[X] ผู้ช่วยส่วนตัว

อาการของโรคทางใจ...รบกวนผู้มีบุญใจใส ๆ ทุกท่าน แนะนำหน่อยนะค้า

เป็นคนขี้หงุดหงิด โมโหง่าย ตั้งแต่เด็ก ยิ่งโตยิ่งทวีความรุนแรงค่ะ (ถึงแม้จะหายเร็วก็เถอะค่ะ) ซึ่งก็ทราบอยู่ในใจตลอดค่ะ ว่ามันไม่ดี และเป็นนิสัยที่ควรแก้ไข บ่อยครั้งที่แสดงอาการหงุดหงิดออกไปก็จะต้องมานั่งหดหู่เองทุกที ว่าทำไมถึงเป็นคนแบนนี้ แล้วก็ตั้งใจว่า เอาล่ะ ต่อไปจะไม่โกรธ ไม่หงุดหงิดแล้วนะ เราจะไม่โกรธ ไม่หงุดหงิดแล้วนะ --- แต่พอมีคนขัดใจอะไร ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็จะหงุดหงิดทุกทีค่ะ (คนใกล้ตัวหรือสนิทจะถูกหงุดหงิดมากหน่อย) พอหงุดหงิด หรือไม่พอใจ จะเก็บอาการไว้ไม่อยู่ มันจะชักสีหน้า และน้ำเสียงเปลี่ยนเองโดยอัตโนมัติ...โปรเจ็คเสียงส่วนตัวจะทำงานแบบ automatic.. บางทีก็จะคิดไม่ดีด้วย (เหอๆ ห้ามไม่อยู่จริง ๆ ค่ะ)

กับคนในครอบครัวก็เหมือนกันค่ะ หงุดหงิดใส่ทุกคนถ้าถูกขัดใจ และที่บ้านก็ยังไม่สามารถชวนใครให้เข้าวัด มาปฏิบัติธรรมได้เลย ก็เลยพาลคิดเอาเองว่าคนอื่นค่อนข้างเป็นฝ่ายตรงข้ามกับเรา คือไม่เห็นด้วยกับเราอะค่ะ จึงเป็นผลสืบเนื่องต่อมาว่า คนที่บ้านบอก หรือ เตือนอะไร จะไม่พอใจ ไม่เชื่อ ไม่ฟัง เถียงด้วยตลอดแม้จะเป็นในใจหรือว่าเถียงออกมาเลยค่ะ คือไม่เชื่อเพราะรู้สึกว่า เค้าแอนตี้เราไรเงี้ย แต่ถ้าเป็นคนที่มาวัด หรือเพื่อนร่วมงานที่แสดงออกว่ารู้สึกดี ๆ กับการที่เราได้มาวัด เราก็จะไม่โกรธเค้า ไม่หงุดหงิดเค้า และจะเชื่อฟังในสิ่งที่เค้าแนะนำ (เชื่อมาก ๆ)

ก็รู้ทั้งรู้นะแหละว่าการที่เป็นแบบนี้นี่ มันคือการที่ไม่ได้เป็นต้นแบบที่ดีเลย ทั้งที่หลวงพ่อสอนไว้ว่าใครมักโกรธตายแล้วจะไปเป็นยักษ์ แต่ก็ยังเลิกนิสัยขี้หงุดหงิดไม่ได้ซะที


แต่ปรกติแล้วที่ทำงานจะเป็นคนตลก สนุกสนาน น่ารัก คอยช่วยเหลือผู้อื่น คิดว่าตัวเองเป็นคนที่มีจิตใจดี อยากให้ทุกคนมีความสุขนะคะ ไม่รู้สึกหงุดหงิด แต่สำหรับตอนอยู่บ้าน หรืออยู่กับคนที่สนิท ๆ ถ้าไม่มีใครขัดใจอะไรก็จะเป็นคนอารมณ์ดีนะคะ แต่ถ้าขัดใจขึ้นมา ก็จะแสดงออกให้รู้ว่าไม่ชอบใจสุด ๆ ค่ะ (เดี๋ยวนี้ไม่โดนที่บ้านดุเรื่องนี้ด้วย สงสัยคงจะชิน และเห็นว่าเป็นคนที่ถูกเตือนไม่ได้)

ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ต้องแย่แน่เลยค่ะ (โอ่ย ไม่อยากจะคิด )--- อยากจะเป็นคนที่ปรับปรุงตัวเองให้ได้ เพื่อที่จะเป็นต้นแบบที่ดีให้กับคนรอบข้าง ให้เค้ารู้สึกว่า วัดได้ช่วยขัดเกลานิสัยเสีย ๆ ออกไปได้ ทำให้เราเป็นคนที่น่ารัก น่าคบค่ะ (เค้าจะได้ตามมาวัดกันเยอะ ๆ) รบกวนแนะนำด้วยนะคะ ว่าจะมีวิธีคิดอย่างไร หรือปฏิบัติอย่างไร จึงจะทำให้หายโกรธค่ะ ไม่ว่ามันจะยากยังไง ก็จะพยายามค่ะ!

