การุญฺญ

น.,นปุ. ความเป็นแห่งความกรุณา ลง ณฺย ปัจจัย ในภาวตัทธิต วิ.ว่า กรุณาย ภาโว = การุญฺญํ [กรุณา + ณฺย ทีฆะ อ ต้นศัพท์ เป็น อา ลบ อา ที่ ณา ลบ ณฺ เหลือไว้แต่ ย เป็น กรุณ + ย แปลง ณ กับ ย เป็น ญฺญ ได้รูปเป็น การุญฺญ ลง สิ ปฐมาวิภัตติ แปลง อ กับ สิ เป็น อํ สำเร็จรูปเป็น การุญฺญํ แจกเหมือน กุล เฉพาะฝ่ายเอกวจนะ]