ปาณี

น.,ปุ. (สัตว์) ตัวมีปราณะ แจกเหมือน เสฏฺฐี เช่น ทุ.เอก. ปาณินํ (สตฺตํ) ซึ่งสัตว์ ตัวมีปราณะ คำว่า ปาณี มาจาก ปาณ = ปราณะ, ลมปราณ, ลมหายใจ + อี ปัจจัยในตทัสสัตถิตัทธิต วิ.ว่า ปาโณ อสฺส อตฺถีติ ปาณี (สตฺโต) ปราณะ ของสัตว์นั้น มีอยู่ เหตุนั้น สัตว์นั้น ชื่อว่าตัวมีปราณะ