ปกฺขนฺทึสุ

พลาดแล้ว

แล่นไปแล้ว

ซึ่งอาพาธอันหนักอันต่างด้วยอาพาธมีความเป็นผู้มีกายข้างหนึ่งอันโรคขจัดแล้ว ความเป็นผู้มีจักษุข้างเดียว ความเป็นผู้เสือกคลานไปด้วยตั่ง ความเป็นคนง่อย และโรคเรื้อนเป็นต้น

ผู้แล่นไปโดยปกติ

ภัตอันบุคคลพึงให้ในปักษ์

แล่นไปแล้ว

อันใส่เข้าแล้ว

แล่นไปแล้ว; เหาะไปแล้ว; บินไปแล้ว / แล่นไปแล้ว, เหาะไปแล้ว, บินไปแล้ว

อัน...โยนไปแล้ว; อัน...ใส่เข้าแล้ว

ยัง...ให้แล่นไปอยู่