ธมฺมิก

๑ ว. ผู้ตั้งอยู่ในธรรม มาจาก ธมฺม ศัพท์ + ณิก ปัจจัย ในตรตฺยาทิตัทธิต ใช้แทน ติฏฺฐติ ลบ ณ เหลือไว้แต่ อิก ได้รูปเป็น ธมฺมิก ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ป.เอก. ธมฺมิโก (ราชา) วิ.ว่า ธมฺเม ติฏฺฐตีติ ธมฺมิโก (ราชา) พระราชาใด ย่อมตั้งอยู่ ในธรรม เหตุนั้น พระราชานั้น ชื่อว่า ธมฺมิโกๆ ผู้ตั้งอยู่ในธรรม