ปจฺจย

๒ น.,นปุ. ความเป็นแห่งความอิ่ม ปีติ ศัพท์ + ณฺย ปัจจัยในภาวตัทธิต ลบ อี ที่ ปีติ แปลง ติ เป็น ตฺย แล้วแปลง ตฺย เป็น จฺจ ลบ ณฺ เหลือไว้แต่ ย ได้รูปเป็น ปจฺจย แจกเหมือน กุล เช่น ทุ.เอก. ปจฺจยํ ซึ่งความเป็นแห่งความอิ่ม วิ.ว่า ปีติยา ภาโว = ปจฺจยํ