ปาปการี

ว.,ปุ. ผู้กระทำซึ่งบาปโดยปกติ มาจาก ปาป + กร ธาตุ ในความทำ + ณี ปัจจัย ด้วยอำนาจ ณี ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ อี ได้รูปเป็น ปาปการี แปลว่า ผู้กระทำซึ่งบาปโดยปกติ เป็นกัตตุรูป กัตตุ สาธนะ ลงในอรรถแห่งตัสสีละ วิ.ว่า ปาปํ กโรติ สีเลนาติ ปาปการี (ปุคฺคโล) แจกเหมือน เสฏฺฐี