ปฏิลาภ

น.,ปุ. ความ, การ, อันได้เฉพาะ มาจาก ปฏิ + ลภ ธาตุ ในความได้ + ณ ปัจจัย ด้วยอำนาจ ณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ลง ณ ได้รูปเป็น ปฏิลาภ แปลว่า ความ, การ, อันได้ เฉพาะ เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า ปฏิลภนํ = ปฏิลาโภ แจกเหมือน ปุริส