อรุณสว่างยามเช้า กับ พุทธพจน์เตือนใจ ตอนที่ 3,553 (เข้าพรรษาวันที่ 82) ในสมัยที่พระพุทธเจ้าของเรายังสร้างบารมีเป็นพระบรมโพธิสัตว์ พระองค์ได้บังเกิดในตระกูลคฤหบดีชื่อว่า สุชาติ แม้จะยังเป็นเด็ก แต่ก็เฉลียวฉลาด ใฝ่รู้ และแตกฉานในวิชาที่เรียน เพราะได้สั่งสมสมาธิภาวนาและบารมีมาอย่างยาวนาน ใจใสสะอาด ดวงปัญญาสว่างไสว จึงเป็นผู้มีคุณธรรมตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่อคุณปู่เสียชีวิต บิดาของสุชาติโศกเศร้ามาก ร้องไห้คร่ำครวญจนละเลยหน้าที่ แม้มารดาก็ไม่สามารถปลอบโยนได้ สุชาติจึงหาทางช่วยให้บิดาคลายความเศร้า เขาแกล้งทำทีเอาหญ้าและน้ำไปให้โคที่ตายแล้วกิน ผู้คนต่างคิดว่าเขาเป็นบ้า และพาไปส่งคืนบ้าน เมื่อบิดาถามเหตุผล สุชาติจึงตอบอย่างอาจหาญว่า “โคตายแล้วยังมีร่างกายครบทั้งสี่เท้าและศีรษะ แต่ไม่มีวันลุกมากินได้ แต่คุณพ่อกลับร้องไห้ถึงคุณปู่ ทั้งที่เหลือเพียงกระดูก จะไม่เป็นการไร้เหตุผลกว่าหรือ” คำพูดนี้ทำให้บิดาสำนึกได้ คลายจากความเศร้า และกลับมาทำหน้าที่ครอบครัวอย่างเข้มแข็ง พร้อมสรรเสริญบุตรว่าเป็นบัณฑิตผู้ชาญฉลาด ตั้งแต่นั้นมาสุชาติก็เป็นกัลยาณมิตรใกล้ชิดของครอบครัว ทำให้ทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ดังนั้น การอยู่ร่วมกันควรมีความหวังดีต่อกัน ผู้ถูกเตือนก็พร้อมแก้ไข ส่วนผู้เตือนต้องใช้ศิลปะในการพูด ทั้งชี้ข้อบกพร่องและส่งเสริมสิ่งที่ดีงาม เพื่อให้ทุกคนก้าวหน้าด้วยกัน "จากส่วนหนึ่ง ของรายการธรรมะเพื่อประชาชน โดย หลวงพ่อธัมมชโย" #เพจพุทธพจน์เตือนใจ Facebook|https://www.facebook.com/Ven.Apirak/