ภาชิตฏฺฐาน

น.,นปุ. ที่แห่งสิ่งของอัน…แบ่งกันแล้ว เช่น ทุ.เอก. ภาชิตฏฺฐานํ ซึ่งที่แห่งสิ่งของอัน…แบ่งกันแล้ว เป็นฉัฏฐีตัปปุริสสมาส วิ.ว่า ภาชิตสฺส (ภณฺฑสฺส) ฐานํ = ภาชิตฏฺฐานํ [ซ้อน ฏฺ] คำว่า ภาชิต มาจาก ภช ธาตุ ในความแบ่ง + เณ ปัจจัย + อิ อาคม + ต ปัจจัย เป็นกัมม วาจก ด้วยอำนาจ เณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ เอ เป็น ภาเช + อิ + ต ระหว่าง ภาเช - อิ อาคม ลบสระหน้า คือ เอ ที่ เช ได้รูปเป็น ภาชิต ดู อกต