ขิตฺต

กาลแห่ง...อัน...ขว้างไปแล้ว

อัน…ยิงไปแล้ว, อัน…ซัดไปแล้ว

จงโยนไป

ความที่แห่ง...เป็นผู้ขวนขวายแล้วในการเล่น

(เช่น สมฺมาทิฏฺฐิกปุคฺคโล อ. บุคคลผู้มีความเห็นชอบ) ย่อมทอด, ย่อมโยนไป

พึงฉัน

จงโยนไป

(เช่น ภิกฺขุ อ. ภิกษุ ท.) พึงฉัน

(ตุมฺเห อ. ท่านท.) จงซัดไป

(เช่น สุนโข อ. สุนัข) พึงเคี้ยวกิน