ธิติมา

ว.,ปุ. ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องทรงจำ ศัพท์ เดิมเป็น ธิติมนฺตุ อุ การันต์ ในปุงลิงค์ ลง สิ ปฐมาวิภัตติ ฝ่ายเอกวจนะ แปลง นฺตุ กับ สิ เป็น อา สำเร็จรูปเป็น ธิติมา แจกเหมือน ภควนฺตุ คำว่า ธิติมา มาจาก ธิติ ศัพท์ + มนฺตุ ปัจจัยใน ตทัสสัตถิตัทธิต วิ.ว่า ธิติ อสฺส อตฺถีติ ธิติมา (ปุคฺคโล)