คจฺฉสิ

(มยํ อ. เรา ท.) จงไป

มีกอไม้และเถาวัลย์เป็นต้น

(มยํ อ. เรา ท.) ย่อมไป

โคนแห่งกอไม้

จะถึง, ย่อมไป

ไปอยู่

(อหํ อ. เรา) ย่อมไป

ที่เป็นที่โบยซึ่งกอไม้ และภาคพื้น

(ตฺวํ อ. ท่าน) จงไป

จงไป, จงถึง