Case Study คุณพ่อพันเอกอุดร ตอนที่ 7

สำหรับเรื่องราวการสร้างบารมีของตัวลูกในพุทธันดรที่ผ่านมานั้น...ตัวลูกก็ได้เกิดมาสร้างบารมีร่วมกับมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะด้วยเหมือนกัน เรื่องก็มีอยู่ว่า... https://dmc.tv/a21274

บทความธรรมะ Dhamma Articles > กรณีศึกษากฎแห่งกรรม
[ 4 เม.ย. 2559 ] - [ ผู้อ่าน : 814 ]

สมาธิ(Meditation) กฏแห่งกรรม

ทบทวนฝันในฝัน วันที่ 7 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

Case Study คุณพ่อพันเอกอุดร ตอนที่ 7

เรียบเรียงจากรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
 
ฝันในฝัน
หลับตาฝันเป็นตุเป็นตะ ตื่นขึ้นมาหาว 1 ที
แล้วก็นำมาเล่าให้ฟังเป็นนิยายปรัมปรากันนะจ๊ะ
 
พุทธันดรที่ผ่านมาตัวลูกก็ได้เกิดเป็นกุลบุตรสุดหล่อสดใสอยู่ในหัวเมืองที่ติดกับเมืองหลวงของแคว้นพระราชา(องค์ที่จะออกบวช) 
 
     สำหรับเรื่องราวการสร้างบารมีของตัวลูกในพุทธันดรที่ผ่านมานั้น...ตัวลูกก็ได้เกิดมาสร้างบารมีร่วมกับมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะด้วยเหมือนกัน เรื่องก็มีอยู่ว่า
 
     ย้อนไปในพุทธันดรที่ผ่านมา...ตัวลูกได้เกิดเป็น “กุลบุตรสุดหล่อสดใส ”อยู่ในครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง  ที่ประกอบอาชีพค้าขายเกี่ยวกับเครื่องใช้ไม้สอย...อยู่ในหัวเมืองที่ติดกับเมืองหลวงของแคว้นพระราชา (องค์ที่จะออกบวช) 
 

ตัวลูกเป็นเด็กหนุ่มที่มีจิตใจดีมีน้ำใจชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ ทำให้ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนก็จะกลายเป็นที่รักของเพื่อนๆ และผู้หลักผู้ใหญ่อยู่เสมอ
 
     โดยอัธยาศัยของตัวลูก (ในพุทธันดรที่ผ่านมานั้น) ตัวลูกจะเป็นเด็กหนุ่มที่มีจิตใจดี และมีน้ำใจชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ คือไม่ว่าใครจะมาขอให้ตัวลูกช่วยเหลืออะไร ตัวลูกก็จะไม่ปฏิเสธและคอยให้ความช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เป็นประจำ และด้วยอัธยาศัยที่ดีของตัวลูกนี้เอง จึงทำให้...ไม่ว่าตัวลูกจะไปอยู่ที่ไหน ทำอะไร อย่างไร ตัวลูกก็จะกลายเป็นที่รักของเพื่อนๆ และผู้หลักผู้ใหญ่ภายในหัวเมืองที่ตัวลูกอาศัยอยู่นั่นเอง
 

เมื่อเติบใหญ่ตัวลูกได้เห็นรุ่นพี่ที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงไปสมัครเป็นทหาร ตัวลูกก็รู้สึกว่าตั้งแต่รุ่นพี่คนนี้ไปเป็นทหารของพระราชาตัวเขาก็กลายเป็นคนที่มีบุคลิกดี
ตัวลูกก็ยิ่งเกิดแรงบันดาลใจอยากที่จะเป็นทหารของพระราชา

