ปุพฺพงฺคม

ว.,ปุ. (ใจ) อันถึงก่อน เช่น ป.เอก. ปุพฺพงฺคโม (มโน) อ. ใจ อันถึงก่อน มาจาก ปุพฺพํ บทหน้า + คม ในความถึง + อ ปัจจัย แปลง นิคคหิตเป็น งฺ เพราะ ค อยู่หลัง ได้รูปเป็น ปุพฺพงฺคม แปลว่า อันถึงก่อน เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า ปุพฺพํ คจฺฉตีติ ปุพฺพงฺคโม (มโน) ใจใด ย่อมถึง ก่อน เหตุนั้น ใจนั้น ชื่อว่า ปุพฺพงฺคโมๆ อันถึงก่อน