EP.828 ผมถูกลวง

ผู้ส่งเคสท่านนี้เล่าว่าท่านได้เข้าวัดพระธรรมกายครั้งแรกเมื่อปี 2529 ตอนอายุ 14 ปี โดยมีคุณป้านข้างบ้านชวนโยมแม่มาวัด หลังจากนั้นท่านก็ไม่ได้มาวัดอีกเลย จนปี 2533 จึงกลับมาวัดอีกครั้ง โดยรุ่นพี่ที่ชมรมพุทธชวนมาช่วยรับบุญงานกฐินยาย ฝ่ายบุญญสถาน ท่านเล่าว่าตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นประถม ก็ชอบใส่บาตรพระหน้าบ้าน ชอบอ่านและฟังเรื่องราวเกี่ยวกับกฎแห่งกรรม นรก สวรรค์ บุญ บาป และอานุภาพของการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างมาก ท่านยังฝันว่าสักวันหนึ่งจะต้องเป็นอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและเหล่าพระอริยเจ้าผู้เป็นฮีโร่ของท่านให้ได้ในอนาคต ท่านเคยลองฝึกนั่งสมาธิเองตั้งแต่สมัยเรียน ม.2 ช่วงปิดเทอม จนได้พบประสบการณ์ภายใน เห็นแสงสว่างและมีความสุขมาก หลังจากนั้นไม่นาน ท่านก็ได้มาวัดพระธรรมกายอีกครั้ง และมาบวชเป็นพระ ท่านได้บวชเป็นพระธรรมทายาทรุ่นที่ 19 แล้วไปเรียนต่อจนจบปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาท่านได้บวชเป็นพระในรุ่น 52 ปี พระราชภาวนาวิสุทธิ์ ทำงานอีกปีเศษจึงได้มาบวช ท่านเคยประจำพรรษาช่วยงานพระศาสนาที่ศูนย์พุทธธรรม นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ปี 2544 และที่ศูนย์พุทธธรรม โอเรกอน ประเทศสหรัฐอเมริกา ปี 2548 ปัจจุบัน ท่านรับบุญอยู่ที่กองอินเทอร์เน็ต แผนกเว็บไซต์ DMC มีทีมงานหลัก 7 คน ซึ่ง Case Study เป็นรายการยอดนิยมที่มีผู้ติดตามมากที่สุด และทีมงานมีการอัปเดตเคสใหม่ทุกวัน ปีนี้ท่านบวชได้เป็นพรรษาที่ 11 แล้ว ท่านใช้เวลากว่า 10 ปี กว่าที่โยมแม่จะเข้าใจและยินดีในการบวชของท่านหมดใจ ส่วนโยมพ่อนั้นยินดีตั้งแต่แรก

ผู้ส่งเคสเล่าถึงความสนใจในธรรมะและเรื่องราวทางศาสนาที่เริ่มขึ้นตั้งแต่เด็ก ท่านมีความใฝ่ฝันที่จะเป็นเหมือนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระอริยเจ้า ในวัยเด็ก ท่านได้ลองฝึกนั่งสมาธิด้วยตนเองที่บ้านและมีประสบการณ์ภายในคือใจตกศูนย์ เห็นแสงสว่าง รู้สึกปิติและมีความสุขมาก จากประสบการณ์นี้ ท่านคิดว่าโลกภายนอกไม่ใช่โลกที่แท้จริง แต่ภายในต่างหากที่เป็นโลกที่แท้จริง หลังจากนั้นไม่นาน ท่านฝันเห็นตนเองนั่งสมาธิ แล้วลอยไปในอวกาศ พบมนุษย์กายแก้วใสสว่างกว่าดวงอาทิตย์หลายร้อยเท่าพันเท่า ท่านนั้นบอกว่า "จงอย่ากลัว ให้หมั่นทำความเพียรต่อไป" เสียงท่านไพเราะ มีอำนาจและเมตตา พอท่านหายไป ท่านก็ฝันเห็นสิ่งมีชีวิตสีดำขนาดใหญ่เท่าก้อนเมฆ ตาเดียวสีดำดุร้าย พุ่งเข้ามาหา ท่านกลัวแต่ก็นึกถึงคำที่ได้ยินว่า "อย่ากลัว" จึงหลับตาและแผ่เมตตาไป สิ่งนั้นก็สลายไปเหลือเพียงแรงลม ท่านยังจำความฝันนี้ได้ชัดเจนจนถึงปัจจุบัน