      ในเวลาต่อมา เมื่อตัวลูกเริ่มเติบใหญ่เข้าสู่ช่วงที่เป็นวัยรุ่นตัวลูกก็ได้เห็นรุ่นพี่ที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกัน...ไปสมัครเป็นทหารของพระราชา (องค์ที่จะออกบวช) ที่เมืองหลวงและเมื่อรุ่นพี่คนนี้ได้กลับมาเยี่ยมบ้าน ตัวลูกก็รู้สึกว่า...ตั้งแต่รุ่นพี่คนนี้ไปเป็นทหารของพระราชา ตัวเขาก็กลายเป็นคนที่มีบุคลิกดี เท่ สมาร์ท และดูองอาจสมชายชาติทหารอย่างสุดๆ ยิ่งตัวลูกได้มีโอกาสไปพูดคุยกับรุ่นพี่คนนี้...ถึงเรื่องราวการเป็นทหารของพระราชาด้วยแล้ว  ตัวลูกก็ยิ่งเกิดแรงบันดาลใจอยากที่จะเป็นทหารของพระราชา (องค์ที่จะออกบวช) ขึ้นมาอย่างจับจิตจับใจเลยทีเดียว!!!...   
 

ตัวลูกเกิดความรู้สึกที่เลื่อมใสและเคารพศรัทธาในตัวของพระราชาเป็นอย่างมาก จึงตัดสินใจที่จะไปสมัครเป็นทหารของพระราชา
 
     ซึ่งในบรรดาเรื่องราวที่รุ่นพี่ข้างบ้านคนนี้เล่ามานั้น ตัวลูกจะรู้สึกประทับใจในเรื่องราวของพระราชา (องค์ที่จะออกบวช) มากที่สุด!!!  ที่เป็นเช่นนี้ก็เป็นเพราะก่อนหน้านี้ตัวลูกแทบจะไม่เคยได้ยินได้ฟัง หรือได้รับรู้ถึงเรื่องราวของพระราชามาก่อนเลย  แต่พอรุ่นพี่ข้างบ้านคนนี้...มาเล่าเรื่องราวต่างๆ ของพระราชาให้ตัวลูกฟัง ไม่ว่าจะเป็น...เรื่องพระจริยาวัตรอันงดงามของพระองค์ หรือ...เรื่องพระปรีชาสามารถในศาสตร์ต่างๆ  เป็นต้น  ตัวลูกก็เลยเกิดความรู้สึกที่เลื่อมใสและเคารพศรัทธาในตัวของพระราชาเป็นอย่างมาก และด้วยความประทับใจทั้งหมดดังกล่าวนี้เอง จึงทำให้...ตัวลูกตัดสินใจที่จะไปสมัครเป็นทหารของพระราชา (องค์ที่จะออกบวช) ตามแบบอย่างรุ่นพี่ข้างบ้านของตัวลูกนั่นเอง
 

ภายหลังจากที่ตัวลูกได้ไปสมัครเป็นทหารของพระราชาก็ได้รับมอบหมายให้ไปสังกัดอยู่ในหน่วยแพทย์ทหาร
 
     ภายหลังจากที่ตัวลูกได้ไปสมัครเป็นทหารของพระราชาแล้ว!!!...ตัวลูกก็ได้ตั้งใจฝึกฝนอบรมตนเองทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ...ตามบทฝึกการเป็นทหารได้อย่างดีเยี่ยม อีกทั้ง...ตัวลูกยังเก่งในการใช้อาวุธต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น...มีด,ดาบ, หอก,หรือธนู เป็นต้น   อีกด้วย และเมื่อตัวลูกสำเร็จการศึกษาวิชาทหารแล้ว ด้วยความที่ตัวลูกไม่ชอบเรื่องการรบ คือไม่ชอบทำร้ายใคร  ทั้งร่างกายและจิตใจ แต่ชอบการดูแลรักษาพยาบาลเพื่อนทหารที่ได้รับบาดเจ็บด้วยเหตุดังกล่าวนี้เอง...ตัวลูกจึงได้รับมอบหมายจากส่วนกลาง ให้ไปสังกัดอยู่ในหน่วยแพทย์ทหาร...ที่ทำหน้าที่ดูแลรักษาเหล่าทหารที่มีอาการเจ็บป่วย หรือ...ได้รับบาดเจ็บมาจากการออกไปรบ  
 

