อดีตคนโลภตระหนี่: บทเรียนจากเปรตผอมโซ

เรียนรู้จากเรื่องราวของอดีตคนโลภตระหนี่ที่ต้องทนทุกข์เป็นเปรตผอมโซ ตลอดกาลในเสียงหาอาหาร เพื่อเตือนใจให้เราไม่หลงไปในความโลภและตระหนี่ ผ่านบทเรียนจากพุทธพจน์และธรรมะเพื่อประชาชน

อดีตคนโลภตระหนี่ชอบแกล้งผู้อื่น ตายไปเกิดเป็นเปรตผอมโซ ทุกข์ทรมานถูกหลอกด้วยเสียงหาอาหารชั่วกัปชั่วกัลป์ เพจ พุทธพจน์เตือนใจ ธรรมะเพื่อประชาชน โลกทีปนี (พระพรหมโมลี)

อรุณสว่างยามเช้า กับ พุทธพจน์เตือนใจ ตอนที่ 3,787 มีเปรตบางประเภทหนึ่ง อาศัยอยู่ตามสถานที่ต่างๆ กัน บางพวกมีรูปร่างผอมแห้งจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ไม่มีเนื้อไม่มีเลือดเลย เพราะอดอาหารมานาน ท้องแฟบติดแผ่นหลัง ดวงตาลึกโหล ผมยาวรุงรังปิดหน้า ไม่มีแม้ผ้าสักชิ้นปกปิดร่างกาย ส่งกลิ่นเหม็นน่ากลัว และร้องครวญครางด้วยความหิวโหยอย่างน่าเวทนา ไม่มีแรงแม้แต่จะเดิน ได้แต่นอนอ่อนแรงอยู่เกลื่อนกลาดไปทั่ว บางครั้ง เปรตเหล่านี้จะได้ยินเสียงแว่วมาจากไกลๆ ว่า “เปรตทั้งหลาย มากินข้าวกินน้ำกันเถิด” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ต่างก็ดีใจ คิดว่าตนจะได้อาหารเสียที แต่เพราะอ่อนแรงมาก บางตนลุกไม่ขึ้น บางตนล้มลงไปอีก ถึงอย่างนั้นก็ยังพยายามพยุงกันลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล จนในที่สุดค่อยๆ เดินโซเซไปตามเสียงเรียกนั้น แต่เมื่อไปถึง กลับไม่พบข้าวหรือน้ำเลยแม้แต่น้อย เปรตเหล่านั้นจึงร้องไห้ด้วยความผิดหวัง ล้มลงด้วยความหิวทรมาน แล้วไม่นานก็จะได้ยินเสียงเรียกอีกครั้ง วนเวียนเช่นนี้อยู่ตลอด แต่ไม่เคยได้กินอะไรจริงๆ เลย เปรตประเภทนี้ ในอดีตเคยเป็นมนุษย์ที่มีจิตใจโหดร้าย อิจฉาคนอื่น เห็นใครได้ดีกว่าก็ไม่พอใจ คอยกลั่นแกล้งให้ผู้อื่นเดือดร้อน ดูถูกคนยากจน หลอกลวงเอาทรัพย์ของคนอื่นมาเป็นของตน และเป็นคนตระหนี่ ไม่ชอบทำทาน แม้เห็นคนอื่นทำบุญก็ยังห้ามปราม อีกทั้งยังโกงทรัพย์ส่วนรวม หรือแม้แต่ของสงฆ์ด้วยความโลภ เมื่อตายไป จึงต้องได้รับผลกรรมมาเกิดเป็นเปรตที่ทุกข์ทรมานเช่นนี้ *โลกทีปนี (พระพรหมโมลี) "จากส่วนหนึ่ง ของรายการธรรมะเพื่อประชาชน โดย หลวงพ่อธัมมชโย" #เพจพุทธพจน์เตือนใจ Facebook|https://www.facebook.com/Ven.Apirak/