อนุโมทนาบุญล่วงหน้าค่ะ..

ขอบคุณค่ะ

เพื่อนที่ชวนมให้ koonpatt มาวัดก็เป็นคล้ายๆ อย่างนี้แหล่ะค่ะตอนที่คุยกันเรื่องวัดใหม่ๆ แล้วความคิดไม่ตรงกับเค้า เค้าจะ(เรียกภาษาชาวบ้านนะคะ ว่า ของขึ้น)
ทันที ก็ฟังค่ะ ปล่อยให้เค้าพูดไปจนจบ แล้วก็เลยถามเค้าว่า
1.เค้าวัดมานานรึยัง - นานแล้ว
2.ที่หลวงพ่อสอนน่ะ เชื่อหมดมั๊ย - เชื่อหมด
3.แล้วรักหลวงพ่อมากรึเปล่า - รักมาก
4.นั่งสมาธิมั๊ย - นั่ง
5.นั่งสมาธิแล้วดีมั๊ย - ดี
6.นั่งแล้วดียังไง - นั่งแล้วใจสงบ นิ่ง ใจใส

ก็เลยบอกเค้าไปค่ะว่า ไม่เชื่อหรอก ถ้าเข้าวัดมานาน ฟังหลวงพ่อแล้วเชื่อทุกอย่าง นั่งสมาธิแล้วดีจริง แล้วทำไมถึงมีนิสัยแบบนี้ ถ้าตัวเองยังทำให้ดีไม่ได้ แก้นิสัยที่ไม่ดีไม่ได้ แล้วไปบอกคนอื่นว่าเข้าวัดแล้วดี หลวงพ่อสอนดี นั่งสมาธิแล้วใจจะสงบ นิ่ง ใจใส พูดให้ตายใครเค้าก็ไม่เชื่อหรอก อย่างนี้เท่ากับสนับสนุนคนที่ว่าวัด ว่าหลวงพ่อนะ เพราะเค้าจะพูดได้ว่า คนเข้าวัด ฟังหลวงพ่อ นั่งสมาธิ ไม่เห็นจะดีอย่างที่ปากพูดเลย เค้าก็ฟังนะคะ หลังจากนั้น (อย่างน้อยก็กับ koonpatt นะคะ) เค้าก็จะไม่มีอาการ ของขึ้น ให้เห็นอีก เพราะถ้าเผลอ จะเบรคตลอดว่า ทำให้หลวงพ่อเสียชื่ออีกแล้ว ว่าลูกพระธัม(มชโย) ไม่เห็นดีจริงเลย

ส่วนตัวเอง ก่อนเข้าวัดก็เป็นคนขี้โมโห โกรธง่ายค่ะ (คล้ายๆคุณ Moei) เหมือนกันค่ะ แต่เพราะไม่อยากให้คนที่บ้าน และเพื่อนๆ (เค้าค่อนข้างคิดเป็นลบบ้างกับวัดนะคะ) ต่อต้านกับการมาวัด ตอนนี้เลยกลายเป็นว่า พอบอกว่า มาวัดแล้วดียังไง หลวงพ่อสอนดียังไง นั่งสมาธิแล้วดียังไง ญาติๆ และเพื่อนๆ จะฟังค่ะ เพราะยกตัวอย่างตัวเองให้เค้าดูได้ค่ะ ว่าเราใจเย็นลง อารมณ์ดีมากขึ้น มีความสุขมากขึ้น เค้าเริ่มรู้สึกน่ะค่ะ ว่า เราเข้าวัดแล้วเราเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นจริงๆ

ดังนั้น ไม่ต้องคิดหาทางอะไรมากหรอกค่ะ อยากจะบอกใครๆ ว่าวัดดียังไง ก็ต้องทำตัวเองให้ดีค่ะ อย่างน้อยไอ้ที่แย่ๆอยู่ ก็ต้องให้เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้าจะทำเพื่อหลวงพ่อ ก็ต้องทำให้สุดตัวเลยค่ะ พยายามเก็บทุกเม็ด ของเราให้ดี คนอื่นเค้าเห็น เค้าก็จะเริ่มฟัง เริ่มเชื่อ และจะเป็นการเชื่อด้วยหัวใจของเค้าจริงๆนะคะ

