กายาทีหิ

ภาวนาเป็นเครื่องตามเห็นซึ่งกาย

(ทฺวารานิ) ทวารทั้งหลายมีกายเป็นต้น

อันขึ้นแล้วสู่กาย

(ชนา) ชนทั้งหลายผู้เว้นแล้วจากความสำรวมทางทวารมีกายเป็นต้น

ความเป็นแห่งบุคคลผู้เกียจคร้านทางกาย

(สุจริเตน) ด้วยสุจริตมีกายสุจริตเป็นต้น

(การณํ) เหตุสักว่าความเป็นแห่งบุคคลผู้เกียจคร้านทางพระวรกาย

กายสุจริต; สุจริตทางกาย หรือความประพฤติดีทางกาย

อันเป็นไปทางกาย

ความประพฤติโดยเอื้อเฟื้อด้วยดีทางกาย