เมื่อตัวลูกได้เห็นเหล่าทหารหาญได้รับความเจ็บปวดทุกข์ทรมาน ตัวลูกก็เกิดความรู้สึกสลดหดหู่ใจอย่างสุดๆ           
 
     ในเวลาต่อมา...ก็ได้เกิดภาวะสงครามระหว่างแคว้นของพระราชา (องค์ที่จะออกบวช) กับแคว้นกันชนฝั่งทิศใต้ (หรือแคว้นของพระราชาผู้เกะกะเกเร) และในช่วงภาวะสงครามนี้เอง...ตัวลูก (ในพุทธันดรที่ผ่านมา) ก็ได้ออกไปทำหน้าที่ดูแลเหล่าทหารหาญที่ได้รับบาดเจ็บมาจากการทำสงคราม โดยตัวลูกเองก็ได้ตั้งใจทำหน้าที่นี้อย่างสุดกำลังความสามารถ!!!...แต่เมื่อตัวลูกได้เห็นเหล่าทหารหาญได้รับความเจ็บปวดทุกข์ทรมานจากการถูกฟันบ้าง แทงบ้าง หรือ...ถูกยิงด้วยลูกธนู รวมทั้งเจ็บป่วยด้วยโรคต่างๆ แล้ว ตัวลูกก็เกิดความรู้สึกสลดหดหู่ใจอย่างสุดๆ            
    


ยิ่งตัวลูกได้เห็นทหารที่บาดเจ็บทนต่อพิษบาดแผลไม่ไหวจนต้องเสียชีวิตไปในที่สุดตัวลูกก็ยิ่งรู้สึกสลดหดหู่ใจมากยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม
 
     และยิ่งตัวลูกได้เห็นทหารที่บาดเจ็บเหล่านั้น...ทนต่อพิษบาดแผลหรือความเจ็บปวดทุกข์ทรมานไม่ไหว จนต้องเสียชีวิตไปในที่สุดแล้ว ตัวลูกก็ยิ่งรู้สึกสลดหดหู่ใจมากยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม อีกทั้งตัวลูกยังคิดสอนตัวเองขึ้นมาได้ด้วยในทำนองที่ว่า...
    
     “ ไม่มีความทุกข์ใดเลยที่จะยิ่งไปกว่าความตาย เพราะเมื่อบุคคลนั้นตายจากไปแล้ว คนรักที่อยู่รอบข้าง ไม่ว่าจะเป็น...พ่อแม่พี่น้อง เพื่อนพ้อง หรือหมู่ญาติ ต่างก็จะเสียใจที่ต้องพลัดพรากจากคนรักไป ซึ่งความทุกข์อันเกิดจากความตายนี้เป็นความทุกข์อันใหญ่หลวงที่สุดแสนจะเจ็บปวดทุกข์ทรมานยิ่งนัก!!!... ”  


ไม่ว่าใครจะยิ่งใหญ่สักแค่ไหน  ก็ไม่สามารถหลีกหนีจากความตายไปได้เลย
 
     เมื่อตัวลูกคิดสอนตัวเองขึ้นมาได้เช่นนั้นแล้ว ตัวลูกก็เกิดคำถามขึ้นมาในใจอีกมากมายเลยว่า...“ แล้วคนเราเกิดมาทำไม  อะไรคือเป้าหมายของชีวิตกันแน่!!!... ” เป็นต้น ซึ่งคำถามเหล่านี้ก็ได้ติดค้างอยู่ภายในใจของตัวลูกเรื่อยมา จวบจนกระทั่งเมื่อสงครามระหว่างแคว้นได้สงบลง ตัวลูกก็ได้เอาข้อคิดในชีวิตที่เกิดขึ้นในระหว่างสงครามมาสอนตัวเองว่า... “ ไม่ว่าใครจะยิ่งใหญ่สักแค่ไหน  ก็ไม่สามารถหลีกหนีจากความตายไปได้เลย ” เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้ตัวลูกสามารถมองโลกไปได้ตามความเป็นจริง


