หน้าศัพท์เฉพาะ
ในอุเบกขาคือความที่แห่งตนเป็นผู้มีตนในท่ามกลาง
ในอุเบกขาคือความที่แห่งตนเป็นผู้มีตนในท่ามกลาง
มชฺฌตฺตํ เอว อุเปกฺขา = มชฺฌตฺตุเปกฺขา
แนะนำให้กดต่อ
คัดจากหมวดตัวอักษรเดียวกัน เพื่อไล่อ่านต่อได้ทันที
ครั้นเมื่อกาลแห่งพระอาทิตย์ อันตั้งอยู่แล้วในท่ามกลาง
เศรษฐี ผู้มีธาตุแห่งบุคคลผู้มีตนในท่ามกลาง
ในกาลแห่งพระอาทิตย์ตั้งอยู่แล้วในท่ามกลาง
ที่อันเป็นท่ามกลาง
ครั้งเมื่อท่ามกลางและที่สุดลงรอบ
ที่ในท่ามกลาง
มีในท่ามกลาง
ท่ามกลาง
มัชฌิมกาล
นางแมว