EP.457 พระยาเทครัว

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนอนุรุบาล ฝันในฝันวิทยา ท่านมักตั้งคำถามกับตัวเองบ่อยครั้งว่าเหตุใดชีวิตจึงต้องมาประสบสภาพเช่นนี้ จนต้องขออนุญาตส่งเรื่องราวของครอบครัวมาเพื่อหาเหตุผลและแนวทางแก้ไขที่ดีที่สุดให้ชีวิต

เรื่องราวเริ่มต้นจากพ่อของผู้ส่งเคสซึ่งเป็นตำรวจตระเวนชายแดนในหน่วยรักษาพยาบาล หากชาวบ้านป่วย พ่อจะไปฉีดยาให้ และบางครั้งได้รับค่าตอบแทนเป็น 'ชนิดถูกใจ' คือการเสนอให้ลูกสาวมานอนกับพ่อในคืนนั้น โดยพ่อมีแนวคิดว่า 'เขาเสนอเราก็ต้องสนอง ถ้าไม่สนองก็ไม่ใช่ลูกผู้ชาย' ซึ่งคุณครูไม่ใหญ่ได้แย้งว่าลูกผู้ชายตัวจริงนั้นชีวิตครั้งหนึ่งต้องบวชให้พ่อให้แม่

ต่อมาพ่อได้แต่งงานกับแม่ของผู้ส่งเคส แต่หลังจากแต่งงานแล้ว พ่อก็ยังคงมีพฤติกรรมเช่นเดิม โดยนอนกับใครก็ได้ที่เขาเสนอ หรือสามารถทำให้เขาเสนอได้ด้วยคารมที่ปากหวาน พ่อชอบนอนกับเด็กสาวหรือสาวรุ่น และมักจะนำเรื่องราวรายละเอียดมาเล่าให้แม่ฟัง คล้ายมีแม่เป็นคู่คิด แต่แม่กลับตรอมใจ ร้องไห้ และยากที่จะยอมรับเรื่องราวทั้งหมด

นอกจากนี้ พ่อยังมีความสัมพันธ์ทางเพศกับน้องสาวแท้ๆ ของตัวเอง ซึ่งทั้งคู่ต่างยินยอมด้วยความเต็มใจและมีอะไรกันอย่างเปิดเผยจนเป็นเรื่องปกติ เรื่องนี้สร้างความทรมานใจให้แม่มาก จนแม่ตัดสินใจเลิกกับพ่อ แม้จะมีลูกสาวด้วยกัน 5 คนแล้วก็ตาม

หลังแม่ย้ายไปกรุงเทพฯ เหลือเพียงพี่สาวคนโตของผู้ส่งเคสที่ยังอยู่กับพ่อ พ่อได้บังคับขืนใจพี่สาวคนโตซึ่งอายุเพียง 12 ปีในขณะนั้น พี่สาวจำยอมเป็นที่บำบัดความต้องการของพ่อนานถึง 2 ปี แม้จะไม่ตั้งท้อง แต่สภาพร่างกายและจิตใจย่ำแย่มาก หน้าตาซีดเซียวลงเรื่อยๆ ไม่สามารถบอกใครได้

ต่อมาย่ารู้ความจริง แทนที่จะช่วยเหลือหลาน ย่ากลับด่าว่าพี่สาวอย่างรุนแรง หาว่าเต็มใจบ้าง ให้ท่าบ้าง และเป็นกรรมการจับแยกให้พี่สาวไปอยู่กับอา เมื่อพี่สาวมีสามี ด้วยความซื่อ จึงเล่าเรื่องที่เคยโดนพ่อข่มขืนให้สามีฟัง แทนที่สามีจะเข้าใจ กลับกลายเป็นว่าทุกครั้งที่ทะเลาะกัน สามีจะใช้เรื่องนี้มาด่ากระทบกระเทียบเป็นประจำ ไม่นานนัก สามีก็มีเมียใหม่และมีลูกด้วยกัน ทำให้พี่สาวเสียใจมาก คิดมากจนนอนไม่หลับ ต้องพึ่งยานอนหลับ บางครั้งมีอาการเบลอ ไร้สติ และคิดฆ่าตัวตายบ่อยครั้ง

เหยื่อรายต่อไปคือพี่สาวคนรองของผู้ส่งเคส (ลูกสาวคนที่ 2 ของพ่อ) เมื่อพ่อมาเยี่ยมแม่ที่กรุงเทพฯ พ่อได้ข่มขืนพี่สาวคนรอง ทำให้เธอกลายเป็นเด็กใจแตก เสียผู้เสียคนตั้งแต่เล็ก มีสามีเร็วมาก เสียตัวขณะยังเรียนอยู่ หลังสามีตายก็หาใหม่ทันที และกลายเป็นคน 'ใช้สามีเปลือง' หรือคล้ายโสเภณี หากมีปากเสียงกับสามีก็จะไปหาคนใหม่เรื่อยไป จนมีสามีมานับสิบคน ทุกวันนี้ พี่สาวคนรองมีชีวิตจมอยู่กับอบายมุข เกือบทุกอย่าง ทั้งเสพยา ขายยา และสอนให้ลูกชายคนโตของตัวเองเสพและขายยาด้วย จนลูกชายคนโตต้องติดคุก

ส่วนผู้ส่งเคสซึ่งเป็นลูกคนที่ 3 ขณะอายุ 8-9 ปี ในคืนหนึ่ง ขณะที่หลับอยู่ พ่อได้มาปลุกและพยายามล่วงเกิน แต่ผู้ส่งเคสตกใจตื่นและบอกพ่อว่าไม่เอา ไม่ชอบ หากทำอย่างนี้จะตะโกนบอกแม่ทันที ตั้งแต่นั้นมา ผู้ส่งเคสกับพ่อก็เข้าหน้ากันไม่ติด ช่วงนั้นผู้ส่งเคสได้อาศัยอยู่กับอา สามีของอาเป็นคนขี้เหล้า เวลาเมามักทำร้ายร่างกายโดยการผลักศีรษะไปโขกกำแพงหรือเสาบ้าน บางครั้งเรียกไม่ขานก็จะโดนตบ ผู้ส่งเคสกลายเป็นคนขี้หลงลืมตั้งแต่เด็ก และเก็บเงินไม่อยู่ เงินก้อนใหญ่ในมือเมื่อไรก็จะมีเหตุให้หมดไป เช่น มีคนมายืมแล้วไม่คืนโดยไม่คิดดอกเบี้ย หรือด้วยเหตุฉุกเฉิน

ผู้ส่งเคสมีลูกชาย 2 คน ลูกชายคนโตบวชเป็นสามเณรได้ 5 พรรษาแล้ว เรียนเก่ง ลูกชายคนรองป่วยหนักเกือบตายตอน 3 เดือน เป็นโรคความต้านทานในเลือดต่ำ เคยขาหัก เป็นโรคผิวหนัง เคยมีโอกาสบวชเพียง 4 พรรษาที่วัดเดียวกับพี่ชาย

เรื่องราวทั้งหมดนี้ นำมาซึ่งคำถามที่ผู้ส่งเคสอยากทราบคำตอบจากคุณครูไม่ใหญ่