ธมฺมปฺปฏิสรณ

ว. ผู้มีธรรมเป็นที่พึ่งเฉพาะ ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ต.เอก. ธมฺมปฺปฏิสรเณน (ปุคฺคเลน) อันบุคคล ผู้มีธรรมเป็นที่พึ่งเฉพาะ เป็นฉัฏฐีตุลยาธิกรณพหุพพิหิสมาส วิ.ว่า ธมฺโม ปฏิสรณํ ยสฺส โส ธมฺมปฺปฏิสรโณ (ปุคฺคโล) ธรรม เป็นที่พึ่งเฉพาะ ของบุคคลใด บุคคลนั้น ชื่อว่าผู้มีธรรมเป็นที่พึ่งเฉพาะ [ซ้อน ปฺ]