ปวตฺตารํ

ว.,ปุ. (ปุคฺคลํ) ซึ่งบุคคล ผู้บอก [ธ. ๔: ราธ- หน้า ๓] ศัพท์เดิมเป็น ปวตฺตุ อุ การันต์ ในปุงลิงค์ ลง อํ ทุติยาวิภัตติ ฝ่ายเอกวจนะ แปลง อุ เป็น อาร ลง อํ คง อํ ไว้ สำเร็จรูปเป็น ปวตฺตารํ (ปุคฺคลํ) ซึ่งบุคคล ปวตฺตารํ ผู้บอก มาจาก ป + วท ธาตุ ในความกล่าว, ความบอก + ตุ ปัจจัย แปลง ท ที่สุดธาตุเป็น ตฺ ได้รูปเป็น ปวตฺตุ แปลว่า ผู้กล่าว, ผู้บอก เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า ปวทตีติ ปวตฺตา (ปุคฺคโล) บุคคลใด ย่อมบอก เหตุนั้น บุคคลนั้น ชื่อว่า ปวตฺตาๆ ผู้บอก แจกเหมือน สตฺถุ