ให้คิดว่า เราจะไม่ทำให้วัดและหลวงพ่อเสียชื่อเพราะตัวเรานะคะ เวลาจะโมโห ก็คิดแบบนี้ แล้วเราจะระงับลงได้เร็วค่ะ

พึงเอาชนะความโกรธ ด้วยความไม่โกรธ
พึงเอาชนะ ความร้าย ด้วยความดี
พึงเอาชนะคนตระหนี่ ด้วยการให้
พึงเอาชนะคนพูดพล่อย ด้วยคำสัตย์

พุทธพจน์

Conquer anger by love,
Conquer evil by good,
Conquer the miser by liberality,
Conquer the liar by truth.

ตราบใดที่ยังไม่หมดกิเลสย่อมมีอารมณ์ รักโลภโกรธหลงเป็นธรรมดาแต่ที่สำคัญเมื่อเกิดอารมณ์พวกนี้ เราต้องรู้เท่าทันว่าตอนนี้เรากำลังโกรธแล้วนะ อย่าให้อารมณ์เหล่านี้ควบคุมเราได้ สั่งให้เราทำสิ่งร้ายๆได้ โดยการรู้ตัวมีสติระลึกรู้ แล้วพิจารณาว่าอารมณ์โกรธนั้นมาจากอะไร(อาจมาจากทิฐิ มานะ ของเรา หรือมาจากคำพูดที่ไม่ดีจากคนอื่น) แล้วพิจารณาต่อไปให้ทันอารมณ์โกรธนี้ให้ได้ แล้วไม่นานอารมณ์เหล่านี้จะค่อยๆจางหายไปครับ................

ผมก็เป็นคนที่โมโหง่าย แต่ยังดีหน่อยตรงที่รู้สึกตัวได้เร็ว แต่ก็ไม่อยากโกรจเลย บางครั้งพอหายโกรจแล้วก็เจ็บใจตัวเองทำไมเป็นคนอย่างนี้ ไม่ดีเลย

พี่แมรี่ขอแนะนำลองไปร่วมพิธีปล่อยปลา ปล่อยโคที่ทางวัดจัดดูค่ะ แล้วพยายามทำใจให้นิ่งๆ นึกถึงความเมตตาต่อสัตว์ที่เรากำลังปล่อยตามที่พระอาจารย์ได้นำให้เราอธิษฐานค่ะ เพราะว่าการปล่อยสัตว์ แล้วทำใจให้เป็นกุศลที่จะให้ความเมตตาต่อสัตว์อื่น จะทำให้ใจเราเริ่มฟื้นความรู้สึกดีๆ แบบน่าชื่นใจอิ่มใจ ซึ่งไม่ใช่อารมณ์ดีแบบตลกอย่างที่เราเป็นอยู่

อารมณ์ดีแบบตลกนั้นเกิดจากความรู้สึกไม่มีอคติอะไรก็จริง แต่ภายในลึกๆเรายังคงมีความเศร้าเจ็บปวดหรือโกรธอะไรบางอย่างอยู่ เมื่อถูกกระทบในบางเรื่องก็เลยโกรธได้เต็มกำลัง ใจเรายังไม่โปร่งๆเบาๆอิ่มใจผ่อนคลายอย่างเต็มที่ ฉะนั้นจิตใจที่ได้ทำทานปล่อยสัตว์จะทำให้ใจเรามีความผ่อนคลายและแน่นหนัก รวมทั้งอิ่มเต็มไปด้วย ก็จะค่อยๆเปลี่ยนใจของเราให้นุ่มนวลยิ่งขึ้น โกรธหงุดหงิดน้อยลงค่ะ

นอกจากปล่อยสัตว์ ก็อาจจะลองถวายภัตตาหารพระ ถวายแจกันดอกไม้ที่วัด เมื่อรับพรพระก็อธิษฐานด้วยใจปลื้มแจ่มใส ว่าขอให้เราจงเป็นคนที่.........
เมื่ออิ่มใจดีแล้วก็นั่งสมาธิห้องใจสบาย การนั่งสมาธิหลังจากการทำทาน รักษาศีล จะได้ผลดีเพราะจิตใจผ่องใสดีแล้ว

ลองไปปฎิบัติธรรมดูนะ
อาจจะไปที่พนาวัฒน์ ก็ได้นะ
แล้วจะรู้ว่าความสงบเป็นอย่างไร
กลับมาตัวเรานิสัยที่ไม่ดีอาจจะ
เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นก็ได้นะ........

