ภาวิตตฺตานํ

ว.,ปุ. (อริยปุคฺคลํ) ซึ่งพระอริยบุคคล ผู้มีตนอันให้เจริญแล้ว [ธ. ４: สารีปุตฺต- หน้า ๑๐๙] ศัพท์เดิมเป็น ภาวิตตฺต อ การันต์ในปุงลิงค์ ลง อํ ทุติยาวิภัตติ ฝ่ายเอกวจนะ แปลง อ กับ นํ เป็น อานํ สำเร็จรูป ภาวิตตฺตานํ เป็นตติยาตุลยาธิกรณพหุพพิหิสมาส วิ.ว่า ภาวิโต อตฺตา เยน โส ภาวิตตฺตา (อริยปุคฺคโล) ตน อันพระอริย บุคคลใด ให้เจริญแล้ว พระอริยบุคคลนั้น ชื่อว่า ผู้มีตนอันให้เจริญแล้ว แจกเหมือน อตฺต