ปุญฺญวนฺตุ

ว. ผู้มีบุญ มาจาก ปุญฺญ ศัพท์ + วนฺตุ ปัจจัย ในตทัสสัตถิตัทธิต ปุ. แจกเหมือน ภควนฺตุ เช่น ป.เอก. ปุญฺญวา (ปุตฺโต) อ. บุตร ผู้มีบุญ [ธ. ๑: เทวทตฺตวตฺถุ หน้า ๑๒๕] วิ.ว่า ปุญฺญํ อสฺส อตฺถีติ ปุญฺญวา (ปุตฺโต) พหุ. ปุญฺญวนฺตา (ชนา) อ. ชน ท. ผู้มีบุญ [ธ. ৩: วิฑูฑภวตฺถุ หน้า ๗] ถ้าเป็นอิตถีลิงค์ แปลง วนฺตุ เป็น วตี แจกเหมือน นารี เช่น ป.เอก. ปุญฺญวตี (สุนขี) อ. นางสุนัข ตัวมีบุญ [ธ. ๒: สามาวตีวตฺถุ หน้า ๑๐]