ปหาร

น.,ปุ. การประหาร, การตี แจกเหมือน ปุริส เช่น ทุ.เอก. ปหารํ ซึ่งการประหาร มาจาก ป + หร ธาตุ ในความตี มี ป อยู่หน้าแปลว่า ประหาร + ณ ปัจจัย ด้วยอำนาจ ณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ลบ ณ ได้รูปเป็น ปหาร แปลว่า การประหาร เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า ปหรณํ = ปหาโร