ตัวลูกขวนขวายเดินทางไปยังวัดต่างๆเพื่อไปค้นคว้าหาคำตอบเกี่ยวกับเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิตว่าคนเราเกิดมาทำไม
 
     และยิ่งเวลาที่เกิดปัญหาขึ้นมาในชีวิต หรือเกิดการกระทบกระทั่งขึ้นมาในระหว่างการทำงาน ตัวลูกก็มักจะเอาเรื่องความตายนี้มาสอนตัวเองอยู่เสมอๆ อีกทั้ง...ตัวลูกยังมองว่าปัญหาเหล่านั้นเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้ตัวลูกไม่ได้รู้สึกกลุ้มใจ  หรือทุกข์ร้อนใจเพราะปัญหาเหล่านั้นเลย!!!... ไม่เพียงแค่นั้น...ตัวลูกยังได้ขวนขวายเดินทางไปยังวัดต่างๆ  รวมทั้ง...ลัทธิเทวนิยมหลายๆ แห่งที่มีอยู่ในยุคสมัยนั้น เพื่อไปค้นคว้าหาคำตอบเกี่ยวกับเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิตว่า...“ คนเราเกิดมาทำไม  และอะไรคือเป้าหมายของชีวิตกันแน่!!!...”


ตัวลูกสามารถสัมผัสและรับรู้ได้คือหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาตามวัดต่างๆ นั้นเป็นหลักคำสอนที่ไม่เลื่อนลอย มีเหตุมีผล และมีความน่าเชื่อถือมากกว่าลัทธิเทวนิยม
 
    แต่เมื่อตัวลูกได้เดินทางไปยังวัดและสถานที่ต่างๆ เหล่านั้นแล้ว ตัวลูกก็ยังไม่ได้รับคำตอบที่โดนใจหรือทำให้ตัวลูกคลายความสงสัยเกี่ยวกับเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิตลงไปได้ แต่สิ่งที่ตัวลูกสามารถสัมผัสและรับรู้ได้นั้นก็คือ...หลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาตามวัดต่างๆ นั้น...เป็นหลักคำสอนที่ไม่เลื่อนลอย มีเหตุมีผล และมีความน่าเชื่อถือมากกว่าลัทธิเทวนิยมแบบมากๆ มากๆ  จวบจนกระทั่งเมื่อกาลเวลาได้ล่วงเลยผ่านไป...พระราชาผู้เป็นที่รักยิ่งของมหาชนทั้งหลายก็ได้เสด็จออกผนวช   


ขนาดพระราชาผู้ที่มีความเพียบพร้อมในทุกสิ่งทุกอย่างยังทรงตัดสินพระทัยสละราชสมบัติออกผนวช
แสดงว่าการออกบวชเป็นพระภิกษุนั้นจะต้องมีอะไรที่ดีกว่าหรือประเสริฐกว่าการเป็นพระราชาอย่างแน่นอน
 
     เมื่อตัวลูกได้ทราบข่าวการเสด็จออกผนวชของพระราชาแล้ว ตัวลูกก็ยิ่งเกิดคำถามขึ้นมาภายในใจอย่างมากมายในทำนองที่ว่า...“ขนาดพระราชาผู้ที่มีความเพียบพร้อมในทุกสิ่งทุกอย่าง!!!...ยังทรงตัดสินพระทัยสละราชสมบัติภายใต้เศวตฉัตรอันยิ่งใหญ่ออกผนวชเลยแสดงว่าการออกบวชเป็นพระภิกษุนั้น!!!...จะต้องมีอะไรที่ดีกว่าหรือประเสริฐกว่าการเป็นพระราชาอย่างแน่นอน”
 
     เมื่อตัวลูกเกิดคำถามขึ้นมาภายในใจเช่นนั้น ด้วยความเป็นนักแสวงหาคำตอบของตัวลูกจึงทำให้ตัวลูกพยายามที่จะหาโอกาสเดินทางไปฟังธรรมกับพระเถระ (อดีตพระราชาองค์ที่ออกบวช) ให้ได้
 

