[X] ผู้ช่วยส่วนตัว

เรื่องเริ่มขึ้นตอนเมื่อผมเป็นเด็ก ๆ ผมเกิดในครอบครัวยากจน ครอบครัวของเราจนมากจนต้องอดข้าวบ่อย ๆ เมื่อไหร่ก็ตามเมื่อถึงเวลากินข้าว...แม่จะแบ่งข้าวมาให้ผมเพิ่มขึ้นอีก พร้อมทั้งพูดว่า"ลูกต้องกินข้าวเพิ่มขึ้นนะ...ส่วนแม่ไม่ค่อยหิว"

นี้เป็นครั้งแรกที่แม่โกหกผม



เมื่อผมเติบโตขึ้น คุณแม่เพียรพยายามหาเวลาว่างไปตกปลาในแม่น้ำ เพื่อว่าผมจะได้กินอาหารที่มีประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของผม แม่ต้มปลาที่ตกมาได้ทำเป็นซุปให้ผมกิน ในขณะที่ผมกินแกงต้มปลา..แม่จะนั่งข้างๆผม แทะกินเศษเนื้อปลาที่ติดอยู่ตามก้างปลาหลังจากที่ผมได้กินเนื้อปลาไปแล้ว ผมรู้สึกตื้นตันใจมาก..ผมพยายาม แบ่งเนื้อปลาให้แม่ แต่แม่ปฏิเสธทันควันพร้อมกับกล่าวว่า "ลูกกินเถอะ...แม่ไม่ค่อยชอบกินเนื้อปลา"

นี่เป็นครั้งที่ 2 ที่แม่โกหกผม



เมื่อผมเรียนอยู่ชั้นมัธยม เราต้องใช้เงินเพิ่มมากขึ้น แม่ต้องหารายได้พิเศษด้วยการรับงานเล็ก ๆน้อยจากโรงงานมาทำที่บ้าน บางครั้งผมตื่นขึ้นมาตอนตี 1 หรือตี 2...ผมยังเห็นแม่กำลังทำงาน "แม่ครับ...นอนเถอะครับมันดึกมากแล้ว พรุ่งนี้แม่ต้องไปทำงานอีก" แม่ยิ้มกับผมพูดว่า "ลูกนอนต่อก่อนนะ...แม่ยังไม่เหนื่อย...นอนไม่หลับ"

ครั้งที่ 3 แล้วที่แม่โกหกผม



ตอนเมื่อใกล้จบชั้นมัธยมผมต้องไปสอบเป็นวันสุดท้าย แม่อุตส่าห์หยุดงานไปเป็นเพื่อนและเพื่อเป็นกำลังใจให้ผม มันเป็นวันที่แดดร้อนมาก ๆ...แม่ต้องรอผมอยู่หลายชม. เมื่อผมทำข้อสอบเสร็จ...รีบออกมาหาแม่ เห็นแม่ผมมีเหงื่อออกท่วมตัว.. แต่ท่านกลับรินน้ำเย็นที่เตรียมมาให้ผมดื่ม ผมเห็นแม่รู้สึกเหนื่อยและร้อนจึงขอให้แม่ดื่มน้ำก่อน แม่พูดขึ้นว่า "ลูกดื่มเถอะ....แม่ยังไม่กระหายน้ำ"

นั่นเป็นครั้งที่ 4 ที่แม่โกหกผม



หลังจากที่พ่อผมล้มป่วยและเสียชีวิต คุณแม่ที่น่าสงสารต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัว แต่ก็ยังไม่ค่อยเพียงพอไม่ว่าคุณแม่จะพยายามมากขึ้นเ พียงไร คุณลุงที่อยู่ข้าง ๆบ้านท่านเป็นคนดี พยายามมาช่วยเหลือครอบครัวเราเสมอ....เช่นซ่อมแซมบ้า นที่ผุพัง..ฯลฯ เพื่อนบ้านเห็นครอบครัวลำบากมากก็แนะนำให้แม่แต่งงาน ใหม่ แต่แม่ยืนกรานไม่เห็นด้วย แม่พูดกับผมว่า "แม่มีลูกอยู่ทั้งคน...แม่ไม่ต้องความรักอีก"
แม่โกหกผมเป็นครั้งที่ 5 แล้ว

[/font]ในทื่สุดผมก็เรียนจบและมีงานทำ[font="Angsana New"] ผมอยากให้แม่ซึ่งตรากตรำทำงานหนักมาตลอดได้พักผ่อนบ้าง แต่แม่ไม่ยอม.....กลับไปตลาดทุกเช้า ขายผักที่หามาได้เพื่อเลี้ยงชีพทั้ง ๆที่ผมพยายามส่งเงินมาให้แม่ (ผมต้องไปทำงานในเมืองที่ห่างไกล) แม่ผมไม่ค่อยยอมรับเงินผม..บางครั้งยังส่งเงินกลับคืนให้ผมอีก แม่พูดกับผมว่า "แม่มีเงินพอใช้แล้ว...ลูกควรเก็บเงินไว้สร้างฐานะ"

