ปจฺฉินฺน

(มนุสฺสา) อ.มนุษย์ ท. ผู้มีวัตถุมีกระเช้าและกระสอบเป็นต้นในมือ

ตัดขาดแล้ว, ตัดแล้ว

มีในภายหลัง

จักขาดสูญ

เกิดแล้วในภายหลัง

ขาดแล้ว

พระกายอันมีในเบื้องหลัง

กระเช้า

กาลอันมีในภายหลัง

ภายหลังแห่งเรือน