EP.782 เกิดเหตุอัศจรรย์วันเดียว 3 ครั้ง

ผู้ส่งเคสได้เล่าเรื่องราวที่เชื่อมโยงตัวเขาเข้ากับวัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 ซึ่งเป็นช่วงที่คุณแม่ของเขาได้ค้นคว้าหาครูบาอาจารย์มานานหลายปี จนมาพบคุณครูไม่ใหญ่ซึ่งถูกใจคุณแม่ที่สุด คุณแม่จึงได้พาครอบครัวเข้าวัด และตัวผู้ส่งเคสเองก็ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะตั้งแต่นั้นมาจนถึงทุกวันนี้

เรื่องราวเริ่มต้นจากอาก๋งของผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นคนเชื้อสายจีนอยู่ที่จังหวัดสุรินทร์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 อาก๋งรู้สึกสำนึกรักบ้านเกิดจึงได้เดินทางไปประเทศจีนเพื่อช่วยรบ ที่นั่นเอง อาก๋งได้พบกับชาวจีนคนหนึ่งที่เห็นว่าอาก๋งกล้าหาญและมีมโนปณิธานที่ยิ่งใหญ่ จึงได้ยกน้องสาวให้ดูแล อาก๋งจึงได้พาสาวจีนคนนั้นกลับมาแต่งงานที่จังหวัดสุรินทร์ทันที ทำให้ไม่ได้เข้าร่วมทำสงคราม ซึ่งสาวจีนคนนั้นก็คืออาม่าของผู้ส่งเคส อาก๋งและอาม่ามีลูกสาว 2 คน โดยลูกสาวคนเล็กคือแม่ของผู้ส่งเคส ผู้ส่งเคสจำความได้ว่าเห็นอาม่านั่งอยู่บนรถเข็นเพราะเป็นอัมพาต คุณแม่เล่าว่าอาก๋งติดฝิ่นจนตายตั้งแต่แม่ยังเด็ก ส่วนอาม่าในช่วงบั้นปลายชีวิตเสียใจมากที่ถูกลูกสาวคนโตยืมเงินไปหลายหมื่นบาทแล้วไม่คืน จึงไปกินยาบำรุงจีนเกินขนาดเพื่อประชดลูกสาวคนโต จนช็อกล้มลงเป็นอัมพาต แม่จึงไปรับอาม่ามาดูแลที่บ้านจนเสียชีวิตอย่างสงบด้วยอายุ 66 ปี

แม่ของผู้ส่งเคสซึ่งมีอาชีพเป็นครู ได้รู้จักกับพ่อของผู้ส่งเคสจากเพื่อนที่เป็นแม่สื่อ พ่อกับแม่แต่งงานกันและมีลูก 3 คน ผู้ส่งเคสเป็นคนสุดท้อง เมื่อแม่คลอดลูกคนที่สอง ซึ่งเป็นพี่สาวของผู้ส่งเคส เธอเป็นเด็กน่ารัก เรียบร้อย ไม่ร้องไห้ ไม่งอแง แต่เวลาผ่านไปหลายปี อาการก็ยังคงเหมือนเดิม คือนอกจากไม่ร้องไห้ไม่งอแงแล้ว ยังไม่พูด แม่เริ่มสงสัยและพาพี่สาวไปรักษาตามสถานที่ต่างๆ ทั้งพระเกจิอาจารย์ดังๆ ทั่วประเทศ หมอทรง ไสยศาสตร์ โดยดูจากหนังสือโลกทิพย์ แม้ในใจลึกๆ แม่จะรู้สึกว่าลูกสาวไม่ได้ปัญญาอ่อนธรรมดา เพราะหน้าตาน่ารักเหมือนเด็กทั่วไป แต่หลังจากพยายามรักษาทุกที่แล้วไม่หายและเสียเงินไปมาก แม่ก็เริ่มยอมรับความจริงว่าลูกสาวเป็นปัญญาอ่อน แม่จึงหันมาศึกษาพุทธศาสนาเพื่อหาทางพ้นทุกข์ โดยเริ่มจากการไปตามวัดชื่อดังต่างๆ แม่ไปทำบุญมาหมดทุกวัดทั้งดังและไม่ดัง

