการของกาฬกัณณิ
 
     จากที่เคยเฝ้ายามลาดตระเวน มันก็ต้องแอบหลับกันแน่ๆ รับรองพวกเราปล้นกันได้ง่ายๆ ชัวร์” กาฬกัณณิได้ยินพวกโจรพูดกัน ก็คิดอุบายแก้ไข
“เจ้าโจรพวกนี้ คิดจะมาปล้นบ้านเศรษฐีสหายเรารึนี่ ไม่ได้การล่ะ เราต้องทำให้บ้านครึกครื้นเหมือนตอนที่ท่านเศรษฐีอยู่
 
พ่อบ้านได้จัดงานฉลองอย่างครึกครื้นภายในบ้านท่านเศรษฐี
 
พ่อบ้านได้จัดงานฉลองอย่างครึกครื้นภายในบ้านท่านเศรษฐี
 
     ต้องจัดเวรยามถืออาวุธให้ครบมือรอไว้” กาฬกัณณินำเรื่องไปหารือพ่อบ้าน แม้มิอาจลดทิฐิลงได้ทั้งหมดแต่ก็ได้รับความร่วมมืออย่างดี “นี่ถือว่า
ทำเพื่อนายนะท่าน เราจะช่วยเหลือเจ้าก็ได้ เจ้าไปบอกฝ่ายกิจกรรมได้เลย ส่วนอาวุธกันคนเฝ้ายามนี่ พี่จะจัดการให้เองน้อง”
 
กาฬกัณณิได้จัดเวรยามเดินตรวจความปลอดภัยบนกำแพงรั้วบ้าน
 
กาฬกัณณิได้จัดเวรยามเดินตรวจความปลอดภัยบนกำแพงรั้วบ้าน
 
     เมื่อค่ำคืนมาเยือนคฤหาสน์ของเศรษฐีก็ครึกครื้นเหมือนมีงานฉลอง ซึ่งเจ้าของบ้านจัดขึ้นบ่อยๆ กาฬกัณณิเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงทุกอย่างในคืนนี้
เขาชักชวนชายฉกรรจ์ภายในบ้านถือคบไฟติดอาวุธ ขึ้นเดินระวังภัยบนกำแพงรั้วของคฤหาสน์ตลอดเวลา ซึ่งได้ผลดีสมเจตนา
 
กลุ่มโจรเฝ้ารอคอยจังหวะการเข้าปล้นบ้านท่านเศรษฐี
 
กลุ่มโจรเฝ้ารอคอยจังหวะการเข้าปล้นบ้านท่านเศรษฐี
 
     “เฮ้ย นี่มันยังไงกันแน่ ไหนว่าเศรษฐีไม่อยู่ไง ทำไม่ถึงมีงานเลี้ยงครื้นเครงอย่างนั้นหล่ะ” “ข้าว่าเจ้าได้ข่าวมาผิดแน่ๆ เลย เศรษฐีคงไม่ได้ออก
ไปไหนหรอก ไม่งั้นจะมีงานเลี้ยงได้อย่างไรกัน” “รอดูกันอีกสักพักก่อนเถิด อย่าเพิ่งเข้าไปเลย”
 
ใกล้สว่างกลุ่มโจรจึงถอนกำลังไม่เข้าปล้นบ้านท่านเศรษฐี
 
ใกล้สว่างกลุ่มโจรจึงถอนกำลังไม่เข้าปล้นบ้านท่านเศรษฐี
 
     จนจันทร์คล้อยต่ำ น้ำค้างโรยลงทั่วพื้นบอกเวลาใกล้รุ่ง กาฬกัณณิก็ยังไม่ยอมพักผ่อน เขาไม่ได้หยุดผลัดเวรยามเลย “ตรวจเวรยามกันให้ดีล่ะ
รอให้ฟ้าสางก่อนเถิด ตอนนี้ยังไว้ใจไม่ได้หรอก ไม่แน่ว่าโจรพวกนั้นหน่ะ อาจจะยังซุ่มดูอยู่ก็ได้” การเฝ้าเวรยามอย่างดีของกาฬกัณณิ
 