ผู้ส่งเคสเล่าว่าท่านมีความศรัทธาในวิชาธรรมกายอย่างมาก ในพรรษาแรกเมื่อปี 2539 ท่านหลงใหลในเรื่องราววิชาธรรมกายที่ละเอียดอ่อน ซึ่งได้จากเพื่อนสหธรรมิก ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ท่านถูกลวงให้ไปอยู่นอกวัดช่วงหนึ่งโดยสามเณรรูปหนึ่งที่ลา สิกขาไปแล้ว สามเณรรูปนี้อ้างว่าเห็นธรรมะละเอียดและมักเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับวิชาธรรมกายที่ละเอียดให้คนอื่นฟัง ผู้ส่งเคสหลงเชื่อเพราะไม่คิดว่าพระจะโกหกได้ และคิดว่าถ้าไม่เห็นจริงจะเล่าได้ไง แต่ภายหลังจึงรู้ว่าสามเณรจำเรื่องมาจากหนังสือ "ปราบมาร" ซึ่งเป็นการนำผลการปฏิบัติธรรมที่ผิดเพี้ยนมาเล่า หนังสือนี้ คุณครูไม่ใหญ่ เล่าว่าเคยมีคนนำมาให้ และท่านให้เอาไปเผาเพราะทำให้คนเข้าใจวิชาธรรมกายผิดพลาด ผู้ส่งเคสหยิบยกเรื่องนี้มาเป็นอุทาหรณ์เตือนพระรุ่นน้องอย่าหลงเชื่อคนที่อ้างตัวเห็นธรรมะละเอียดหรืออ้างว่าหลวงปู่สั่ง โดยไม่ได้ตรวจสอบกับผู้รู้จริง

นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสยังเล่าถึงอุบัติเหตุที่เฉียดตายหลายครั้งตั้งแต่เด็ก เช่น ตอนอยู่ในครรภ์ 9 เดือน โยมแม่ถูกโจรติดยาชากสร้อยทอง โยมแม่พยายามหนีและต่อสู้ เหตุการณ์นี้ทำให้ท่านกังวลว่าจะเป็นกรรมของท่านหรือโยมแม่ ตอนอายุ 12 ปี ท่านตกจากชั้นเก็บของ แต่มีแรงผลักหัวให้หันขึ้นและลงด้วยก้นแทน โชคดีที่มีแผงไม้กวาดรองรับไว้ ทำให้ไม่บาดเจ็บหนัก ท่านเล่าว่าเคยเห็นคนไม่มีหัวยืนพิงรั้วที่บ้านตอนเด็ก ซึ่งโยมแม่บอกว่าเป็นที่ตัดหัวเก่า อุบัติเหตุเหล่านี้ลดลงหลังจากท่านบวชเป็นพระ

ผู้ส่งเคสมีคำถามหลายข้อเกี่ยวกับการที่ตนเองถูกลวง, สาเหตุที่สามเณรมีความเห็นผิด, วิธีป้องกันตนเองไม่ให้หลงผิด, ผลกรรมของผู้ที่อ้างตัวรู้ธรรมะและผู้เขียนหนังสือปราบมาร, สาเหตุที่โยมแม่เข้าใจเรื่องบวชช้ากว่าโยมพ่อ และผลของบุญอนุโมทนาบวชต่อโยมพ่อโยมแม่, วิบากกรรมที่ทำให้เฉียดตายหลายครั้ง, กรรมของโยมแม่ที่ถูกโจรชากสร้อยตอนท้อง, การสร้างบารมีของโยมพ่อโยมแม่และเหตุที่ได้มาเป็นพ่อแม่ลูกกัน, อานิสงส์ของทีมงานเว็บไซต์ DMC และอาสาสมัคร, ลักษณะเครื่องประดับชาวไอทีบนสวรรค์ และการสร้างบารมีในยุคไฮเทคที่ผ่านมา คุณครูไม่ใหญ่ ได้ให้คำตอบสำหรับคำถามเหล่านี้