จากประวัติศาตร์พระพุทธศาสนา
"แดนสุขาวดี" ก็เป็นเพียงเรื่องราวที่แต่งขึ้นมาในภายหลัง จึงไม่ปรากฏเรื่องนี้ในพระไตรปิฏกเถรวาทแต่อย่างใด
และในเกร็ดเรื่องราวจากฝันในฝันของครูไม่ใหญ่ก็ยืนยันตรงกันแล้ว ว่า แดนสุขาวดีไม่มีจริง
กรณีของชื่อ "อามิตตาพุทธ" มาจากภาษาจีนคือ "อามี่ถอฝอ" 「阿彌陀佛 」 ภาษาสันสกฤตคือ "Amitābha" เป็นพระนามของ "พระอามิตตาภพุทธเจ้า" เรื่องนี้ก็แต่งขึ้นมาหลังพุทธกาลอีก จึงกลายเป็นว่า เป็นแค่ความเชื่อ แต่ไม่ใช่ความจริง นั่นคือพระพุทธเจ้าพระองค์นี้ ไม่มีตัวจริงนั่นเอง (รู้ไว้ แต่อย่ารังเกียจนิกายมหายานนะครับ เพราะชาวพุทธทั้งหมดล้วนเป็นพี่น้องกัน )
ในเชิงวิชาการพระพุทธศาสนาเอง ทั้งในจีน ไต้หวันและอีกหลายประเทศ ก็เคยมีการหยิบยกประเด็นเหล่านี้มาคุยเหมือนกันว่า คัมภีร์มหายานหลายเล่มเข้าข่าย เป็นคัมภีร์ไม่ใช่มาจากพระดำรัสของพระพุทธเจ้าจริง(เฟยฝอซัว) แต่เป็นคัมภีร์ที่แต่งใหม่ในภายหลัง แต่เนื่องจากผ่านกาลเวลามานานจึงทำให้ความเชื่อดูเหมือนจะเป็นความจริง(ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องจริง)
รายละเอียดดูเพิ่มเติมใน
http://en.wikipedia.org/wiki/Amitabha