ทีปงฺกรทสพล

ในที่ใกล้แห่งพระบาทของพระพุทธเจ้าพระนามว่าทีปังกร

เกาะเล็ก

เปลวแห่งประทีป

เกาะ, ที่พึ่ง, ประทีป, ทวีป

พันแห่งประทีปด้าม

ความเป็นแห่งบุคคลผู้หลับสิ้นกาลนาน

อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าเกาะ

โดยส่วนยาว

เจ้าของแห่งประทีป

ทีฆีติ (พระนามของพระราชา)