ตัวลูกได้ชักชวนเพื่อนๆ นายทหาร เดินทางไปทำบุญและฟังธรรมกับพระเถระ (อดีตพระราชาองค์ที่ออกบวช)
 
     และเมื่อตัวลูกว่างเว้นจากภารกิจหน้าที่การงานแล้ว  ตัวลูกก็ไม่รอช้าได้ชักชวนเพื่อนๆ นายทหาร เดินทางไปทำบุญและฟังธรรมกับพระเถระ (อดีตพระราชาองค์ที่ออกบวช) ในทันที ซึ่งในวันนั้น...พระเถระก็ได้เทศน์สอนเกี่ยวกับเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต   ไม่ว่าจะเป็น...เรื่องของบุญและบาป  หรือเรื่องกฎแห่งกรรม เป็นต้น  และเมื่อจบพระธรรมเทศนาแล้ว...พระเถระก็ได้นำมหาชนผู้มีบุญที่มาฟังธรรม ซึ่งก็มีตัวลูกและเพื่อนๆ นายทหารรวมอยู่ด้วย หลับตาเจริญสมาธิภาวนา และในขณะที่ทุกคนกำลังหลับตาทำสมาธิอยู่นั้น...พระเถระก็ได้เล่าถึงเป้าหมายในการเกิดมาเป็นมนุษย์ว่า...คนเราเกิดมาทำไม และอะไรคือเป้าหมายของชีวิต เป็นต้น
 

ทันทีที่ได้ฟังธรรมะอันทรงคุณค่าจากพระเถระตัวลูกก็พลันเกิดความรู้สึกที่เหมือนกับถูกปลดล็อค จากคำถามที่ตัวลูกค้างคาใจและแสวงหาคำตอบมายาวนาน
 
    ทันทีที่ตัวลูกได้ฟังธรรมะอันทรงคุณค่าจากพระเถระ...ที่เล่าถึงเป้าหมายในการเกิดมาเป็นมนุษย์!!! ตัวลูกก็พลันเกิดความรู้สึกที่เหมือนกับถูกปลดล็อค จากคำถามที่ตัวลูกค้างคาใจและแสวงหาคำตอบมายาวนาน
    
     เมื่อเป็นเช่นนี้...ภายในใจของลูกจึงเอ่อล้นไปด้วยความรู้สึกที่ปลื้มปีติแบบพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยทีเดียว!!! และจากความรู้สึกที่ปลื้มปีติดังกล่าวนี่เองจึงทำให้ใจของลูกค่อยๆ รวมหยุดนิ่งเป็นหนึ่งเดียวกันที่ศูนย์กลางกาย
    
     แล้วในที่สุด!!!...ดวงสว่างที่มาพร้อมกับความสุขภายในก็ผุดขึ้นมาลอยเด่นอยู่ภายในใจของตัวลูกแม้ว่าดวงสว่างนี้...จะผุดขึ้นมาแค่เพียงแว้บเดียวเท่านั้น แต่ภายในใจของลูกกลับรู้สึกชุ่มชื่น อิ่มเอิ เบิกบาน และมีความสุขอย่างที่ไม่เคยพบ ไม่เคยเจอที่ไหนมาก่อนเลยในชีวิต!!! 
 

เมื่อตัวลูกได้สัมผัสถึงความสุขภายในที่ละเอียดประณีตและยิ่งใหญ่กว่าความสุขใดๆ ในโลก ตัวลูกจึงเกิดความรู้สึกอยากที่จะออกบวชตามพระราชาเป็นอย่างมาก 
 