คนในบ้านได้รายงานความดีความชอบของกาฬกัณณิให้ท่านเศรษฐีได้ทราบ
 
คนในบ้านได้รายงานความดีความชอบของกาฬกัณณิให้ท่านเศรษฐีได้ทราบ
 
     ส่งผลให้ทรัพย์สินของมิตรผู้มีพระคุณปลอดภัย ในเวลาต่อมาคณะโจรก็ได้เวลาถอนตัวจากไป “โธ่ อะไรกันนี่ จะขยันเฝ้ายามอะไรปานนั้น
จนเช้าแล้วยังไม่นอนอีก” “เฮ้อ งานนี้ชวดอีกตามเคย ถอยดีกว่า”
 
ท่านเศรษฐีได้ชื่นชมในความเป็นมิตรของกาฬกัณณิต่อหน้าลูกบ้านของเขา
 
ท่านเศรษฐีได้ชื่นชมในความเป็นมิตรของกาฬกัณณิต่อหน้าลูกบ้านของเขา
 
     เมื่อตะวันสายเศรษฐีก็กลับมา และได้รับการรายงานเรื่องราวโดยละเอียด “กาฬกัณณิทำคุณใหญ่หลวงมิได้ มิได้เป็นตัวโชคร้าย ดังถ้อยคำตามชื่อ
เลยขอรับ” “กระผมผิดไปแล้วขอรับ ต่อไปจะไม่มองคนแต่ภายนอกแล้วขอรับ” “พวกเธอจงเชื่อเถิด ขึ้นชื่อว่ามิตร ย่อมเกื้อกูลต่อกันเสมอ แม้มิตรนั้น
จะตกต่ำในฐานะ แต่เมื่อจิตใจร่ำรวยดังนี้ มิตรอย่างเราก็ต้องอนุเคราะห์ให้ทรัพย์เป็นทุนกับเขายิ่งๆ ขึ้นไป” “ฮึๆ เขินเลยเรา ชมกันซะขนาดนี้” 
     
     ต่อมาเมื่อถึงเวลาอันควร กาฬกัณณิก็ลงทุนทำการค้าในพาราณสี โดยมีมิตรแท้อุปการะจนสิ้นอายุจากกัน


ในพุทธกาลสมัย กาฬกัณณิกำเนิดเป็น พระอานนท์เถระ
เศรษฐีเสวยพระชาติเป็น พระพุทธเจ้า
 

รับชมคลิปวิดีโอกาฬกัณณิชาดก ชาดกว่าด้วยมิตร
ชมวิดีโอกาฬกัณณิชาดก ชาดกว่าด้วยมิตร   Download ธรรมะกาฬกัณณิชาดก ชาดกว่าด้วยมิตร
 
 

http://goo.gl/vmCKVE


พิมพ์บทความนี้



บทความอื่นๆ ในหมวด

      อัสสกชาดก ชาดกว่าด้วยพระเทวีอุพพรีเกิดเป็นด้วงขี้ควาย
      อารามทูสกชาดก ชาดกว่าด้วยความฉลาดอันไม่เป็นประโยชน์
      ลฏุกิกชาดก ชาดกว่าด้วยนางนกไส้ ตอนที่ 1
      มสกชาดก ชาดกว่าด้วยมีศัตรูผู้มีปัญญาดีกว่ามีมิตรโง่
      สาเกตชาดก ชาดกว่าด้วยวางใจคนที่ชอบใจ
      โรมชาดก ชาดกว่าด้วยว่าด้วยอาชีวกเจ้าเล่ห์
      สาธุศีลชาดก ชาดกว่าด้วยตำราเลือกลูกเขย
      มหาโมรชาดก ชาดกว่าด้วยพญานกยูงพ้นจากบ่วง
      อนภิรติชาดก ชาดกว่าด้วยจิตขุ่นมัว ไม่ขุ่นมัว
      อกาลราวิชาดก ชาดกว่าด้วยไก่ขันไม่ถูกเวลา
      วีณาถูณชาดก ชาดกว่าด้วยเรื่องรักคนผิด
      กาฬยมุฏฐิชาดก ชาดกว่าด้วยโลภมาก
      ปุณณปาติกชาดก ชาดกว่าด้วยความฉลาดทันคน