ปสฺเสยฺยาม

(อหํ อ. เรา) พึงเห็น

พึงเห็น

ย่อมเห็น

(เช่น ปุคฺคโล อ. บุคคล) พึงเห็น

พึงครอบงำ, พึงย่ำยี

(เช่น ปุคฺคโล อ. บุคคล) พึงเห็น

ดู ปสต

เห็นอยู่

ย่อมสรรเสริญ

(เช่น พราหฺมณา อ. พราหมณ์ ท.) เห็นแล้ว