ปมาทวเสน

ผู้มีความประมาท

ผู้อยู่ด้วยความประมาทโดยปกติ

ประมาทแล้ว

ที่ตั้งแห่งความประมาท

หน้ามุข

กาลเป็นที่ประมาท

ย่อมหลุดพ้น

ความประมาท, ความพลั้งเผลอ

ย่อมปล่อย

อันควรแล้วแก่ประมาณ