ปาเฐยฺยก

ว.,ปุ. ผู้อยู่ในเมืองปาฐา แจกเหมือน ปุริส เช่น ทุ.พหุ. ปาเฐยฺยเก (ภิกฺขู) ซึ่งภิกษุ ท. ผู้อยู่ในพระนครชื่อว่าปาฐา มาจาก ปาฐา ศัพท์ + เอยฺย ปัจจัยในฐานตัทธิต ใช้แทน วสนฺติ ลง ก สกัด ได้รูปเป็น ปาเฐยฺยก แปลว่า ผู้อยู่ในเมือง ปาฐา วิ.ว่า ปาฐายํ วสนฺตีติ ปาเฐยฺยกา (ภิกฺขู) ภิกษุ ท. เหล่าใด ย่อมอยู่ ในเมืองปาฐา เหตุนั้น ภิกษุ ท. เหล่านั้น ชื่อว่า ปาเฐยฺยกาๆ ผู้อยู่ใน เมืองปาฐา