ปานีย

ว.,นปุ. (นํ้า) อันบุคคลพึงดื่ม แจกเหมือน กุล เช่น ป.เอก. ปานียํ (อุทกํ) อ. นํ้า อันบุคคล พึงดื่ม มาจาก ปา ธาตุ ในความดื่ม + อนีย ปัจจัย ได้รูปเป็น ปานีย แปลว่า อันบุคคลพึงดื่ม [ศัพท์ว่า ปานีย นี้ นิยมแปลว่า นํ้าอันบุคคล พึงดื่ม และศัพท์ว่า ปริโภชนีย นิยมแปลว่า นํ้าอันบุคคลพึงบริโภค,…พึงใช้สอย โดยไม่ขึ้น อุทก มา]