     เมื่อตัวลูกได้สัมผัสถึงความสุขภายในที่ละเอียดประณีตและยิ่งใหญ่กว่าความสุขใดๆ ในโลกเช่นนี้ตัวลูกจึงเกิดความรู้สึกที่อัศจรรย์ใจเป็นอย่างมาก ไม่เพียงแค่นั้น ตัวลูกยังรู้สึกกระจ่างแจ้งอีกด้วยว่า ทำไม!!!...พระราชาผู้เป็นที่รักยิ่งของมหาชนทั้งหลายถึงได้ตัดสินพระทัยสละราชสมบัติอันยิ่งใหญ่แล้วก็เสด็จออกผนวช และเมื่อตัวลูกคิดได้เช่นนี้ตัวลูกจึงเกิดความรู้สึกอยากที่จะออกบวชตามพระราชาเป็นอย่างมาก  
   

ตัวลูกได้ เดินทางมาวัดของพระเถระเพื่อสั่งสมบุญ ฟังธรรม และปฏิบัติธรรมด้วยความตั้งอกตั้งใจอยู่เสมอๆ ซึ่งตัวลูกจะชอบและรักการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างมาก
 
     แม้ว่าตัวลูกจะมีความปรารถนาอยากที่จะออกบวชมากสักแค่ไหนก็ตาม แต่ด้วยภารกิจหน้าที่การงานและภาระทางครอบครัวที่ตัวลูกจะต้องรับผิดชอบดูแลซึ่งยังมีอยู่อีกมากมาย จึงเป็นเหตุทำให้...ตัวลูกยังไม่สามารถที่จะออกบวชได้เลยในทันที
    
     แต่ถึงกระนั้นตัวลูกก็ได้เดินทางมาวัดของพระเถระเพื่อสั่งสมบุญ ฟังธรรม และปฏิบัติธรรมด้วยความตั้งอกตั้งใจอยู่เสมอๆ ซึ่งตัวลูกจะชอบและรักการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างมาก


ในเวลาต่อมาตัวลูกได้ออกบวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมอย่างเต็มที่เต็มกำลังควบคู่ไปกับการศึกษาธรรมะเทศน์สอนให้แก่สาธุชนเรื่อยมา
 
     ในเวลาต่อมา...เมื่อตัวลูกเข้าสู่ช่วงวัยกลางคนแล้ว ตัวลูกก็สามารถสะสางและเคลียร์ภารกิจหน้าที่การงานต่างๆ ลงไปได้ เมื่อเป็นเช่นนี้...ตัวลูกจึงได้ตัดสินใจทำสิ่งที่ตัวลูกปรารถนาและใฝ่ฝันเอาไว้!!! นั่นก็คือการออกบวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนานั่นเอง
  
      ภายหลังจากที่ตัวลูกได้บวชแล้ว ตัวลูกก็ตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมอย่างเต็มที่เต็มกำลังควบคู่ไปกับการศึกษาธรรมะ พร้อมกับนำไปเผยแผ่และเทศน์สอนให้แก่สาธุชนทั้งหลายเรื่อยมา
 

ตัวลูกเป็นที่รักของเพื่อนสหธรรมิกเป็นอย่างมาก
 
     และด้วยความที่ตัวลูกเป็นคนที่ชอบแสวงหาและศึกษาธรรมะตามวัดต่างๆ หลายๆ แห่งมาตั้งแต่ก่อนบวชนี้เอง จึงทำให้ตัวลูกมีความเชี่ยวชาญและแตกฉานทางด้านธรรมะ อีกทั้ง...ยังสามารถนำความรู้ที่ได้ศึกษามาประยุกต์ปรับใช้เทศน์สอนสาธุชนทั้งหลาย  และให้คำแนะนำปรึกษาแก่เพื่อนสหธรรมิกได้อย่างดีเยี่ยมเลยทีเดียว ไม่ใช่เพียงเท่านั้น...ตัวลูกยังเป็นคนที่ชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอๆ อีกด้วย เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้ตัวลูกกลายเป็นที่รักของเพื่อนสหธรรมิกเป็นอย่างมาก


เมื่อละอัตภาพจากโลกนี้ไปก็ได้เดินทางกลับสู่ดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ได้อย่างสง่างามและสมภาคภูมิแห่งความเป็นนักรบกล้าของกองทัพธรรม
 
