ปฏิกฺขิปึ

ก. (อหํ อ. เรา) ห้ามแล้ว ปฏิ + ขิป ธาตุ ในความซัดไป ด้วยอำนาจอุปสัค แปลว่า ห้าม + อ ปัจจัยในกัตตุวาจก + อึ อัชชัตตนีวิภัตติ ซ้อน กฺ หน้าธาตุ สำเร็จรูปเป็น ปฏิกฺขิปึ