ใจใสๆๆๆ

ขอกราบอนุโมทนาบุญกับทุกท่านเลยนะคะ (ทั้ง K.Koonpatt, K. Pat Nirva, K.สาคร, K.P'Marry)ที่ได้เตือนสติและให้คำแนะนำดี ๆ ที่เป็นแนวทางปฏิบัติได้จริง ๆ จะนำมาใส่ใจและจะพยายามแก้ไขตัวเองไปเรื่อย ๆ ค่ะ วันนี้ก็ไปวัดเหมือนกันค่ะ ดีใจที่วันนี้ก็ยังไม่ได้หงุดหงิดคนที่บ้านเลยค่ะ.. ^_^

ปล. ชื่อ Moei พยายามสะกดให้อ่านว่า "เหมย"นะคะ เดี๋ยวจะสับสนว่าอ่านอย่างไร (เรียนจบมาปีนึงแล้วค่ะ) ยังเป็นน้องใหม่อยู่..และจะแวะเวียนเข้ามาอ่านกระทู้และข้อความดี ๆ บ่อย ๆ นะคะ ดีใจจังเลย ที่เรายังสามารถหาเพื่อนแท้และกัลยาณมิตรได้บน internet นะคะ

-`'- เหมย -`'-

กราบอนุโมทนาบุญกับ K.Airry ด้วยนะคะ ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ ก็อยากไปปฏิบัติธรรมเหมือนกันค่ะ ไม่ได้ปฏิบัติธรรมยาว ๆ มานานแล้วค่ะ

meditate a lot and do loving kindness meditation kah

ลองไปหัดร้อยมาลัย ทำกิจกรรมที่ทำให้ใจละเอียดอ่อนๆ บ่อยๆ สิครับ เดี๋ยวเห็นผล ใจเราจะละเอียดอ่อนขึ้นเยอะ และไม่หงุดหงิดง่ายด้วย

โดน มากเลยค่ะ

โดยส่วนตัวเป็นคน โมโหง่าย ที่คุณเหมย กล่าวมานี่ ก็ ใช่เลยค่ะ

ขอบคุณ คำแนะนำดี ๆ นะค่ะ

ศึกษาธรรมข้อขันติบารมี สิครับ
หลวงพ่อทัตตะได้แนะนำ และบอกว่า ข้อยากสุดคือ การอดทนอดกลั้นต่อบุคคลที่ระดับต่ำกว่า เรา เช่น ลูกน้อง พี่น้อง คนในครอบครัว

ดังนั้น เราเองต้องเพิ่มความเพียรให้สูง ๆ อดทนให้มาก ๆ พึงนึกในใจตลอด

เมื่อมีการกระทบกระทั่งอีก ให้นึกว่า ตนเองกำลังบำเพ็ญขันติบารมีอย่างยิ่งยวดนะครับ

ดีใจมาก ๆ ค่ะ ที่เห็นข้อผิดพลาดของตนเอง คนส่วนใหญ่เวลามีปัญหาจะมองดูผู้อื่น ลืมดูตัวเองเสียสนิท จึงไม่แก้ไขตนเองเสียที ควรฝึกสติรู้ให้เท่าทันจิต เพราะเมื่อถึงคราวโกรธจะควบคุมอาการไว้ได้ระดับหนึ่ง และอารมณ์ก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ จะรู้ทันจิตได้ต้องอาศัยการฝึกสมาธิ ตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านเมตตาสั่งสอนนั่นแหละค่ะ ค่อยๆเป็น ค่อยๆไป มีใจอยากพัฒนาตนเองแบบนี้ ขออนุโมทนาค่ะ หรือเบื้องต้นหมั่นออกกำลังกายใช้พลังงานเยอะๆ พอเหนีอยจะได้บู้น้อยลงค่ะ

อ่านกระทู้นี้แล้ว
โดนค่ะ เป็นคนโมโหง่าย แต่ก็รู้ตัวค่ะ จึงหายโมโหง่าย

^^
หลายคนเป็นคนโมโหง่ายแต่ไม่รู้ตัว ใครเตือนก็ไม่เชื่อ อันนี้อันตราย
แต่คุณ เหมย ก็ยังดีครับนะครับ เป็นคนโมโหง่ายแต่ก็ยังรู้ตัว
เจริญพรหมวิหารสี่สิครับ^^
เริ่มจากการเมตตาตัวเองก่อน แล้วค่อยๆแผ่ขยายให้คนรอบข้าง
เด่วก็หายครับ พยายามเรื่อยๆ
ลองเข้าไปอ่านกระทูนี้ก็ดีนะ ช่วยได้เยอะเลยละครับ
http://www.dmc.tv/forum/index.php?showtopic=3188

การระงับโทสะ

สร้างบุญบารมีให้มากๆๆนะ