     และที่พิเศษยิ่งไปกว่านั้นก็คือพระเถระ (อดีตพระราชาองค์ที่ออกบวช) ยังชอบที่จะมอบหมายให้ตัวลูกเดินทางไปเผยแผ่ธรรมะตามหัวเมืองสำคัญต่างๆ ทั้งภายในแคว้นและภายนอกแคว้นอยู่เสมอๆ อีกด้วย ซึ่งตัวลูกก็ได้ตั้งใจทำหน้าที่นี้อย่างสุดชีวิตโดยไม่ละทิ้งการประพฤติปฏิบัติธรรมเลย จวบจนกระทั่งมาถึงในช่วงบั้นปลายของชีวิต ตัวลูกก็สามารถปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงพระธรรมกายภายในได้ในที่สุด  และเมื่อตัวลูกละอัตภาพจากโลกนี้ไปแล้ว ตัวลูกก็ได้เดินทางกลับสู่ดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ได้อย่างสง่างามและสมภาคภูมิแห่งความเป็นนักรบกล้าของกองทัพธรรม
 
     ส่วนว่า...สาเหตุใดที่ทำให้ตัวลูกต้องมาเกิดเป็นผู้หญิงในภพชาติปัจจุบันนี้นั้น เราก็คงจะต้องมาติดตามรับฟังกันต่อในตอนต่อไป
 


กรณีศึกษากฎแห่งกรรมจากชีวิตจริง (Case study in real life)

บุคคลที่ปรากฏในเรื่องราวต่อไปนี้ มีตัวตนจริงในปัจจุบัน ประสบชะตากรรมขึ้นลงตามกระแสของวัฏฏะและกฎแห่งกรรม (ชมตัวอย่างบทสัมภาษณ์จากรายการชีวิตในสังสารวัฏ) ผู้อ่าน-ผู้ชมก็อย่าเพิ่งเชื่อหรือปฏิเสธในทันที ควรศึกษาหลักธรรมในพระพุทธศาสนา แล้วค่อยนำไปเป็นอุทธาหรณ์ในการดำเนินชีวิตต่อไป

"วิชชาธรรมกาย" เป็นความรู้ดั้งเดิมในพระพุทธศาสนา เมื่อปฏิบัติแล้วสามารถไปรู้ไปเห็นเรื่องราวกฎแห่งกรรม การเวียนว่ายในภพภูมิต่างๆ ตรงตามพระธรรมคำสอนในพระไตรปิฎก วิชชาธรรมกายจึงเป็นหลักฐานยืนยันการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งทันสมัยตลอดกาล (อกาลิโก)



พิมพ์บทความนี้



บทความอื่นๆ ในหมวด

      Case Study โรคมะเร็งลำไส้และภาวะลำไส้อุดตัน (คุณแม่ชื้น)
      Case Study โรคปอดติดเชื้อ (คุณพ่อกิตติ)
      Case Study โรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง (คุณพ่อวิศิษฎ์)
      Case Study โรคมะเร็งท่อไต (โยมแม่นุชชดา)
      ราชองครักษ์ชาตินักรบ ตอนที่ 16 (ตอนจบ)
      Case Study วิบากกรรมใดทำให้ไปเป็นสัมภะเวสี (คุณพ่อหัน)
      วิบากกรรม "คนหาปลา" ตอนจบ
      Case Study โรคมะเร็งลำไส้ (อุบาสกปองสิชฌ์) ตอนที่ 2 (ตอนจบ)
      Case Study โรคมะเร็งลำไส้ (อุบาสกปองสิชฌ์) ตอนที่ 1
      Case Study โรคมะเร็งกระเพาะปัสสาวะ (พระจุมพล)
      วิบากกรรมน้ำท่วมปอด (คุณแม่พยอม)
      Case Study โรคเส้นเลือดหัวใจตีบ (โยมพ่อเกษมศักดิ์) ตอนที่ 3 (ตอนจบ)
      Case Study โรคเส้นเลือดหัวใจตีบ (โยมพ่อเกษมศักดิ์) ตอนที่ 2