ปุปฺผปิลนฺธนฏฺฐาน

น.,นปุ. ที่เป็นที่ประดับ ซึ่งดอกไม้ แจกเหมือน กุล เฉพาะปัญจมี วิภัตติ ฝ่ายเอกวจนะ ลง โต ปัจจัย เป็น ปุปฺผปิลนฺธนฏฺฐานโต จากที่เป็นที่ประดับ ซึ่งดอกไม้บ้าง [ธ. ๓: ปติปูชิกาวตฺถุ- หน้า ๒๘] เป็นวิเสสนบุพพบท กัมมธารยสมาส วิ.ว่า ปุปฺผปิลนฺธนํ ฐานํ = ปุปฺผปิลนฺธนฏฺฐานํ [ซ้อน ฏฺ] คำว่า ปิลนฺธน ในคำว่า ปุปฺผปิลนฺธน- มาจาก ปุปฺผ บทหน้า + ปิลนฺธ ธาตุ ในความ ประดับ + ยุ ปัจจัย แปลง ยุ เป็น อน ได้รูปเป็น ปิลนฺธน แปลว่า เป็นที่ประดับ เป็นกัตตุรูป อธิกรณสาธนะ วิ.ว่า ปิลนฺธติ เอตฺถาติ ปิลนฺธนํ (ฐานํ) เทพธิดา ย่อมประดับ ในที่นั่น เหตุนั้น ที่นั่น ชื่อว่า ปิลนฺธนํๆ เป็นที่ประดับ