แม่โกหกผมเป็นครั้งที่ 6



เพื่ออนาคตที่ก้าวหน้า.. ผมตัดสินใจเรียนต่อปริญญาโทด้วยทุนของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในอเมริกา เมื่อผมเรียนจบก็ได้งานทำ ที่นั่นและมีเงินเดือนค่อนข้างสูง เมื่อทำงานไปได้สักพัก...ผมอยากให้แม่ผมมาอยู่กับผมที่ี่อเมริกา เพื่อว่าแม่จะได้หยุดทำงาน...พักผ่อนให้สบายในบั้นปลายของชีวิต แต่แม่ผมไม่อยากรบกวนผม...บอกผมว่า "แม่ไม่คุ้นเคยกับชีวิตต่างแดน"

ครั้งที่ 7 แล้วซินะที่แม่โกหกผม



เมื่อแม่แก่ตัวลงไปเรื่อยๆ.. ในที่สุดแม่ก็เป็นมะเร็งและต้องเข้ารับการผ่าตัดที่โรงพยาบาล ผมลางานแล้วรีบบินกลับมาหาแม่สุดที่รักทันที แม่ผมนอนพักฟื้นอยู่บนเตียงเมื่อผมไปถึง น้ำตาผมไหลอาบแก้มเมื่อเห็นแม่ซึ่งผ่ายผอมและดูทรุดโ ทรมลงอย่างมาก แม่รู้สึกดีใจมากที่เห็นผม....พยายามยิ้มอย่างสดชื่น ด้วยความลำบาก ผมรู้ดีว่าแม่ได้ฝืนความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างสุดฝืน จากโรคมะเร็งร้ายที่ลามไปทั่วทั้งตัว ผมโอบกอดแม่พร้อมกับร้องไห้ด้วยความสงสาร หัวใจผมในขณะนั้นเศร้าหมองและเจ็บปวดอย่างที่สุด แม่พยายามปลอบผมด้วยเสียงที่แหบพร่าและสั่นเครือ "ลูกรักของแม่...เห็นหน้าลูกแม่ไม่รู้สึกเจ็บแล้ว" นี่เป็นครั้งที่ 8 ที่แม่โกหก และเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตของแม่ที่โกหกผม แม่ที่ผมรักและบูชามาตลอดชีวิตได้ปิดตาลงและจากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ หลังจากที่เธอกล่าวคำโกหกครั้งที่ 8 จบลง :'( :'( :'(

:'( :'( :'( :'( ...... แปลและเรียบเรียงจาก "mother's 8 lies" :'( :'( :'( :'(

อ่านแล้วซึ้งกับน้ำใจแม่... มาก

ใครที่ยังมีแม่อยู่ให้ดูแล ขอให้ทำหน้าที่ด้วยความภาคภูมิใจ

ขออนุโมทนาด้วยคะ

เป็นบทความที่ดีมาก ๆ เลยค่ะ อ่านแล้วยิ่งซาบซึ้งในพระคุณของแม่มาก แต่แม่ของดิฉันท่านได้ละโลกไปแล้ว สิ่งที่จะตอบแทนท่านได้ก็คือ การทำบุญทุกบุญ และอุทิศบุญให้ท่านทั้งหมด ซึ่งทุกวันนี้ก็ทำอยู่แล้วค่ะ และสำหรับเดือน สิงหาคมนี้คงต้องทำเป็นพิเศษค่ะ และขอกราบอนุโมทนาบุญกับคุณ WISH ด้วยนะคะ

ดีจังเลย ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านด้วยครับ...โดยเฉพาะคนที่ยังมีแม่อยู่นะครับ..อย่าลืมรีบไปตอบแทนคุณท่านนะครับ..สาธุ

อ่านแล้วน้ำตาซึมครับ บทความนี้ทำให้ทุกคนมีความรักแม่มากยิ่งขึ้น ยกเว้นผู้ที่มีสติปัญญาปิด ดวงตามืดบอดในอกุศลจิต ได้บุญมาก ๆ ครับ คุณ WISH ขออนุโมทนาบุญในการชักนำความรักแม่ให้บังเกิดขึ้นในจิตของทุกคนด้วยครับ
สาธุ ๆ ๆๆ ครับ

อ่านแล้วซึ้งมากๆๆเลยอ่ะ จาร้องไห้อยุ่แล้ว ขอบคุณนะค๊ะที่เอามาให้อ่าน

อ่านแล้วร้องไห้เลยเรา

สวัสดีคราบผมเพิ่งสมักผมอ่านแล้วซึ่งมากคราบ ขนาดผมอายุแค่15นะเนี่ย

อ่านแล้วน้ำตาซึมเลยค่ะ ทำให้นึกถึงคุณแม่มากๆเลย เพราะแม่ของนู๋เองท่านก็ได้จากไปหลายปีแล้วเหมือนกัน ...รักแม่ค่ะ...

ค่ะ ฉันรู้ว่าคนที่รักเราที่สุดคือ แม่ ฉันป็นคนเกเรมาก่อน นิสัยแย่ ดื้อ แม่ยังรักแม้ฉันจะหนีออกจากบ้านและล้มเหลวในทุกๆสิ่งกลับมาแต่ตัว แม่ก็รับได้....ฉันจะไม่แต่งงานจะดูแลแม่ไปตลอดเลย ก่อนที่จะไม่ได้ทำ ค่ะ :'(

ขอเปนกำลังใจให้น๊คร๊....พระคุณแม่ชั่งยิ่งใหญ่นัก