ปาปิมา

ว.,ปุ. ผู้มีบาป มาจาก ปาป ศัพท์ + อิมนฺตุ ปัจจัยในตทัสสัตถิตัทธิต วิ.ว่า ปาปํ อสฺส อตฺถีติ ปาปิมา คำว่า ปาปิมา ศัพท์เดิมเป็น ปาปิมนฺตุ อุ การันต์ ในปุงลิงค์ ลง สิ ปฐมาวิภัตติ ฝ่ายเอกวจนะ แปลง นฺตุ กับ สิ เป็น อา สำเร็จรูปเป็น ปาปิมา แจกเหมือน ภควนฺตุ เช่น ป.เอก. ปาปิมา (มาโร) อ. มาร ผู้มีบาป [ธ. ３: โคธิกตฺเถรปรินิพฺพานวตฺถุ หน้า ๘๘]