ภิชฺชึสุ

ก. (เช่น อฏฺฐีนิ อ. กระดูก ท.) แตกแล้ว [ธ. ๒: ปูติคตฺต- หน้า ๑๔๕] ภิท ธาตุ ในความต่อย, ความทำลาย ลง ย ปัจจัยในกัตตุวาจก หมวด ทิว ธาตุ แปลว่า แตก + อุํ อัชชัตตนีวิภัตติ แปลง ท กับ ย เป็น ชฺช แปลง อุํ เป็น อึสุ สำเร็จรูปเป็น ภิชฺชึสุ