ในเวลาต่อมา แม่ได้พาผู้ส่งเคสไปวัดแทนพี่สาว ซึ่งแรกๆ พาพี่สาวไปแล้วไม่เกิดปฏิกิริยาอะไรขึ้น ปี พ.ศ. 2527 แม่ฝันว่าไปเรียนหนังสืออยู่หลายอาทิตย์ หลังจากนั้นไม่กี่วัน แม่ก็ได้เจอวัดพระธรรมกายจากหนังสือโลกทิพย์ แม่จึงลองพาลูกมาวัด ตั้งแต่นั้นมาแม่ก็สร้างบุญสร้างบารมีกับหลวงพ่อและคุณยายจันทร์ ขนนกยูงอย่างหนักจนถึงปัจจุบัน ตอนนั้นผู้ส่งเคสอายุ 4 ขวบ พี่ชายอายุ 12 ปี แรกๆ ก็มาวัดเฉพาะวันอาทิตย์ มีอยู่สัปดาห์หนึ่ง ผู้ส่งเคสนั่งอยู่กับพี่ชาย มีลุงคนหนึ่งเข้ามาคุยด้วย ลุงชวนมาเป็นอาสาสมัครช่วยงานวัดวันเสาร์ ผู้ส่งเคสและพี่ชายรับปาก พอถึงวันเสาร์ก็พากันนั่งรถเมล์มาวัด แต่ลืมถามว่าต้องไปช่วยแผนกไหน พอมาถึงวัดก็ไม่เจอใคร เดินไปเรื่อยๆ ถึงโรงครัว เจอพี่ๆ ที่โรงครัว พี่ๆ เรียกทานข้าวก่อนเหมือนคนรู้จักคุ้นเคย ตั้งแต่นั้นมา ผู้ส่งเคสก็กลายเป็นอาสาสมัครที่โรงครัว ช่วยงานวันเสาร์อาทิตย์และช่วงปิดเทอม

ในช่วงปิดเทอม ผู้ส่งเคสและพี่ชายจะได้เจอคุณยายมหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูงทุกวัน คุณยายชอบมาตรวจดูความเรียบร้อยและความสะอาด และมักให้พรทุกคนที่มากราบว่า ให้พี่รวยนะ มีหลายครั้งที่พี่ชายเดินผ่านมา พี่ที่โรงครัวก็สะกิดคุณยายให้ให้พรพี่ชาย คุณยายหันมามองหน้าพี่ชาย ยิ้มๆ แล้วเดินหนีไป เป็นอย่างนี้ 10 กว่าครั้ง คุณยายไม่ให้พรพี่ชายเรื่องร่ำรวย แต่คุณยายกลับพูดว่า อย่าดื้อนะ อย่าซนนะ เดี๋ยวไปเกิดเป็นลิง บางครั้งคุณยายก็ถามพี่ชายเรื่องน้ำในแก้ว และถ้าเติมน้ำจนล้น คุณยายบอกว่าพี่ชายเหมือนน้ำปริ่มๆ แต่ถ้าบวชให้ยาย บุญก็จะล้นแก้วเหมือนน้ำล้นแก้ว

ต่อมา พี่ชายห่างวัดไปทำงานข้างนอก เพื่อนพี่ชายจีบผู้หญิงไม่ติด เลยให้พี่ชายไปจีบแทน สุดท้ายพี่ชายก็มีครอบครัวกับผู้หญิงคนนั้น และมีลูกสาวหนึ่งคน ลูกสาวเกิดวันมาฆบูชา ตรงกับวันหล่อรูปหลวงปู่ทองคำองค์แรกปี 2537 ป้าทวีเลยตั้งชื่อให้ว่า มาฆมงคล ช่วงแรกพี่ชายไม่ยอมบอกใครเลย เพราะเคยลั่นวาจาไว้ตอนเด็กว่าจะครองตัวเป็นโสด ประพฤติพรหมจรรย์ แม้แต่พระอาจารย์และแม่ก็ไม่ทราบเรื่องนี้ พี่ชายก็ยังมาวัดทำตัวตามปกติ ต่อมามีนักศึกษามหาวิทยาลัยเกษตรมาช่วยงานที่โรงครัว พระอาจารย์ให้พี่ชายพาไปขอพรคุณยาย พอคุณยายเห็นหน้าพี่ชาย ท่านก็ทักเลยว่า เธอ่น่ะ มันดื้อ ทำแบบนี้ได้ไง เธอมีหน้าที่นะ แล้วก็ยิ้มๆ เดินจากไป

ตอนเด็ก พี่ชายตั้งใจว่าจะเลี้ยงดูพ่อแม่และครอบครัวให้อยู่สุขสบาย แต่ช่วง IMF สถานการณ์การเงินมีปัญหา พี่ชายเครียดมาก ทั้งเรื่องงานและเงิน ทำให้กลายเป็นคนหงุดหงิด โมโหร้าย ถ้าใครถามเรื่องครอบครัวจะหงุดหงิดทันที มีครั้งหนึ่งขับรถอยู่มีคนถามเรื่องความเป็นอยู่ของครอบครัว พี่ชายก็ระเบิดอารมณ์ ขับรถเร็วอันตราย พอถึงที่หมายก็ขว้างกุญแจรถทิ้ง พี่ชายทำร้ายตัวเองและเกือบฆ่าตัวตายหลายครั้ง น้อยใจตัวเองที่ทำตามที่หวังไม่ได้ บางครั้งเคยคิดจะโดดตึกตายพร้อมลูกสาว แต่ก็รอดทุกครั้ง

ผู้ส่งเคสเล่าความแตกต่างของเขากับพี่ชายตอนเด็ก พี่ชายตอนเด็กมองผู้หญิงคนไหนก็ไม่สวย แต่พอเป็นหนุ่ม มองใครๆ ก็สวยบาดใจไปหมด ต่างจากผู้ส่งเคส ตอนเด็กมองผู้หญิงคนไหนก็สวยไปหมด แต่พอโตแล้วก็เริ่มมองว่าใครสวยไม่สวย

หลังจากผู้ส่งเคสจบ ปวช. ก็ไม่เรียนต่อ เพราะเป็นช่วงที่หลวงพ่อเริ่มสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ เขาขอพระอาจารย์เข้าไปทำงานในศูนย์ฝึกทักษะโรงหล่อพระ ในแผนกประดิษฐาน งานหลักคือขับรถรับส่งพระและพนักงานที่มารับบุญ ถ้าว่างก็ช่วยติดตั้งองค์พระ ยกองค์พระ ทุกคนทุ่มเทมาก อดหลับอดนอนหลายเดือน

ในวันที่ติดตั้งองค์พระเสร็จ 2 เซกเตอร์ (2 ใน 3 ส่วนของเจดีย์) เกิดเหตุอัศจรรย์ขึ้น 3 ครั้งในวันเดียวที่ไม่เคยลืม คือตอนเช้าเกิดพระอาทิตย์ทรงกลด ตอนเย็นเกิดตะวันแก้ว ตอนกลางคืนเกิดพระจันทร์ทรงกลด เหตุการณ์นี้ทำให้ทีมงานและผู้ส่งเคสประทับใจและปลื้มปีติมาก

ก่อนบวช ผู้ส่งเคสนั่งอยู่กับแม่ที่หอฉัน แม่บอกว่าถึงเวลาบวชแล้ว สักพักมีพระเข้ามาทักให้บวช ไม่นานนัก มีพระเถระเข้ามาทักอีก การที่มีคนทักให้บวชถึง 3 ท่านในวันเดียว ทำให้ผู้ส่งเคสตัดสินใจบวชธรรมทายาทภาคฤดูร้อน รุ่นที่ 33 วันที่บวชเป็นวันที่ปลื้มปีติที่สุด ปัจจุบัน ผู้ส่งเคสรับบุญที่กองการ์ตูนประจำโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา คุณครูไม่ใหญ่กล่าวถึงทีมงานกองการ์ตูนว่าส่วนใหญ่ไม่เคยทำมาก่อน แต่มาฝึกฝนกัน